2004.03.01 – Watykan – List z okazji 75-lecia Zgromadzenia Sióstr Michalitek

M. Edyta Golińska Przełożona Generalna Zgromadzenia Sióstr Św. Michała Archanioła

Wielebna Matko,

Z okazji zakończenia Roku jubileuszowego i obchodów 75-lecia posługi Ludowi Bożemu Zgromadzenia Sióstr Św. Michała Archanioła przesyłam na ręce Matki dla całej Wspólnoty wyrazy duchowej łączności i słowa uznania. Włączam się w radosne Magnificat Sióstr Michalitek, które wielbią Boga za dobro, jakie zaistniało dzięki ich ofiarnej posłudze przez pełne zapału wypełnianie codziennych zadań w duchu charyzmatu nakreślonego przez Czcigodnego Sługę Bożego Księdza Bronisława Markiewicza i jego wierną uczennicę Matkę Annę Kaworek.

Początki Waszej Wspólnoty sięgają czasów działalności Waszego Założyciela w Miejscu Piastowym (1892-1912), który w utworzonych zakładach wychowawczych dla dzieci i młodzieży powierzył kandydatkom do nowego zgromadzenia żeńskiego opiekę nad dziewczętami i prowadzenie domu dziecka. Droga do własnej wspólnoty wiodła Siostry najpierw przez przynależność do «Towarzystwa Powściągliwość i Praca», a następnie do «Stowarzyszenia Niewiast im. Księdza Bronisława Markiewicza». Jako odrębne Zgromadzenie, «Towarzystwo Sióstr Św. Michała Archanioła» zostało kanonicznie zatwierdzone przez Stolicę Apostolską w dniu 20 kwietnia 1928 r. i uroczyście ogłoszone 21 sierpnia 1928 r. przez biskupa Anatola Nowaka, ordynariusza przemyskiego, żywo zainteresowanego tą sprawą.

Wyrażam radość, że toczy się również proces beatyfikacyjny Sługi Bożej Matki Anny, Waszej Współzałożycielki. Z wielkim zapałem wdrażała ona w życie Wspólnoty duchową spuściznę Czcigodnego Sługi Bożego Księdza Bronisława Markiewicza, umacniając w Siostrach, szczególnie w pierwszej fazie rodzącego się Zgromadzenia, wiarę i ufność w pomyślne zatwierdzenie dzieła oraz dając również liczne dowody miłości Boga i bliźniego w wiernym wypełnianiu woli Bożej poprzez osobiste ubóstwo, pokorę, poświęcenie, pracowitość, szlachetność, cichość i dobroć.

Pomne na duchowy testament, napisany przykładem życia świątobliwych Założycieli, trwajcie wiernie w realizacji Waszego charyzmatu. Posługa Sióstr Michalitek była zawsze ukierunkowana na potrzeby dzieci i młodzieży, szczególnie z rodzin ubogich, potrzebujących pomocy, troski i wsparcia moralnego. Rozwijacie waszą wrażliwość na tę formę pracy apostolskiej. Wyrażam radość, że w zmieniających się warunkach społeczno-politycznych w Ojczyźnie zaczęły się odradzać dzieła związane z Waszą misją, powstrzymywane, czy wprost zakazane w minionych latach. Z zapałem podejmujcie posługę w świetlicach-oratoriach i domach opieki, znanych dziś pod nazwą Katolicka Placówka Wychowawcza «Nasz Dom». Niech proponowany przez Wasze placówki chrześcijański system wartości i wychowania przygotowuje dzieci i młodzież do samodzielnego życia w społeczeństwie w duchu odpowiedzialności, miłości, pobożności i pracy.

Niech całą Wspólnotę zawsze ożywia pragnienie Waszego Czcigodnego Założyciela: «Chciałbym zebrać miliony dzieci opuszczonych ze wszystkich narodów i za darmo je żywić, ubierać na duszy i ciele». Niech jego przeświadczenie, że «troska o wychowanie dzieci, a szczególnie biednych, odmieni oblicze ziemi», stanie się swoistym wyzwaniem na początku nowego tysiąclecia. W tym duchu rozwijajcie dzieło Waszej pracy apostolskiej. Z odwagą podejmujcie dzielą miłosierdzia w kraju i na misjach. Życzę, aby zdobyte już doświadczenia posługi Sióstr w Libii, w Kamerunie i w Europie — zwłaszcza na Białorusi i na Ukrainie — przyniosły obfite owoce ewangelizacyjne.

Czcigodną Matkę i wszystkie Siostry zawierzam szczególnej opiece Świętego Michała Archanioła i wstawiennictwu Waszych świątobliwych Założycieli. Wypraszam u Boga, aby przykład ich życia był dla każdej z Sióstr umocnieniem na drodze realizacji zakonnego powołania. Na dalsze lata samarytańskiej posługi najbardziej potrzebującym wsparcia i opieki z serca błogosławię całej Waszej Wspólnocie: W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

Watykan, 1 marca 2004 r.

JAN PAWEŁ II, PAPIEŻ

L’Osservatore Romano, wydanie polskie, 2004 r., nr 4 (262) s. 44-45