Jan Paweł II
DAR OPATRZNOŚCI BOŻEJ DLA KOŚCIOŁA.
SŁOWO PODCZAS MSZY ŚW. DLA SIÓSTR NAZARETANEK
Rzym, 02 lipca 1989 r.
Drogie siostry, pragnę dzisiaj wspólnie z wami podziękować Trójcy Przenajświętszej: Ojcu, Synowi i Duchowi Świętemu za dar powołania waszego zgromadzenia. Zgromadzenia Najświętszej Rodziny z Nazaretu. Jest to dar Boży dla Kościoła, dla Kościoła w Rzymie, w Polsce, w Stanach Zjednoczonych i w różnych krajach Europy, i w Australii, wszędzie tam, gdzie wasze zgromadzenie zapuściło korzenie.
Pragnę podziękować za ten dar, którym Opatrzność Boża obdarzyła Kościół i społeczeństwa przez waszą Założycielkę, błogosławioną Marię Siedliską.
Pragnę podziękować z wami wspólnie za dar jej osobistego powołania, za tę drogę, którą przebyła ze swoich rodzinnych stron do Rzymu, ażeby tutaj spełniać to, do czego wzywał ją Dobry Pasterz.
Pragnę podziękować za wszystkie jej prace i za to, że Opatrzność Boża błogosławiła jej powołaniu, jej działalności jako twórczyni zakonu: Zgromadzenia Najświętszej Rodziny.
Wreszcie pragnę wspólnie z wami podziękować za dar beatyfikacji, którym zostało potwierdzone heroiczne dzieło jej życia w tym Roku Pańskim 1989.
Za to wszystko dziękujemy przy tym ołtarzu wspólnie ze wszystkimi, którzy tu się znajdują, a także wspólnie z całym waszym zgromadzeniem, gdziekolwiek na całym okręgu ziemi ono się znajduje i pracuje dla tego celu, jaki wam wyznaczyła wasza Założycielka, zgodnie z jej charyzmatem.
Na zakończenie Mszy św., przed udzieleniem błogosławieństwa, papież zwrócił się ponownie do zakonnic:
Prosimy teraz o błogosławieństwo w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego dla nas wszystkich, tutaj zgromadzonych; dla wszystkich waszych sióstr na całej ziemi, gdziekolwiek się znajdują, dla wszystkich objętych waszym apostolstwem, a więc przede wszystkim dla rodzin, dla młodzieży, w szkołach, na katechizacji, w parafiach, wśród ludzi chorych i starych, dla wszystkich, do których trzeba, ażeby docierało serce Najświętszej Rodziny. Przez wstawiennictwo tej Najświętszej Rodziny z Nazaretu, Jezusa, Maryi i Józefa, prośmy o błogosławieństwo Trójcy Przenajświętszej dla tych wszystkich, których nosicie w swoich sercach i dla wszystkich, którzy tego błogosławieństwa w szczególny sposób potrzebują.
L’Osservatore Romano, wydanie polskie, Rok 10/1989, nr 7 (115), s. 21
Copyright © Konferencja Episkopatu Polski
