Jan Paweł II
«IUSTORUM AUTEM». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNYM SŁUGOM BOŻYM JANOWI CHRZCICIELOWI SOUZY
I 63 TOWARZYSZOM, MĘCZENNIKOM
Rzym, 01 października 1995 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – „Dusze sprawiedliwych są w ręku Boga i nie dosięgnie ich męka. Zdało się oczom głupich, że pomarli, zejście ich poczytano za nieszczęście i odejście od nas za unicestwienie, a oni trwają w pokoju.” (Mdr 3, 1.2.3).
Dwa wieki temu, mianowicie u schyłku 1794 roku, 829 kapłanów diecezjalnych i zakonnych zostało skazanych na wygnanie i przewiezionych do miasta Rochefort. Jedyną przyczyną ich skazania była wierność Kościołowi: odmówili bowiem złożenia przysięgi na tak zwaną „Konstytucję cywilną kleru”. Z tego powodu umieszczono ich na dwóch statkach stojących w porcie miasta Rochefort, które nie odpłynęły do Gujany, lecz zatrzymały się na kotwicy u ujścia rzeki Charente, naprzeciw wyspy Aix. Warunki życia kapłanów na tych statkach były niezwykle ciężkie: cierpieli z powodu skąpego i bardzo marnego pożywienia; w dzień zmuszano ich do przebywania na pokładzie, nie pozwalając im rozmawiać, modlić się ani chronić przed deszczem i skwarem słońca; nocą zaś ich sytuacja stawała się jeszcze gorsza: stłoczeni w ładowni, nie mieli nawet odpowiedniego miejsca, aby się położyć; każdego dnia wczesnym rankiem, zanim opuszczali to miejsce, okadzano ich dymem ze smoły. Wskutek tych prześladowań w ciągu kilku miesięcy zmarło 547 osób, co spowodowało wybuch groźnej epidemii. Przyjmowali jednak cierpienia i umierali, prosząc o przebaczenie dla swoich prześladowców i modląc się o łaskę pojednania między obywatelami Francji. Przyrzekli, że jeśli kiedykolwiek odzyskają wolność, nie będą wspominać doznanych udręk. Dali tym samym świadectwo wierności i pojednania. Jeden z nich powiedział nawet: «Jeśli jako ludzie jesteśmy najbardziej nieszczęśliwi, to jako chrześcijanie jesteśmy najszczęśliwsi».
Wśród nich wyróżnia się Jan Chrzciciel Souzy, który urodził się 24 marca 1732 roku. Pełnił urząd wikariusza generalnego diecezji La Rochelle, na której terenie znajduje się wyspa Aix. Ponadto biskup La Rochelle mianował go „wikariuszem generalnym dla skazanych na wygnanie”; tej posłudze oddał się ze wszystkich sił, do tego stopnia, że czując zbliżającą się śmierć, wybrał pięciu innych kapłanów, którzy mieli kontynuować to zadanie. Jaśniał miłością, gorliwością w służbie umierającym oraz duchem modlitwy. Uwięziony na statku, bardzo przyczynił się do budowania wspólnoty. Dnia 27 sierpnia 1794 roku wszedł do wiecznej radości. W swoich ostatnich słowach modlił się, aby wszyscy jego rodacy mogli kiedyś cieszyć się z przywrócenia religii katolickiej w ojczyźnie.
Jego sześćdziesięciu trzech towarzyszy, zarówno w dawaniu świadectwa wierze, jak i w przyjęciu męczeństwa, odeszło z tego świata w 1794 roku, z wyjątkiem Mikołaja Tabouillet, który zmarł w roku następnym.
Z diecezji Limoges śmierć ponieśli:
Antoni Bannassat, proboszcz, dnia 18 sierpnia;
Jan Chrzciciel de Bruxelles, kanonik, dnia 18 lipca;
Florencjusz Dumontet de Cardaillac, wikariusz generalny, dnia 5 września;
Jan Chrzciciel Duverneuil, OCD, dnia 1 lipca;
Piotr Gabilhaud, proboszcz, dnia 13 sierpnia;
Alojzy Wulphy Huppy, dnia 29 sierpnia;
Piotr Jarrige de la Morélie du Puyredon, kanonik, dnia 10 sierpnia;
Bartłomiej Jarrige de la Morélie de Biars, dnia 13 lipca;
Jan Franciszek Jarrige de la Morélie du Breuil, kanonik, dnia 31 lipca;
Jan Józef Jugé de Saint-Martin, kanonik, dnia 7 lipca;
Marceli Gaucher Labiche de Reignefort, ze Stowarzyszenia Misjonarzy z Limoges, dnia 26 lipca;
Piotr Yrieix Labrouhe de Laborderie, kanonik, dnia 1 lipca;
Klaudiusz Barnaba Laurent de Mascloux, kanonik, dnia 7 września;
Jakub Lombardie, proboszcz, dnia 22 lipca;
Andrzej Józef Marchandon, proboszcz, dnia 22 września;
Franciszek D’Oudinot de la Boissière, kanonik, dnia 7 września;
Rajmund Petiniaud de Jourgnac, wikariusz generalny, dnia 26 czerwca;
Jakub Retouret, OCarm, dnia 26 sierpnia.
Z diecezji Moulins odeszli z tego świata:
Paweł Jan Charles, cysters, dnia 25 sierpnia;
Augustyn Józef Desgardin, cysters, dnia 6 lipca;
Piotr Sulpicjusz Krzysztof Faverge, FSC, dnia 12 września;
Józef Imbert, SI, dnia 9 czerwca;
Klaudiusz Józef Jouffret de Bonnefont, PSS, dnia 10 sierpnia;
Klaudiusz Laplace, wikariusz parafialny, dnia 14 września;
Natalis Hilary Le Conte, kleryk, dnia 17 sierpnia;
Piotr Józef Legroing de La Romagère, wikariusz generalny, dnia 26 lipca;
Jan Chrzciciel Jakub Alojzy Ksawery Loir, OFMCap, dnia 19 maja;
Jan Mopinot, FSC, dnia 21 maja;
Filip Papon, proboszcz, dnia 17 czerwca;
Mikołaj Savouret, OFMConv, dnia 16 lipca;
Jan Chrzciciel Ignacy Piotr Vernoy de Montjournal, kanonik, dnia 1 czerwca.
Z archidiecezji Rouen śmierć ponieśli:
Alojzy Armand Józef Adam, OFMConv, dnia 13 lipca;
Karol Antoni Mikołaj Ancel, ze Zgromadzenia Jezusa i Maryi, dnia 29 lipca;
Klaudiusz Béguignot, z Zakonu Kartuzów, dnia 16 lipca;
Jan Bourdon, OFMCap, dnia 23 sierpnia;
Alojzy Franciszek Lebrun, OSB, dnia 20 sierpnia;
Michał Bernard Marchand, wikariusz parafialny, dnia 15 lipca;
Piotr Michał Noël, wikariusz parafialny, dnia 5 sierpnia.
Z diecezji Nancy do wieczności odeszli:
Gerwazy Protazy Brunel, cysters, dnia 20 sierpnia;
Franciszek François, OFMCap, dnia 10 sierpnia;
Jakub Gagnot, OCD, dnia 10 września;
Jan Chrzciciel Guillaume, FSC, dnia 27 sierpnia;
Jan Jerzy Rehm, OP, dnia 11 sierpnia;
Klaudiusz Richard, OSB, dnia 9 sierpnia.
Z archidiecezji Sens-Auxerre dopełnili biegu swego życia:
Franciszek Hunot, kanonik, dnia 6 października;
Jan Hunot, kanonik i proboszcz, dnia 7 października;
Sebastian Loup Hunot, kanonik, dnia 17 listopada;
Jerzy Edme René, kanonik, dnia 2 października;
Łazarz Tiersot, cysters, dnia 10 sierpnia.
Z diecezji Verdun doszli do ojczyzny niebieskiej:
Scypion Hieronim Brigéat de Lambert, kanonik, dnia 4 września;
Jan Mikołaj Cordier, SI, dnia 30 września;
Karol Arnold Hanus, kanonik, dnia 28 sierpnia;
Mikołaj Tabouillot, proboszcz, dnia 23 lutego 1795 roku.
Z diecezji Périgueux zakończyli ziemskie życie:
Antoni Auriel, wikariusz parafialny, dnia 16 czerwca;
Eliasz Leymarie de Laroche, przeor, dnia 22 sierpnia;
Franciszek Mayaudon, wikariusz generalny, dnia 11 września.
Z diecezji Autun ulegli męczeństwu:
Klaudiusz Dumonet, nauczyciel, dnia 13 września;
Jan Chrzciciel Laborier du Vivier, diakon, dnia 26 albo 27 września.
Z diecezji Saint-Brieuc oddał ducha:
Gabriel Pergaud, CRSA, dnia 21 lipca.
Z diecezji Chartres przeszedł do wiecznego Królestwa:
Michał Alojzy Brulard, OCD, dnia 25 lipca.
Z archidiecezji Bourges wyszedł na spotkanie Pana:
Karol Renat Collas du Bignon, PSS, dnia 3 czerwca.
Z diecezji Poitiers zmarł:
Jakub Morelle Dupas, wikariusz parafialny, dnia 21 czerwca.
Z diecezji Saint-Dié oddał życie:
Jan Chrzciciel Menestrel, kanonik, dnia 16 sierpnia.
Gdy sława ich męczeństwa coraz bardziej się szerzyła, w 1932 roku rozpoczęto sprawę beatyfikacyjną i kanonizacyjną. Po zachowaniu wszystkiego, czego wymaga prawo, dnia 2 lipca 1994 roku ogłosiliśmy dekret o męczeństwie. Postanowiliśmy zatem, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Rzymie dnia 1 października 1995 roku.
Dzisiaj więc, na placu przed Watykańską Bazyliką Świętego Piotra Apostoła, podczas świętej liturgii, ogłosiliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszych Braci Antonio Ángela Algory Hernando, biskupa Teruel i Albarracín, Francisco Álvareza Martíneza, arcybiskupa Toledo, Jacques’a Davida, biskupa La Rochelle, Ramóna Malli Calla, biskupa Lleidy, Camilla kardynała Ruiniego, Naszego Wikariusza dla diecezji rzymskiej, Rafaela Toriji de la Fuente, biskupa Ciudad Real, oraz Agustína Garcíi-Gasco Vicente, arcybiskupa Walencji, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodni Słudzy Boży Anzelm Polanco i Filip Ripoll, Piotr Ruiz de los Paños y Ángel i ośmiu Towarzyszy, Jan Chrzciciel Souza i sześćdziesięciu trzech Towarzyszy, Dionizy Pamplona i dwunastu Towarzyszy, Piotr Casani, Karol Eraña, Fidel Fuidio i Jezus Hita, Angela od Świętego Józefa Lloret Martí i szesnaście Towarzyszek oraz Wincenty Vilar David nosili tytuł Błogosławionych i aby można było obchodzić ich święto każdego roku w dniu ich narodzin dla nieba: Anzelma Polanco i Filipa Ripolla — 7 lutego; Piotra Ruiz de los Paños y Ángela i ośmiu Towarzyszy — 23 lipca; Jana Chrzciciela Souzy i sześćdziesięciu trzech Towarzyszy — 18 sierpnia; Dionizego Pamplony i dwunastu Towarzyszy — 22 września; Piotra Casaniego — 16 października; Karola Erañę, Fidela Fuidio i Jezusa Hitę — 18 września; Angelę od Świętego Józefa Lloret Martí i szesnaście Towarzyszek — 20 listopada; oraz Wincentego Vilara Davida — 14 lutego, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.
Pragniemy, aby to co postanowiliśmy w niniejszym Liście, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 1 października roku Pańskiego 1995, w siedemnastym roku Naszego Pontyfikatu.
ANGELUS Kard. SODANO
sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
