Jan Paweł II
«QUIDQUID AGIS». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ MARII ANTONII BANDRÉS ELÓSEGUI, CÓRCE JEZUSA
Rzym, 12 maja 1996 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – „Cokolwiek czynisz, doprowadź do końca jak najlepiej”.
Maria Antonia należała do grona wielkodusznych uczennic Jezusa. Wybrała to, co było doskonalsze i doszła do pełni miłości. Miłość rozumiała jako dar z siebie i nie zawahała się oddać własnego życia za tych, którzy najbardziej potrzebowali tej miłości. Odeszła z tego świata mając zaledwie dwadzieścia jeden lat. Nigdy nie cofnęła żadnej ze swoich decyzji, a całe swoje życie naznaczyła pragnieniem całkowitego oddania się Bogu. Miłość Boga przemieniła jej serce, a ona oddała Mu bez reszty całe swoje życie. W trudnym i bolesnym darze z własnego życia oddawała się bez reszty, zachowując jednak zawsze pogodny uśmiech i cichą zgodę na wolę Bożą. Cnoty praktykowała w sposób wyjątkowy pośród zwyczajnych okoliczności życia. „Będę się starała wykonywać rzeczy zwyczajne i codzienne w sposób niezwykły i doskonały”.
Urodziła się w Tolosie w Hiszpanii, w prowincji Guipúzcoa, 6 marca 1898 roku jako drugie z piętnaściorga dzieci Raimunda Bandrésa i Teresy Elósegui; dwa dni później otrzymała chrzest. W czwartym roku życia przyjęła bierzmowanie, a w jedenastym roku życia Pierwszą Komunię Świętą. Już od dzieciństwa wyróżniała się cnotami i głębią życia duchowego, rzadko spotykaną w tak młodym wieku, a także gorliwością apostolską, pokorą, miłością do Jezusa i Jego Matki, którą wyrażała w wielu drobnych czynach, posłuszeństwem i pragnieniem ofiary z siebie. Z wielkim zaangażowaniem broniła sprawy ubogich i potrzebujących oraz prowadziła działalność ewangelizacyjną i społeczną na przedmieściach Tolosy, zwłaszcza wśród robotnic, co w tamtych czasach było czymś rzadkim.
Do Zgromadzenia Córek Jezusa wstąpiła 8 grudnia 1915 roku, mając siedemnaście lat. Jako nowicjuszka napisała: „Pragnę zostać wielką świętą i uświęcić się w tym zgromadzeniu, do którego Chrystus mnie powołał”. 31 maja 1918 roku złożyła śluby zakonne. Kilka dni wcześniej napisała: „Przez święte śluby pragnę żyć ukrzyżowana z Jezusem…”. Jej życie pozwala odnieść do niej słowa Pisma Świętego: „W krótkim czasie wypełniła czasów wiele” (por. Mdr 4, 13). Widziała w Jezusie przede wszystkim wzór ofiary złożonej za wieczne zbawienie ludzi. Idąc za wewnętrznym natchnieniem, ofiarowała Bogu własne życie za nawrócenie swojego stryja i zarazem ojca chrzestnego Antonia. Wydaje się, że Bóg przyjął ten wielkoduszny dar. W miarę postępu choroby żyła niemal nieustannie w doświadczeniu duchowego opuszczenia. Na krótko przed śmiercią wyznała swojej siostrze Natalii: „Wszystko było dla mnie trudne, chłodne i bolesne. Jezus nie pozwolił mi kosztować swoich pociech. Jednak jestem pełna pokoju i pocieszenia. Czuję przy sobie Najświętszą Maryję Pannę i wiem, że kocham Jezusa, którego będę kochała na zawsze”.
Śmierć, która nastąpiła w nowicjacie w Salamance 27 kwietnia 1919 roku, stała się jej radosnym hymnem. Opinia świętości, która towarzyszyła jej za życia, wzrastała zarówno podczas choroby, jak i po śmierci. Sprawę kanonizacyjną rozpoczęto w 1962 roku w kurii diecezjalnej w Salamance. Po dopełnieniu wszystkich wymogów prawa 7 kwietnia 1995 roku ogłosiliśmy, że ta Służebnica Boża praktykowała w stopniu heroicznym cnoty teologalne, kardynalne oraz związane z nimi cnoty. Dnia 30 kwietnia 1996 roku ogłoszono dekret o cudzie, który miał miejsce w 1961 roku w Pizarra w prowincji Málaga i został słusznie przypisany jej wstawiennictwu. Postanowiliśmy zatem, aby obrzęd beatyfikacji odbył się 12 maja tegoż roku razem z Matką Kandydą Marią od Jezusa, założycielką Zgromadzenia Córek Jezusa, do którego należała Maria Antonia Bandrés y Elósegui.
Dzisiaj więc przy Bazylice św. Piotra, wobec licznie zgromadzonych wiernych i pasterzy Kościoła z całego świata, z wielką radością dopełniliśmy wyznaczonego obrzędu podczas uroczystej liturgii, ogłaszając następującą formułę beatyfikacyjną:
„Spełniając życzenie naszych Braci Carlo Marii Kard. Martiniego, arcybiskupa Mediolanu, Cosmy Francesca Ruppi, arcybiskupa Lukki, Michele Kard. Giordana, arcybiskupa Neapolu, Braulia Rodrígueza Plazy, biskupa Salamanki oraz Luigiego Belloli, biskupa Anagni-Alatri, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodni Słudzy Boży Alfred Ildefons Schuster, Filip Smaldone, January Maria Sarnelli, Kandyda Maria od Jezusa Cipitria y Barriola, Maria Rafaela Cimatti oraz Maria Antonia Bandrés y Elósegui nosili tytuł Błogosławionych i aby można było obchodzić ich wspomnienie każdego roku w dniu ich narodzin dla nieba: Alfreda Ildefonsa Schustera dnia 30 sierpnia, Filipa Smaldone dnia 4 czerwca, Januarego Marii Sarnellego dnia 30 czerwca, Kandydy Marii od Jezusa Cipitria y Barriola dnia 9 sierpnia, Marii Rafaeli Cimatti dnia 23 czerwca oraz Marii Antonii Bandrés y Elósegui dnia 27 kwietnia, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.
Po uroczystym ogłoszeniu tych słów, pośród żywego entuzjazmu Kościoła, zwróciliśmy się do nowej Błogosławionej Marii Antonii z pobożną modlitwą oraz ukazaliśmy jej życie jako szczególnie aktualny i pożyteczny wzór dla potrzeb współczesnych czasów. Ufni, że z nieba będzie ona wspierała wszystkie osoby konsekrowane, postanawiamy, aby wszystko, co zostało ustanowione niniejszym Listem, zachowało odtąd pełną i trwałą moc, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Im więcej bowiem przykładów codziennej wiary i chrześcijańskiego działania przedstawia się Kościołowi Bożemu na przestrzeni dziejów, tym głębiej zakorzeniają się wszędzie nakazy Ewangelii Chrystusa i tym obfitsze wydają owoce świętości.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 12 maja 1996 roku, w osiemnastym roku Naszego Pontyfikatu.
ANGELUS Kard. SODANO
sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
