Jan Paweł II
«SI VIS». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ TERESIE GRILLO MICHEL
Turyn, 24 maja 1998 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną” (Mt 19, 21).
Posłuszna Ewangelii, która zachęca do rozdawania własnych dóbr uboższym braciom, Czcigodna Służebnica Boża Teresa Grillo Michel nie zawahała się przez całe życie iść za Panem, pozostawiając bez zastrzeżeń to, co było jej drogie, aby inni mogli poznać ojcowską miłość Boga. Ta świadek miłości urodziła się 25 września 1855 roku w Spinetta Marengo, w prowincji Alessandria jako piąte i najmłodsze dziecko Giuseppe Grillo i Marii Antonilli Parvopassau, pochodzących ze starej i szanowanej rodziny. Już następnego dnia została ochrzczona, w 1867 roku przyjęła sakrament bierzmowania, a pięć lat później po raz pierwszy przystąpiła do Komunii Świętej. Po ukończeniu nauki w Turynie i Lodi powróciła do Alessandrii. Dnia 2 sierpnia 1877 roku poślubiła wykształconego i cenionego oficera wojsk bersalierów, Giovanniego Michela. Wraz z mężem zamieszkała kolejno w Casercie, Capua Vetere, Katanii, Portici, a następnie w Neapolu. Kiedy niespodziewanie owdowiała w 1891 roku, pogrążyła się w głębokim smutku i niepokoju. Z tego stanu wydobyła ją lektura życiorysu św. Józefa Benedykta Cottolengo. Poruszona łaską Bożą poświęciła się sprawie ubogich i potrzebujących, otwierając drzwi swojego domu biednym dzieciom oraz ludziom opuszczonym i znajdującym się w potrzebie. Pod koniec 1893 roku, gdy liczba ubogich stale rosła, pragnąc — jak sama mówiła — „rozszerzyć ramiona, aby wielu mogło znaleźć schronienie pod skrzydłami Bożej Opatrzności”, sprzedała swój dom i nabyła nowy budynek, w którym założyła „Mały Dom Bożej Opatrzności”. To dzieło napotkało sprzeciw nie tylko ze strony władz miejskich, ale także, a nawet przede wszystkim, ze strony przyjaciół i krewnych, którzy nie akceptowali nowego sposobu życia Teresy. Mimo to pojawiły się liczne oznaki solidarności ze strony ubogich, ludzi dobrej woli i współpracownic dzieła. Z zachęty władzy kościelnej 8 stycznia, w kaplicy „Małego Domu”, wraz z ośmioma towarzyszkami przywdziała habit zakonny, zakładając w ten sposób Zgromadzenie Małych Sióstr Bożej Opatrzności.Przez następnych czterdzieści pięć lat poświęcała się rozwojowi i umacnianiu Instytutu. Wkrótce po jego założeniu powstały nowe domy w różnych miejscowościach Piemontu, a następnie również w Wenecji Euganejskiej, Lombardii, Ligurii, Apulii i Basilicacie. Od 13 czerwca 1900 roku Instytut zaczął rozwijać się także w Brazylii, a od roku 1927, dzięki pomocy bł. Alojzego Orione, również w Argentynie. Nie oszczędzając siebie, Teresa troszczyła się z gorliwością i miłością o wspólnoty, wspierała siostry i dodawała im odwagi. Osiem razy przepłynęła Ocean Atlantycki, udając się do Ameryki Łacińskiej. Dzięki jej inicjatywie powstały liczne przedszkola, sierocińce, szkoły, szpitale i domy opieki dla osób starszych. Dnia 8 czerwca 1942 roku Stolica Apostolska zatwierdziła Zgromadzenie Małych Sióstr Bożej Opatrzności. Oddając swoje życie służbie ubogim i własnemu zgromadzeniu, z wielką wytrwałością troszczyła się o własne uświęcenie. Wierna swemu powołaniu, każdego dnia coraz bardziej naśladowała Chrystusa i wzrastała w praktykowaniu cnót chrześcijańskich, osiągając wysoki stopień doskonałości.
Bogata w zasługi, zmarła w Alessandrii 25 stycznia 1944 roku w wieku osiemdziesięciu dziewięciu lat. Jej Instytut posiadał wówczas dwadzieścia pięć domów we Włoszech, dziewiętnaście w Brazylii i siedem w Argentynie. Trwała i szeroko rozpowszechniona opinia świętości doprowadziła do rozpoczęcia sprawy beatyfikacyjnej i kanonizacyjnej w 1953 roku. Po przeprowadzeniu wszystkich wymaganych prawem czynności 6 lipca 1985 roku ogłosiliśmy, że Służebnica Boża praktykowała w stopniu heroicznym cnoty teologalne, kardynalne i z nimi związane. Tymczasem w Kurii Archidiecezjalnej w Carintii przeprowadzono w 1966 roku dochodzenie kanoniczne dotyczące cudownego uzdrowienia chłopca, które miało miejsce w 1964 roku i zostało przypisane wstawiennictwu Czcigodnej Służebnicy Bożej. Zgodnie z normami prawa sprawa została najpierw zbadana przez lekarzy, następnie przez konsultorów teologicznych oraz kardynałów i biskupów Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. Po pomyślnym zakończeniu tych badań 18 grudnia 1997 roku został w Naszej obecności ogłoszony Dekret o cudzie. Postanowiliśmy zatem, aby uroczystość beatyfikacji odbyła się w Turynie 24 maja 1998 roku.
Dzisiaj więc w Turynie, podczas uroczystej Mszy Świętej, ogłosiliśmy następującą formułę: „Spełniając życzenie naszych Braci Livio Maritana, biskupa Acqui, Giovanniego kardynała Saldarini, arcybiskupa Turynu, oraz Fernando Charriera, biskupa Alessandrii, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą Władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnym Sługom Bożym Teresie Bracco, Janowi Marii Boccardowi i Teresie Grillo Michel przysługiwał tytuł błogosławionych i aby można było obchodzić ich święto każdego roku, w miejscach i w sposób określony przez prawo: Teresy Bracco dnia 30 sierpnia, Jana Marii Boccarda dnia 20 listopada oraz Teresy Grillo Michel dnia 26 stycznia. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Ta szlachetna kobieta pozostawiła wspaniałe świadectwo pobożności i miłości. Nie tylko z religijną ufnością znosiła własne trudności, lecz także całkowicie poświęciła się ludziom należącym do najuboższych warstw społecznych, wiernie wprowadzając w życie ewangeliczne wezwania.
Postanawiamy, aby wszystko, co zostało ustanowione niniejszym Listem Apostolskim, zachowało teraz i w przyszłości pełną moc i skuteczność, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Turynie[1], pod Pierścieniem Rybaka, dnia 24 maja 1998 roku, w dwudziestym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
ANGELUS Kard. SODANO
[1] Na oficjalnej stronie www.vatican.va błędnie podano że miejscem wystawienia dokumentu jest Rzym, co jest sprzeczne z zapisem w samym liście, że miejscem beatyfikacji by Turyn.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
