Jan Paweł II
«UNUSQUISQUE, SICUT». BULLA KANONIZACYJNA, W KTÓREJ BŁOGOSŁAWIONA PAULINA OD KONAJĄCEGO SERCA JEZUSA ZOSTAJE WPISANA DO KATALOGU ŚWIĘTYCH
Rzym, 19 maja 2002 r.
Jan Paweł II, Biskup, Sługa Sług Bożych, na wieczną rzeczy pamiątkę
„Jako dobrzy szafarze różnorakiej łaski Bożej służcie sobie nawzajem tym darem, jaki każdy otrzymał” (1 P 4, 10).
Błogosławiona Paulina od Konającego Serca Jezusa (która na chrzcie otrzymała imię Amabilis Visintainer) jak najlepiej pomnożyła dary otrzymane od Ducha Świętego, którego moc objawiła się w całym jej życiu i apostolskiej misji. Posłuszna z gorliwością woli Bożej, prowadziła owocną działalność ewangelizacyjną i sama dała autentyczne świadectwo miłości Chrystusa wobec potrzebujących. Z myślą o nich założyła Zgromadzenie Małych Sióstr Niepokalanego Poczęcia, pierwszą wspólnotę zakonną powstałą w południowej Brazylii.
Urodziła się 16 grudnia 1865 roku w miejscowości Vigolo Vattaro, na terenie diecezji Trydentu, w ubogiej i głęboko religijnej rodzinie. Nazajutrz po narodzeniu otrzymała chrzest. Jako dziewczynka wraz z rodziną wyemigrowała do stanu Santa Catarina w południowej Brazylii. Jezuici, którym powierzono duszpasterstwo na tych terenach, podziwiali jej pobożność i dlatego jej oraz Virginii Nicolodi powierzyli nauczanie dzieci prawd wiary oraz opiekę nad chorymi. Z wielkim zapałem podejmowała pracę apostolską, a po śmierci matki poświęciła się zwłaszcza trosce o najpilniejsze potrzeby rodziny. Za zgodą kierownika duchowego rozpoczęła wraz ze swoją towarzyszką życie wspólne w ubogim domu, aby w duchu miłości i prostoty poświęcić się opiece nad sierotami i chorymi. Dnia 12 lipca 1890 roku w miejscowości Nova Trento przyjęły do swego domu kobietę chorą na raka i z wielką troskliwością się nią opiekowały. W ten sposób zostało zasiane pierwsze ziarno przyszłego Zgromadzenia Małych Sióstr Niepokalanego Poczęcia, które biskup miejsca zatwierdził w 1895 roku. Dnia 7 grudnia tego samego roku Błogosławiona przyjęła imię Pauliny od Konającego Serca Jezusa. Następnie została wybrana przełożoną generalną. Po przeniesieniu się do São Paulo kierowała domem przeznaczonym dla sierot, osób starszych i bezdomnych. Z czasem założony przez nią Instytut rozwinął się i powstały liczne nowe domy w różnych częściach Brazylii.
Ufając Chrystusowi, trwała nieustannie w zjednoczeniu z Bogiem i w każdej sytuacji przyjmowała Jego wolę, często powtarzając: „Wola Boża jest moim niebem.” Swoje życie duchowe umacniała nabożeństwem do Najświętszej Eucharystii, Najświętszej Maryi Panny i św. Józefa. Pokładając ufność w Bożej Opatrzności, nigdy nie traciła nadziei, nawet w najtrudniejszych doświadczeniach i tego samego uczyła swoje siostry. Pragnęła, aby Jezus był przez wszystkich adorowany i niestrudzenie pracowała nad rozszerzaniem Królestwa Bożego oraz nawróceniem grzeszników. Miłość Chrystusa pobudzała ją do całkowitego poświęcenia się bliźnim, w których dostrzegała oblicze Odkupiciela. Dlatego z wielką troską służyła ubogim, ludziom starszym i sierotom, niosąc im pociechę, opiekę i ulgę w cierpieniu. Roztropnie kierowała założonym przez siebie Zgromadzeniem. W 1909 roku wybrano nową przełożoną generalną; decyzję tę przyjęła z dobrocią i pokorą. Wytrwała w swoim powołaniu, cierpliwie znosząc cierpienia i odważnie pokonując trudności, ponieważ całą swoją siłę znajdowała w Chrystusie. Miłowała Kościół, któremu wiernie służyła, i z pokorą okazywała posłuszeństwo jego Pasterzom. Z biegiem lat jej zdrowie coraz bardziej się pogarszało: zachorowała na cukrzycę, utraciła rękę, a pod koniec życia całkowicie oślepła. Wszystkie te doświadczenia znosiła z męstwem i 9 lipca 1942 roku zasnęła w Panu.
Ze względu na szeroko rozpowszechnioną opinię świętości w 1965 roku rozpoczęto proces informacyjny. Po zakończeniu wszystkich czynności przewidzianych prawem dnia 18 października 1991 roku uroczyście zaliczyliśmy ją do grona Błogosławionych. Dnia 7 lipca 2001 roku w Naszej obecności został ogłoszony dekret o cudzie przypisywanym jej wstawiennictwu. Następnie, za zgodą Ojców Kardynałów i Biskupów zgromadzonych na Konsystorzu w dniu 26 lutego bieżącego roku, postanowiliśmy, że obrzęd kanonizacji odbędzie się w Rzymie dnia 19 maja.
Dzisiaj zatem, obchodząc uroczyście wraz z licznym gronem Pasterzy i wiernych z wielu narodów i krajów uroczystość Zesłania Ducha Świętego oraz wzywając pomocy Ducha Świętego, na placu św. Piotra wypowiedzieliśmy podczas świętej liturgii następującą formułę:
„Na chwałę Świętej i Nierozdzielnej Trójcy, dla wywyższenia katolickiej wiary i wzrostu chrześcijańskiego życia, na mocy władzy naszego Pana Jezusa Chrystusa i Świętych Apostołów Piotra i Pawła, a także Naszej, po uprzednim dojrzałym namyśle, po licznych modlitwach i za radą wielu naszych Braci w biskupstwie, orzekamy i stwierdzamy, że Błogosławieni Alfons de Orozco, Ignacy z Santhià, Humilis z Bisignano, Paulina od Konającego Serca Jezusa oraz Benedykta Cambiagio Frassinello są Świętymi, i wpisujemy ich do Katalogu Świętych, polecając, aby odbierali cześć jako Święci w całym Kościele. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Następnie z radością oddaliśmy cześć nowej Świętej, wysławiając jej cnoty i zasługi, a przede wszystkim ukazując ją ludziom naszych czasów jako wzór autentycznego życia ewangelicznego, prawdziwej pokory, wiernego posłuszeństwa i dobrowolnego ubóstwa dla Chrystusa.
Chcemy, aby to, co postanowiliśmy, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, dnia 19 maja Roku Pańskiego 2002, w dwudziestym czwartym roku Naszego Pontyfikatu.
JA, JAN PAWEŁ II
Biskup Kościoła Katolickiego
Marcellus Rossetti, Protonotariusz Apostolski
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
