Jan Paweł II
«CULTUS EUCHARISTICUS». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ MARII KRYSTYNIE BRANDO
Rzym, 27 kwietnia 2003 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – „Kult Eucharystii poza Ofiarą Mszy Świętej ma nieocenioną wartość w życiu Kościoła” (Encyklika Ecclesia de Eucharistia, 25).
To oraz wszystko inne, co napisaliśmy o Eucharystii w tej encyklice, doskonale odpowiada miłości do Eucharystii, którą Czcigodna Służebnica Boża Matka Maria Krystyna Brando uczyniła fundamentem własnego życia i charyzmatu założonego przez siebie Instytutu.
Urodziła się w Neapolu dnia 1 maja 1856 roku jako córka zamożnych rodziców, Giovanniego Giuseppe Brando i Marii Concetty Marrazzo. Odznaczała się łagodnym i pogodnym usposobieniem. Otrzymała solidne wychowanie oparte na wartościach chrześcijańskich, już od najmłodszych lat przejawiając zamiłowanie do modlitwy. W wieku dwunastu lat, przed wizerunkiem Dzieciątka Jezus, złożyła ślub czystości. Gdy rozpoznała w sobie powołanie do życia konsekrowanego, mając piętnaście lat postanowiła wstąpić do neapolitańskich sakramentek, jednak sprzeciwił się temu jej ojciec. Uzyskała natomiast zgodę na wstąpienie do klasztoru klarysek florenckich. Z powodu stanu zdrowia była jednak zmuszona powrócić do domu. Później mogła wstąpić do klasztoru sakramentek. W 1876 roku przywdziała habit zakonny i przyjęła imię siostry Marii Krystyny od Niepokalanego Poczęcia. Wkrótce ponownie ciężko zachorowała i dlatego musiała opuścić drogę życia zakonnego, którą z takim zapałem rozpoczęła. Pozostając jednak wierną swojemu powołaniu, postanowiła założyć nowe zgromadzenie. W lipcu 1878 roku wraz ze swoją siostrą Marią Pią oraz kilkoma młodymi kobietami zamieszkała w domu teresianek w Torre del Greco. Tam położyła fundamenty pod nową rodzinę zakonną, która nosi dziś nazwę Zgromadzenia Sióstr Wynagrodzicielek Jezusa Sakramentalnego. Po kilku kolejnych przenosinach, za radą Sługi Bożego Michała Anioła z Marigliano oraz Błogosławionego Ludwika z Casorii, osiedliły się w Casorii koło Neapolu. Po przezwyciężeniu licznych trudności Instytut rozwijał się, powstawały nowe domy i przybywały nowe siostry. W prowadzonych przez zgromadzenie placówkach rozwijał się kult Eucharystii oraz dzieło wychowania młodzieży. W 1897 roku Służebnica Boża złożyła śluby czasowe. Dnia 20 lipca 1903 roku Zgromadzenie zostało kanonicznie zatwierdzone przez Stolicę Apostolską, a dnia 2 listopada tego samego roku Założycielka wraz z wieloma siostrami złożyła śluby wieczyste. Swoje życie konsekrowane przeżywała gorliwie, wytrwale i z radością. Urząd przełożonej generalnej sprawowała z pokorą, roztropnością i dobrocią, dając siostrom przykład wierności Bogu i własnemu powołaniu. Dnia 20 stycznia 1906 roku odeszła z tego świata, aby osiągnąć pełnię życia w Bogu, którego pragnęła już od dzieciństwa.
Ponieważ nie ustawała opinia jej świętości, w 1927 roku rozpoczęto proces kanonizacyjny. Po dopełnieniu wszystkich wymogów przewidzianych przez prawo dnia 2 lipca 1994 roku został w Naszej obecności ogłoszony Dekret uznający heroiczność cnót teologalnych, kardynalnych i z nimi związanych praktykowanych przez Marię Christinę od Niepokalanego Poczęcia. W Kurii Archidiecezjalnej w Manili w 1995 roku przeprowadzono proces dotyczący domniemanego cudownego uzdrowienia przypisywanego jej wstawiennictwu. Po jego zbadaniu dnia 20 grudnia 2001 roku został w Naszej obecności ogłoszony Dekret o cudzie. Postanowiliśmy zatem, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Rzymie dnia 27 kwietnia 2003 roku.
Dzisiaj zatem, na placu św. Piotra, podczas uroczystej celebracji Eucharystii wypowiedzieliśmy następującą formułę beatyfikacji:
„Spełniając życzenie Naszych Braci Camillo kardynała Ruiniego, Naszego Wikariusza dla diecezji rzymskiej, Christopha kardynała Schönborna, arcybiskupa Wiednia, Michele kardynała Giordana, arcybiskupa Neapolu, Tarcisio Bertonego, arcybiskupa Genui, oraz Flavio Roberto Carrary, biskupa Werony, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, Naszą Władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnym Sługom Bożym Jakubowi Alberionemu, Markowi z Aviano, Marii Krystynie Brando, Eugenii Ravasco, Marii Dominice Mantovani i Julii Salzano przysługiwał tytuł Błogosławionych, a ich święta: Jakuba Alberionego dnia 26 listopada, Marka z Aviano dnia 13 sierpnia, Marii Krystyny Brando dnia 20 stycznia, Eugenii Ravasco dnia 24 października, Marii Dominiki Mantovani dnia 3 lutego oraz Julii Salzano dnia 17 maja mogły być obchodzone każdego roku w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Chcemy, aby to, co postanowiliśmy, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 27 kwietnia 2003 roku, w dwudziestym piątym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
ANGELUS kard. SODANO
Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
