Jan Paweł II
«EVANGELICAM LEGEM». BULLA KANONIZACYJNA, W KTÓREJ BŁOGOSŁAWIONA GENOWEFA TORRES MORALES ZOSTAJE WPISANA DO KATALOGU ŚWIĘTYCH
Madryt, 04 maja 2003 r.
Jan Paweł, Biskup, Sługa Sług Bożych, na wieczną rzeczy pamiątkę
«Kto bowiem miłuje bliźniego, wypełnił Prawo» (Rz 13, 8).
Ewangeliczne prawo, które dopełnia dawne przykazania, osiąga – jak poucza Pismo Święte – swoje najwyższe wypełnienie w nowym przykazaniu wzajemnej miłości, danym przez Jezusa (por. J 13, 34). Błogosławiona Genowefa Torres Morales, ukształtowana przykładem i nauką Pana, uczyniła miłość bliźniego osią całej swojej działalności i życia. Widząc bowiem opuszczenie wielu kobiet, odpowiedziała na wezwanie Pana i starała się nieść im światło oraz pociechę Chrystusa, poświęcając się im z najwyższą miłością, tak iż otrzymała przydomek „Anioła samotności”.
Błogosławiona Genowefa Torres Morales urodziła się dnia 3 stycznia 1870 roku w Almenarze, w diecezji Tortosa, w ubogiej i głęboko religijnej rodzinie. Przez całe życie dawała wierne świadectwo Chrystusowi. Jeszcze jako dziecko straciła rodziców i musiała zaopiekować się osieroconym bratem. Nie mogła podjąć nauki szkolnej, lecz z wielką gorliwością uczestniczyła w katechezie parafialnej. Gdy miała trzynaście lat, amputowano jej nogę. Mimo młodego wieku, czerpiąc z lektury książek duchowych, z pogodą ducha znosiła cierpienia, uznając je za środek umocnienia wiary. Z powodów rodzinnych w 1885 roku została przyjęta do Domu Miłosierdzia w Walencji, prowadzonego przez Siostry Karmelitanki od Miłości. W tym czasie zrodziło się w niej pragnienie życia konsekrowanego i poprosiła o przyjęcie do zgromadzenia karmelitanek, jednak z powodu swojej niepełnosprawności nie została przyjęta. Opuściła więc Dom Miłosierdzia i wraz z kilkoma towarzyszkami rozpoczęła opiekę nad samotnymi i ubogimi kobietami, zarówno zamężnymi, jak i niezamężnymi. W 1911 roku założyła dla nich dom. Z tego dzieła wyrosło Zgromadzenie Sióstr Najświętszego Serca Jezusa i Świętych Aniołów, których członkinie w języku potocznym nazywano „Angelikami”. Nowy Instytut, kierowany przez Założycielkę, rozszerzył swoją działalność na różne miasta Hiszpanii. Błogosławiona troszczyła się o odpowiednią formację sióstr, aby były przygotowane zarówno do posługi potrzebującym, jak i do nauczania religii osobom przebywającym w prowadzonych przez zgromadzenie domach. W 1925 roku Instytut uzyskał prawa diecezjalne, a jego konstytucje zostały zatwierdzone. W tym samym roku Błogosławiona została wybrana przełożoną generalną i urząd ten sprawowała przez blisko dwadzieścia lat. W trudnym okresie wojny domowej i prześladowań religijnych umiała zachować i szerzyć ducha pokoju oraz wewnętrznej równowagi zarówno wśród swoich duchowych córek, jak i osób powierzonych ich opiece.
Idąc drogą świętości według duchowości św. Ignacego, wytrwale praktykowała cnoty chrześcijańskie. Wszystkie wydarzenia i okoliczności oceniała w świetle wiary, która niezmiennie prowadziła ją przez całe życie. Dzięki wytrwałej i żarliwej modlitwie, nabożeństwu do Najświętszego Sakramentu, Najświętszego Serca Jezusa i Najświętszej Maryi Panny oraz wiernemu zachowywaniu rad ewangelicznych osiągnęła głębokie zjednoczenie z Panem, z którego czerpała siłę do przyjmowania Bożej pomocy nawet w najtrudniejszych okolicznościach. Rozpalona miłością Boga, pozwalała się przez Niego kształtować, aż doprowadził ją do pełni ewangelicznej doskonałości. Z oddaniem pracowała nad szerzeniem i umacnianiem królestwa Chrystusa także mimo trudności i cierpień. Oderwana od dóbr ziemskich, całym sercem dążyła do dóbr niebieskich. Głęboko przekonana, że „miłość wszystko zwycięża”, z macierzyńską troską otaczała potrzebujących wszystkich stanów i w każdym wieku. Idąc za Boskim Mistrzem, wielkodusznie przebaczała tym, którzy utrudniali jej działalność apostolską. Z dobrocią prowadziła swoje siostry drogami Chrystusa. Roztropnie i mądrze kierowała założonym przez siebie Zgromadzeniem, gorliwie strzegąc jego Reguły i Konstytucji. Była prosta w obejściu, pełna godności w postępowaniu i mężna w przeciwnościach. W 1953 roku Stolica Apostolska przyznała założonemu przez nią Instytutowi Decretum laudis. W następnym roku Służebnica Boża, będąc już w podeszłym wieku, nie została ponownie wybrana przełożoną generalną; z pokorą i posłuszeństwem przyjęła tę decyzję sióstr i oddała się do dyspozycji nowej przełożonej. Ostatnie lata życia poświęciła jeszcze gorliwszej modlitwie, przygotowując się przede wszystkim na spotkanie z Panem, które nastąpiło dnia 5 stycznia 1956 roku.
Z powodu opinii świętości, jaką się cieszyła, w 1976 roku rozpoczęto jej proces beatyfikacyjny i kanonizacyjny. Po dopełnieniu wszystkich wymogów przewidzianych przez prawo dnia 29 stycznia 1995 roku uroczyście wpisaliśmy ją do katalogu Błogosławionych. Dnia 23 kwietnia 2002 roku w Naszej obecności został ogłoszony Dekret o cudzie. Za zgodą Ojców Kardynałów i Biskupów zgromadzonych na Konsystorzu dnia 7 marca tego roku postanowiliśmy, aby obrzęd kanonizacji odbył się w Madrycie dnia 4 maja tegoż roku.
Dzisiaj zatem podczas uroczystej celebracji wypowiedzieliśmy następującą formułę kanonizacji:
„Na chwałę Świętej i Nierozdzielnej Trójcy, dla wywyższenia katolickiej wiary i wzrostu chrześcijańskiego życia, na mocy władzy naszego Pana Jezusa Chrystusa i Świętych Apostołów Piotra i Pawła, a także Naszej, po uprzednim dojrzałym namyśle, po licznych modlitwach i za radą wielu naszych Braci w biskupstwie, orzekamy i stwierdzamy, że Błogosławieni Piotr Poveda, Józef Maria Rubio, Genowefa Torres, Aniela od Krzyża oraz Maria Maravillas od Jezusa są Świętymi, i wpisujemy ich do Katalogu Świętych, polecając, aby odbierali cześć jako Święci w całym Kościele. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Ufamy i żywimy nadzieję, że Bóg, sprawca wszelkiej świętości, sprawi, iż ci nowi Święci, podobnie jak tak wielu innych mieszkańców nieba, będą pobudzać wszystkich wiernych Kościoła do nowej gorliwości w zachowywaniu Ewangelii Chrystusa oraz dawaniu o niej świadectwa także w codziennym życiu.
Chcemy, aby to, co postanowiliśmy, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Madrycie dnia 4 maja Roku Pańskiego 2003, w dwudziestym piątym roku Naszego Pontyfikatu.
JA, JAN PAWEŁ II
Biskup Kościoła Katolickiego
Marcellus Rossetti, Protonotariusz Apostolski
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
