Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE W CZASIE KONSYSTORZA Z OKAZJI PRZEDSTAWIENIA SPRAW KANONIZACYJNYCH BŁOGOSŁAWIONYCH JÓZEFA MARII TOMASIEGO I FRANCISZKA ANTONIEGO FASANIEGO
Rzym, 24 lutego 1986 r.
Po zakończeniu rekolekcji duchowych, które stały się dla nas źródłem odnowionego pokoju — zarówno fizycznego, jak i duchowego — oraz nowego zapału w służbie Kościołowi Bożemu, raduję się, że mogę cieszyć się waszą drogą i oczekiwaną obecnością oraz powitać was wszystkich z całego serca, każdego z osobna, zgromadzonych w tej auli.
„Łaska, miłosierdzie i pokój od Boga Ojca i od Jezusa Chrystusa, Syna Ojca, w prawdzie i miłości” (2 J 3) niech będą zawsze z wami. Dziękuję wam, żeście się tu zgromadzili, ponieważ moja obecność jest wymagana, by — zgodnie z powierzoną mi misją pasterską — mogły się dokonać wspólne narady, praca i rozeznanie, które należą do mojego urzędu. Każdego z was proszę o pomoc i o opinię, abyśmy mogli wydać właściwy i roztropny osąd.
Nasze Kolegium znajduje dziś szczególne umocnienie w tym czasie Wielkiego Postu, kiedy jesteśmy wezwani do refleksji nad posłannictwem, zaiste bardzo wymagającym, które otrzymaliśmy od Boga. Pociechą jest dla nas również radosna, bliska już nadzieja wielkanocnej uroczystości: w tym bowiem misterium ostatecznie zabezpieczony został los Kościoła — gdy On zwycięży świat, wypełni się także nasza nadzieja. Trudzimy się, podejmujemy ciężkie zadania, cierpimy — właśnie po to, by być świadkami tego zwycięstwa i by owocem naszej wiary stało się zbawienie dusz (por. 1 P 1,9).
Pomocą jest nam również sama sprawa, która dziś nas tu gromadzi — kanonizacja błogosławionych Józefa Marii Tomasiego, kardynała, zakonnika z Zakonu Teatynów, oraz Franciszka Antoniego Fasaniego, kapłana z Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych.
Jakże mogłyby nasze serca nie pałać miłością do Pana, który stawia przed oczyma wiernych nowych świętych ludzi, aby mogli ich naśladować, i który czyni ich naszymi orędownikami? Jakże mogłyby nie płonąć miłością do Kościoła, który do swych świętych dzieci — rodzących się z niego od wieków — dodaje dziś dwie nowe światłości świętości?
Niech Chrystus, Oblubieniec Kościoła, strzeże naszej świętej Matki, Kościoła. Niech wspiera ją Najświętsza Dziewica Maryja, niezrównany wzór i Królowa wszystkich świętych. Niech jej strzegą swoimi modlitwami błogosławieni Józef Maria Tomasi i Franciszek Antoni Fasani, aby Kościół — mimo nieustannych napaści burz zła — nadal pozostawał płodny w świętych.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
