Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO PIELGRZYMÓW Z POLSKI OBECNYCH W RZYMIE DLA UCZCZENIA BŁOGOSŁAWIONEJ FRANCISZKI SIEDLISKIEJ
Rzym, 24 kwietnia 1989 r.
Drodzy Pielgrzymi, uczestnicy i świadkowie beatyfikacji Służebnicy Bożej Franciszki Siedliskiej, Siostry Marii od Pana Jezusa Dobrego Pasterza, Bracia i Siostry!
1. “Dla wszystkich jasne jest, że wszyscy chrześcijanie jakiegokolwiek stanu i zawodu powołani są do pełni życia chrześcijańskiego i do doskonałości miłości, dzięki zaś tej świętości chrześcijan, także w społeczności ziemskiej rozwija się bardziej godny człowieka sposób życia”.Tak mówi o świętości Sobór Watykański II.
Jakżeż prawdę tę zrealizowała w swoim życiu i poprzez swoje dzieło błogosławiona Maria od Pana Jezusa Dobrego Pasterza, założycielka Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu!
Niebo ziemi, ziemia Bogu! Na mocy sakramentalnej łaski wezwani jesteśmy wszyscy bez wyjątku i każdy z osobna, we wspólnocie Kościoła, według otrzymanego daru, do doskonałej miłości Boga, a tym samym do miłości bliźniego, do tego by w każdych warunkach życie ludzkie czynić coraz bardziej godnym człowieka.
Dziękujemy nieustannie Bogu, że takich ludzi nie brakowało w historii naszego Narodu, że nie brakowało ich w czasach krytycznych, w czasach próby, gdy ważyły się losy naszej Ojczyzny, jej córek i synów, że nie brakuje ich, jak ufamy, dzisiaj. “Gdyby Pan nie był po naszej stronie … gdy ludzie przeciw nam powstawali, wtedy połknęliby nas żywcem … sidło się porwało, a my jesteśmy wolni. Nasza pomoc w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię”.
2. W taki właśnie kontekst rozwoju historii zbawienia na ojczystej ziemi wpisała się nasza Błogosławiona, dla której tu jesteśmy.
Cieszę się i dziękuję w sposób szczególny Bogu za to, że właśnie mnie było dane dołączyć jej imię do tych, którzy zapisani są w niebie, a tym samym postawić ją na przedłużeniu dziedzictwa świętego Wojciecha, świętego Stanisława, świętego Jacka, błogosławionej Jadwigi królowej; że stała się ona – razem z błogosławionymi Albertem Chmielowskim, Rafałem Kalinowskim, Honoratem Koźmińskim – szczególnym świadkiem rozwoju historii zbawienia i żywotności człowieka, narodów i ludów, które pozostają wierne swojemu powołaniu, że stała się świadkiem i współtwórczynią odrodzenia się w Bogu naszego Narodu, gdy na jego horyzoncie zdawały się gasnąć wszystkie inne światła. Z tego samego źródła i korzenia wyrasta współczesny nam święty Maksymilian Maria Kolbe, patron naszych trudnych czasów.
po angielsku:
3. Nasi święci zawsze byli znakiem jedności naszego narodu, prorokami i promotorami tej jedności. Wystarczy przypomnieć znaczenie w naszej historii świętego Stanisława i jego sanktuarium na Wawelu. Dzisiaj zostaliśmy zgromadzeni dzięki nowej Błogosławionej, która rozpala w nas wiarę, nadzieję i miłość.
Z radością pozdrawiam na tym zgromadzeniu moich braci Arcybiskupów i Biskupów z Polski, ze Stanów Zjednoczonych i z Australii. Kieruję serdeczne pozdrowienia do licznych kapłanów i wiernych z Anglii, Francji, Krakowa i Chicago, z Częstochowy i Filadelfii, z Gdańska, Gdyni i Baltimore, z Warszawy i Detroit, z diecezji przemyskiej i Pittsburgha, ze Słupska, Elbląga, Rawy Mazowieckiej oraz z Altoona–Johnstown, z Cleveland, Erie i Bridgeport.
Moje szczególne pozdrowienie i powitanie kieruję do duchowych córek Matki Marii od Jezusa Dobrego Pasterza: do Przełożonej Generalnej Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu, siostry Celesty Słowik, wraz z Radą Generalną i siostrami z Włoch i Francji, do Przełożonych Prowincjalnych i sióstr reprezentujących każdą Prowincję Zgromadzenia — dwie polskie prowincje, w Krakowie i Warszawie, cztery prowincje w Stanach Zjednoczonych — w Chicago, Filadelfii, Monroe i Pittsburghu — a także prowincję w Anglii oraz wiceprowincje w Teksasie i w Australii. Z Teksasu przybyła również pielgrzymka pracowników służby zdrowia z dwóch szpitali prowadzonych przez Siostry Nazaretanki.
Pozdrawiam i błogosławię wszystkich pielgrzymów i przyjaciół Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu, a także wszystkich, którzy duchowo jednoczą się z nami, oraz wszystkich, którzy w codziennym trudzie pozostają wierni swojemu powołaniu i idąc za Chrystusem odnawiają oblicze ziemi.
po polsku:
Błogosławiony Bóg w świętych swoich!
Uroczyste życzenie, które w tej szczególnej chwili kieruję do was, pragnę zamknąć w słowach, jakie Błogosławiona zapisała w swoim notatniku: “Serce twoje niech będzie Nazaretem przez udoskonalenie spraw codziennych. Niech będzie Kalwarią przez znoszenie małych krzyżyków. Niech będzie Wieczernikiem przez wierność dobrym natchnieniom. Niech będzie niebem przez ducha adoracji, czci i wdzięczności”.
4. Kościół wdzięczny jest nowej Błogosławionej za to, że na sercu swojego zgromadzenia położyła w szczególny sposób sprawę modlitwy, pracy i osobistego oddania za Papieża i święty Kościół katolicki, że jako wzór do naśladowania dla swoich sióstr postawiła życie ukryte i cnoty Najświętszej Rodziny z Nazaretu. Za to, że Zgromadzenie to związała na trwałe z Rzymem, który przemawiał do niej swoim uniwersalizmem i otwartością na wszystkie ludy, rasy i narodowości.
Za to, że w trudnościach, przeciwnościach i cierpieniach czuła się “przybita do Krzyża miłosną wolą naszego Pana” i duchowość taką zaszczepiła swojej wspólnocie nazaretańskiej. Z jej duchowości zrodziła się między innymi ofiara jedenastu sióstr rozstrzelanych 1 sierpnia 1943 roku w Nowogródku przez hitlerowców, które modliły się: “Boże, jeżeli potrzebna jest ofiara z życia, przyjmij ją od nas … a spraw, aby uwolnieni zostali ci, którzy mają rodziny”.
Kościół wdzięczny jest Błogosławionej Marii od Pana Jezusa Dobrego Pasterza za to, że dostrzegła potrzebę zajęcia się dziećmi pozbawionymi opieki religijnej w rodzinie, ubogimi, opuszczonymi, chorymi, potrzebującymi pomocy, starcami, osobami niepełnosprawnymi, samotnymi matkami. Dziękuje jej i zgromadzeniu za wielką pracę wśród polskiej emigracji w Stanach Zjednoczonych, we Francji i w Anglii.
Kościół jest jej wdzięczny przede wszystkim za to, że stała się apostołką rodziny, że w odrodzeniu rodziny i kształtowaniu duchowości małżeństwa widziała warunek odrodzenia narodu, całego życia religijnego, społecznego i moralnego w trudnej sytuacji społeczno-ekonomicznej i narodowej, wśród pogłębiającej się apatii społecznej i odpływie sił twórczych na emigrację; że stała się apostołką godności ogniska domowego, godności rodzicielskiej, świadectwem wiary i wyzwaniem przeciwko laickiej koncepcji życia, której doświadczyła częściowo we własnej rodzinie i środowisku.
Dlatego w Konstytucjach z 1887 rodu napisała: “Celem, dla którego istnieje to Zgromadzenie jest współdziałanie z Chrystusem i Jego Kościołem, by Królestwo Boskiej Miłości, które ten Syn Boży z nieba na ziemię przyniósł i które naprzód w Świętej Rodzinie z Nazaretu rozkwitło, wśród siebie i wśród innych, szczególniej zaś w rodzinach chrześcijańskich zaszczepić i szerzyć”. Apostołka swoich czasów pozostaje dla nas prorokinią i wzorem.
5. Zagrożenia podobne.Źródła odnowy te same.
W klimacie wiosny, liturgiczny kalendarz Kościoła w Polsce przybliża nam osoby i dzieło naszych wielkich Patronów świętych Wojciecha i Stanisława; ukazuje nam na Jasnej Górze naszą Matkę, którą Ojcowie nasi obrali za Królową Ojczyzny. W tym samym klimacie Kościół w Polsce otrzymuje nową Błogosławioną, nowy Dar i nowy Znak obecności Boga wśród nas i skuteczności jego tajemnicy Paschalnej.
Starajmy się o tym pamiętać w życiu naszym codziennym. Bądźmy świadomi owych “wielkich dzieł Bożych”, które dokonały się na naszej ziemi i które nie przestają się dokonywać.
Wydaje się, że Ojczyzna nasza stanęła wobec nowych możliwości, że jej synowie i córki będą mogli coraz pełniej decydować o jej losie, o jej kształcie, o jej przyszłości. Potrzeba zatem mądrości. Potrzeba wierności Przymierzu z Bogiem, nowego twórczego trudu. Nowych świętych. Nauki, która płynie z historii i od tych, którzy Ojczyznę prawdziwie miłowali.
O tę mądrość i rozwagę, o miłość i ducha służby wspólnemu dobru, o odwagę – modlę się zawsze, a dziś modlę się także za przyczyną Błogosławionej Franciszki Siedliskiej, Marii od Pana Jezusa Dobrego Pasterza, Nazaretanki.
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
