Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO PIELGRZYMÓW, KTÓRZY PRZYBYLI DO RZYMU NA BEATYFIKACJĘ MĘCZENNIKÓW PASJONISTÓW, LORENZO SALVIEGO, GERTRUDY COMENSOLI
I FRANCISZKI ANNY CIRER
Rzym, 02 października 1989 r.
1. Kieruję serdeczne pozdrowienie do wszystkich was, bracia i siostry, pielgrzymów języka włoskiego i hiszpańskiego, zgromadzonych, aby oddać hołd nowym błogosławionym.
Pozdrawiam drogich braci biskupów, którzy wam towarzyszą, obecne tu władze cywilne i kościelne, przełożonych oraz przełożone wspólnot zakonnych, z których pochodzą nowi błogosławieni.
Wczoraj została ukazana wiernym liczna i cenna grupa mężczyzn i kobiet, którzy ofiarowali Bogu całe swoje życie. Uczynili to poprzez męczeństwo, życie konsekrowane i poprzez posługę głoszenia Ewangelii.
2. Wyrażam przede wszystkim głęboką radość wobec Zgromadzenia Męki Jezusa Chrystusa (Pasjonistów), do którego należeli męczennicy z Daimiel oraz błogosławiony Lorenzo Salvi, apostoł misji ludowych, rekolekcji i posługi w konfesjonale.
Ojcowie pasjoniści mogą słusznie być nazwani świadkami i mieszkańcami Kalwarii, ponieważ obrali duchowość Krzyża jako podstawową regułę życia, podejmując zobowiązanie głoszenia żywej czci dla Męki Pańskiej przez przykład i w duchu pokuty.
W głoszeniu tajemnicy Krzyża odsłania się przed duszami, zwłaszcza tymi, które najbardziej oddaliły się od Boga, wielkość nieskończonej i wiecznej miłości Ojca. Ta miłość, większa niż grzech człowieka, nie cofa się przed niepojętą ofiarą Syna. Dlatego właśnie w obliczu Ukrzyżowanego w pełni i ostatecznie objawia się każdemu człowiekowi miłosierdzie Boga. W swojej duchowości i przepowiadaniu pasjoniści będą nieustannie przypominać wszystkim, że „w Jego ranach jest nasze uzdrowienie” (Iz 53,5), i pomagać każdemu człowiekowi rozpoznawać nieskończoną miłość Boga w kontemplacji Chrystusa osądzonego, znieważonego, ubiczowanego, ukoronowanego cierniem, przybitego do krzyża, konającego w cierpieniu.
Tę samą tajemnicę miłości przyjmował błogosławiony Lorenzo Salvi, szerząc wśród wiernych nabożeństwo do Dzieciątka Jezus. Syn Boży nie objawił się światu jako wszechmocny władca, ale jako najsłabszy spośród ludzi, niemal „żebrak ludzkiej miłości”. Lorenzo Salvi rozbudzał życie wewnętrzne inspirowane postawą duchowego dziecięctwa — pełnym zaufaniem Bogu, który jest Ojcem i ufnością w Jego czułą troskę o dusze pragnące powrócić do życia w łasce.
3. W adoracji eucharystycznej, w cichej modlitwie przed Najświętszym Sakramentem, w świadectwie wiary w realną obecność Pana pod postaciami chleba i wina — koncentruje się i wyraża szczególny charyzmat błogosławionej Gertrudy Comensoli. Z Eucharystii, która jest więzią jedności, fundamentem miłości i komunią życia z Chrystusem, wypływa gorliwe i ofiarne zaangażowanie w służbie braciom.
To właśnie papież Leon XIII przypomniał Gertrudzie tę podstawową zasadę łaski, prosząc ją, aby nie wybierała klauzury, lecz poświęciła się młodzieży, a zwłaszcza dziewczętom pracującym. „Niech wasz instytut będzie instytutem adoracji — powiedział — ale także działalności czynnej”. Jednak działalność ta miała zawsze być inspirowana duchem i przesłaniem Ostatniej Wieczerzy, aby przez nią uczyć się daru z siebie i współofiarowania z Chrystusem. „Błogosławione jesteśmy — pisze błogosławiona Gertruda — jeśli dla umiłowanego Oblubieńca Ukrzyżowanego potrafimy znosić ciernie miłości własnej, biczujące słowa, surowości i ciemności, trud pracy, wierność regule, posłuszeństwo, wrogość, ćwiczenie pokory i cierpliwości” (Pisma, 673).
w języku hiszpańskim:
4. Z ogromnym uczuciem pozdrawiam teraz wszystkie osoby przybyłe z Hiszpanii i krajów hiszpańskojęzycznych, które zgromadziły się w Rzymie — centrum katolickości — aby uczestniczyć w uroczystej ceremonii beatyfikacji dwudziestu sześciu męczenników z Daimiel oraz siostry Franciszki Anny Cirer z Majorki.
Serdecznie witam wszystkich: biskupów, kapłanów, zakonników, zakonnice i umiłowanych wiernych, którzy z radością świętują te nowe owoce świętości szlachetnego narodu hiszpańskiego.
Zgromadzenie Pasjonistów szczyci się widząc wyniesionych na ołtarze męczenników wiary, którzy uczynili z Męki Chrystusa centrum swojego życia i drogę, która doprowadziła ich do nieba.
Najwyższa ofiara męczenników z Daimiel skłania nas dzisiaj, by spoglądać na Krzyż Chrystusa jako na wezwanie do nawrócenia i miejsce spotkania naszych serc w umiejętności przebaczenia. Ci wzorowi zakonnicy, pochodzący z Palencji, Nawarry, Burgos, Saragossy i innych regionów Hiszpanii, niech będą ziarnem powołań misyjnych i znakiem pojednania dzięki świadectwu najwyższej wierności i miłości aż po śmierć.
Beatyfikacja Franciszki Anny Cirer stanowi naglące wezwanie do miłości, którą ofiarnie rozlewała w Sencelles (Majorka). Chciała ona zawierzyć klasztor Sióstr Miłosierdzia, który tam założyła, opiece Matki Bożej Bolesnej. Jej bezwarunkowe oddanie chorym, katechizacji i najbardziej potrzebującym czyni z tej szlachetnej córki ludu Balearów wzór naśladowania Chrystusa i miłości bliźniego.
Niech wyniesienie na ołtarze nowej błogosławionej będzie dla Kościoła na Majorce źródłem odnowy chrześcijańskiej poprzez naśladowanie jej przykładu harmonijnego łączenia kontemplacji i działalności apostolskiej.
Wszystkim tu obecnym przybyłym na beatyfikację dwudziestu sześciu męczenników pasjonistów z Daimiel i Franciszki Anny Cirer — jak również waszym rodzinom w Hiszpanii — z serca udzielam apostolskiego błogosławieństwa.
5. Te przykłady świętości są nam dzisiaj dane ku refleksji. Jesteśmy zdumieni i pod wrażeniem tak wymownych wzorów odwagi, ofiarności, służby Kościołowi i społeczeństwu oraz zaufania Bogu.
Świat także dziś potrzebuje podobnych świadectw, a my wszyscy powinniśmy przyjąć przesłanie nowych błogosławionych, aby znaleźć odwagę i pociechę w odnawianiu naszych powołań i zadań wynikających z życia konsekrowanego.
Ewangelia ma być głoszona mocą słowa, siłą autentycznej wiary, ale także — i przede wszystkim — wiarygodnością płynącą z wymownych przykładów życia.
Dlatego zachęcam was, abyście byli godni świętych osób, które dziś wspominamy i z serca udzielam wam mojego apostolskiego błogosławieństwa.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
