Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO WIERNYCH PRZYBYŁYCH Z CZECHOSŁOWACJI NA KANONIZACJĘ AGNIESZKI CZESKIEJ
Rzym, 13 listopada 1989 r.
Do wiernych języka czeskiego:
Bracie Kardynale, bracia w Episkopacie, Panie Ministrze i dostojni członkowie delegacji rządowej, kapłani, zakonnicy i zakonnice, drodzy seminarzyści i pielgrzymi!
„Haec dies quam fecit Dominus, exsultemus et laetemur in ea!” To jest dzień, który Pan uczynił: radujmy się i weselmy!
Nasze spotkanie nie może rozpocząć się słowami bardziej odpowiednimi niż tym śpiewem paschalnym Kościoła. Radujmy się i weselmy! Radujmy się i weselmy, ponieważ dla Kościoła w Czechach nadszedł upragniony dzień, w którym została wyniesiona do chwały ołtarzy jego święta patronka, Agnieszka z rodu Przemyślidów. Radujmy się i weselmy także dlatego, że przybyła z waszej Ojczyzny pielgrzymka bez precedensu w waszej historii, prowadzona przez waszego umiłowanego i czcigodnego Kardynała Františka Tomáška, Prymasa Czech. Jest to z pewnością owoc wstawiennictwa tej świętej, która potrafiła jednoczyć to, co było podzielone, jeśli dziś spotykają się w zgodnej komunii Czesi i Słowacy, mieszkający w Ojczyźnie i żyjący za granicą, jak również pielgrzymi języka niemieckiego pochodzący z Czech i Moraw. Również obecność waszych Pasterzy, biskupów odpowiedzialnych za duszpasterstwo rodaków za granicą, symbolizuje tę jedność kościelną. Owszem, liczba waszych biskupów nie jest jeszcze pełna, lecz fakt, że w ostatnich miesiącach możliwe było obsadzenie kilku diecezji od wielu lat wakujących, jest zapowiedzią przyszłości i umacnia naszą nadzieję, że wreszcie będzie możliwe ustanowienie także w waszym kraju odpowiednie Konferencje Episkopatu.
Święta Agnieszka jednak nie jednoczy tylko rodaków naszych czasów. Jej kanonizacja urzeczywistniła pragnienie długiego szeregu pokoleń, które to wyniesienie wymodliły, nie mogąc go ujrzeć. Wśród biskupów pragnę wymienić śp. Kardynała Berana, który poszukiwaniom biograficznym św. Agnieszki poświęcił kilka lat swojego życia. Myślę jednak także o tak wielu innych, którzy przechowywali w sumieniu obraz tej duchowej siostry św. Klary i czułej matki wszystkich cierpiących. Ona pozostała droga każdemu Czechowi, bez różnicy wyznania. Jest mi zatem miło powitać wśród was oficjalną delegację rządu czechosłowackiego, przybyłą, aby uhonorować swoją obecnością tę znakomitą córkę króla Czech. Tak, św. Agnieszka jest droga wszystkim Czechom, co ukazuje również fakt, że jej postać jest przedstawiona w grupie rzeźbiarskiej św. Wacława na placu jego imienia w Pradze, który od wieku jest sceną waszej narodowej historii.
To, że jej kanonizacja dokonuje się dopiero w tym stuleciu, z pewnością nie jest przypadkiem. Św. Agnieszka ma niewątpliwie dary przeznaczone przez Opatrzność Bożą właśnie dla waszego pokolenia. Jednym z nich jest bez wątpienia dziesięciolecie odnowy duchowej waszego Narodu, ogłoszone z duszpasterską dalekowzrocznością przez waszego Kardynała Tomáška. Zakończy się ono jubileuszem św. Wojciecha, lecz zostało otwarte w imię błogosławionej Agnieszki. Oby wszystkie modlitwy pokoleń poprzednich połączyły się w gorącej błagalnej prośbie o dobre owoce tej inicjatywy. Niech ten wysiłek, podczas którego prowadzą was i niemal biorą za rękę wasi święci patronowie, osiągnie zamierzone owoce na każde z kolejnych lat. Tematy: „Wiara w świecie współczesnym”, „Życie rodzinne”, „Praca i odpowiedzialność społeczna”, „Ewangelizacja i modlitwa” — by wymienić przynajmniej niektóre — są niczym stopnie na drodze ku życiu bardziej zgodnemu z Ewangelią, którą wasza święta żyła z prostotą serca według przykładu św. Franciszka i św. Klary.
Święta Agnieszka była kobietą modlitwy, a równocześnie kobietą oddaną dziełom miłosierdzia wobec bliźnich. Świadczą o tym domy, które zbudowała w Pradze: jeden dla posługi chorym ubogim; drugi dla życia konsekrowanego. Dlatego raduję się, mogąc powitać obecnych tu zakonników, wśród których wielkiego mistrza krzyżowców z czerwoną gwiazdą, spadkobierców bractwa szpitalnego założonego przez świętą, a także siostry różnych zgromadzeń, które na różne sposoby naśladują przykład Agnieszki. Oby ostatnie zezwolenie na przyjmowanie nowicjuszek przez zgromadzenia żeńskie było zapowiedzią odrodzenia życia zakonnego w waszych ziemiach, wznowienia bezinteresownej służby na rzecz potrzebującego bliźniego.
Drodzy pielgrzymi, wasze pielgrzymowanie nie powinno zakończyć się dzisiaj. Powinno trwać i prowadzić was śladami świętej Agnieszki do Chrystusa Pana, w którym jedynie znajdziecie odpowiedź na wszystkie wasze problemy. Niech wam na tej drodze towarzyszy moje apostolskie błogosławieństwo, za wstawiennictwem Matki Bożej, „Palladium Ziemi Czeskiej”.
Do wiernych języka słowackiego:
Z szczególną miłością pozdrawiam licznych pielgrzymów słowackich, którzy przybyli do Rzymu na uroczystą kanonizację św. Agnieszki, z pierwszym Arcybiskupem Trnawy na czele. Bądźcie pozdrowieni!
Duchowe przesłanie nowej świętej przemawia bardzo żywo także do was. W „roku odnowy wiary” ogłoszonym przez waszego Metropolitę, to przesłanie staje się wołaniem, w którym życie świętej Agnieszki jaśnieje jako przykład i wzywa do naśladowania. Dzieło duchowe tej świętej zrodziło się bowiem z wiary, która kształtowała jej relację z Bogiem, z ludźmi i z wydarzeniami historycznymi.
Wasz „rok odnowy wiary” związany jest również z rocznicową pamięcią o śmierci błogosławionych męczenników z Koszyc, którzy dali najwyższe świadectwo wiary, oddając za nią swoje życie. Rok odnowy jest także przygotowaniem do zamknięcia drugiego tysiąclecia chrześcijaństwa. Ileż to okazji do refleksji, do odnowienia w wierze!
Wiara prowadziła waszych przodków od początków ich historii religijnej i kulturalnej oraz pomagała im przezwyciężać wszystkie przeszkody i podstępy. Wiara jest także dla obecnych pokoleń światłem, które wskazuje wyjście z tunelu obojętności i niewiary. Wiara jest siłą, która daje odwagę i pomaga wytrwać. Jest największym darem Boga, który powinniśmy przyjmować z wdzięcznością i pomnażać z ofiarnością.
Drodzy pielgrzymi słowaccy! Wywieźcie z Wiecznego Miasta podczas tej okazji nowe światło, umocnienie dla waszej wiary! Pierwszy następca Piotra pochodzenia słowiańskiego przypomina wam słowa św. Piotra: zawsze trwajcie „mocni w wierze”! (1 P 5,9).
Z serca udzielam mojego błogosławieństwa wszystkim Słowakom w Ojczyźnie i za granicą.
Do pielgrzymów języka niemieckiego:
Es ist mir eine aufrichtige Freude, unter den Teilnehmern an dieser Audienz auch zahlreiche deutsche Katholiken aus Böhmen und Mähren begrüßen zu dürfen.
Die böhmische Königstochter Agnes, die wir nun als Heilige verehren, ist ein wahrhaftes Geschenk Gottes an die Kirche. Zusammen mit sieben Damen des Prager Hochadels verpflichtete sie sich zur extremen Armut. Agnes widersetzte sich der Staatsraison und gab mit bewundernswerter Entschlossenheit ihrem Gewissen den Vorzug bezüglich ihrer persönlichen religiösen Lebensentscheidung. In dieser Entschedung nach den Idealen der heiligen Klara fand sie die Unterstützung und Bestätigung des Papstes. Mit ihrem Leben ist die neue Heilige Vorbild für uns alle, insofern jeder seiner Berufung folgen soll, die an ihn ergangen ist, auch wenn die äußeren Verhältnisse diese Berufung mitunter behindern können.
Die heilige Agnes hat ihr Leben selber nach ihrer Gewissensentscheidung bestimmt und ist dieser in Treue gefolgt. Sie ist gerade darin auch eine Frau für unsere heutige Zeit; sie dient uns als Orientierung und Wegweisung.
Auf Einladung des Vaters der heiligen Agnes kamen viele Deutsche nach Böhmen, die mit ihrer Arbeit zum Aufbau und zur Entwicklung des ganzen Landes beigetragen haben. In der damaligen Zeit hat das Zusammenleben der beiden Volksgruppen seinen Anfang genommen. Die heilige Agnes sei uns allen ein Beispiel für ein Leben in gegenseitiger Achtung, für ein Leben ohne Zwist und Haß! Ihre Heiligsprechung, die euch alle hier zusammengeführt hat, möge ebenso ein Anstoß sein für eine Zukunft, die gekennzeichnet sei durch Eintracht, Zusammenarbeit und Verständnis füreinander. Hierfür erteile ich euch allen sowie euren lieben Angehörigen daheim von Herzen meinen besonderen Apostolischen Segen.
Słowa Ojca Świętego w tłumaczeniu na język polski:
Jest dla mnie wielką radością móc pozdrowić katolików niemieckich pochodzących z Czech i Moraw, uczestniczących w tej audiencji.
Córka króla czeskiego, Agnieszka, którą czcimy jako świętą, jest prawdziwym darem Boga dla Kościoła. Wraz z siedmioma damami wysokiej arystokracji praskiej oddała się ubóstwu. Agnieszka sprzeciwiła się racji stanu i z godną podziwu stanowczością dała pierwszeństwo głosowi sumienia w odniesieniu do swego osobistego i religijnego wyboru życiowego. Jej decyzja, oparta na ideałach św. Klary, została wsparta i potwierdzona przez Papieża. Życie nowej Świętej musi stać się dla nas wszystkich przykładem, gdyż każdy powinien podążać za własnym powołaniem, nawet jeśli zewnętrzne warunki mogą je niekiedy utrudniać.
Święta Agnieszka wybrała swoje życie zgodnie z sumieniem i wiernie podążała drogą, którą wybrała. Właśnie ten aspekt czyni ją kobietą wzorcową także dla naszych czasów: jest dla nas punktem orientacyjnym i przewodniczką.
Na zaproszenie ojca św. Agnieszki wielu Niemców udało się do Czech i swą pracą przyczyniło się do rozwoju całego kraju. W tamtych czasach rozpoczęło się współistnienie obu grup etnicznych. Św. Agnieszka niech będzie dla nas wszystkich przykładem życia opartego na wzajemnym szacunku, życia bez niezgody i nienawiści! Jej kanonizacja, która was tu zgromadziła, niech będzie impulsem ku przyszłości naznaczonej zgodą, współpracą i wzajemnym zrozumieniem. W tym celu z serca udzielam wam oraz wszystkim waszym bliskim w ojczyźnie mojego szczególnego błogosławieństwa apostolskiego.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
