Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO PIELGRZYMÓW PRZYBYŁYCH DO RZYMU NA BEATYFIKACJĘ OTTO NEURURERA, JAKUBA GAPPA I KATARZYNY JARRIGE
Rzym, Aula Pawła VI, 25 listopada 1996 r.
Drodzy Bracia w biskupstwie,
Drogie Siostry i drodzy Bracia,
Serdecznie pozdrawiam was wszystkich, którzy dziś, w dzień po beatyfikacji proboszcza Otto Neururera, ojca Jakuba Gappa oraz siostry Katarzyny Jarrige, przybyliście na tę audiencję. W sposób szczególny pozdrawiam was, drodzy Bracia w biskupstwie, a także kapłanów i osoby konsekrowane, oraz was, drodzy pielgrzymi, którzy tak licznie przybyliście zwłaszcza z Tyrolu Północnego, Wschodniego i Południowego. Z serca pozdrawiam pielgrzymów z Wattens, miejsca pochodzenia ojca Jakuba Gappa, tych, którzy przybyli z Piller, rodzinnej miejscowości proboszcza Otto Neururera, oraz z Götzens, gdzie został on pochowany.
Nowi Błogosławieni przemawiają do nas w szczególny sposób językiem Krzyża, ponieważ przywołują czasy, w których chrześcijanie byli prześladowani. Pozostawili nam świadectwo heroicznej ofiary; w nich „śmierć i życie stoczyły przedziwny bój” (sekwencja wielkanocna). Choć wydaje się, że śmierć zatriumfowała, oni – zgodnie z Bożym zbawczym zamysłem wyzwolenia – otrzymali w darze pełnię życia.
Wszyscy bracia i wszystkie siostry, którzy cierpieli z powodu swojej wiary, uczestniczyli w sposób szczególny w krzyżu Chrystusa. Krzyż niesie w sobie interwencję śmierci wobec Ciała Chrystusa, aż do chwili, gdy „wszystko się dokona”. Ta tajemnica trwa w dziejach świata. W ten sam sposób trwa również wspaniałe wyzwolenie, które na zawsze będzie związane z krzyżem Golgoty. Przez ten krzyż Bóg nigdy nie umrze w historii człowieka
Każda uroczystość beatyfikacyjna niesie w sobie coś zarazem bolesnego i uroczystego. Jest ona zapowiedzią ostatecznego zwycięstwa Chrystusa u kresu czasów. Zabierzcie ze sobą do domu cząstkę tej nadziei; byłoby to zbyt mało, gdyby pozostało jedynie piękne wspomnienie dnia spędzonego w Rzymie i data w kalendarzu liturgicznym, w której wspominamy błogosławionych. Męczennicy Jakub Gapp i Otto Neururer są wcielonym wezwaniem skierowanym do naszej codzienności chrześcijańskiej; pragną być porywającym przykładem dla naszego życia.
Ojciec Jakub Gapp jest dla nas wzorem dzięki swojemu odważnemu świadectwu prawdy. Jego życie i śmierć mają w sobie coś z Jana Chrzciciela, który z odwagą powiedział tyranowi: „Nie wolno ci…” i za to został zabity. Ojciec Gapp jest wzorem proroka niewygodnego, gdy chodzi o prawdę objawioną przez Chrystusa. Proboszcz Otto Neururer nieustannie przypomina nam o świętości małżeństwa chrześcijańskiego, w obronie którego trafił do więzienia, oraz o wierności posłudze kapłańskiej, za którą poniósł śmierć.
Jego świadectwo dotyczy zatem dwóch filarów życia chrześcijańskiego. Gdy powrócicie do domów, proszę was, zachowujcie w sercu pamięć, przykład i przesłanie tych dwóch wielkich postaci, ufni, że będą nam bliscy poprzez swoje wstawiennictwo. Wam wszystkim i waszym bliskim z serca udzielam Błogosławieństwa Apostolskiego.
Witam was serdecznie, drodzy Bracia i drogie Siostry, którzy wraz ze swoim Pasterzem, bp. René Séjourné, przybyliście z centrum Francji, aby uczestniczyć w beatyfikacji córki waszej ziemi. Witam was, pielgrzymi francuskojęzyczni oraz was, synowie i córki wielkiej rodziny dominikańskiej, z której jedna z pierwszych córek w wierze zajęła miejsce w ogromnym orszaku świętych i błogosławionych otaczających Chrystusa, Króla wszechświata.
Jak wiecie, Katarzyna Jarrige nosiła przydomek Catinon-Menette, „siostrzyczka ubogich”. „Menette” oznacza „mniszkę klauzurową”; była ona rzeczywiście osobą konsekrowaną, oblubienicą Jedynej Miłości, miłości, która ogarnia, przekracza i ożywia wszystkie inne – miłości Chrystusa Zmartwychwstałego.
Jej miłość miłosierna objawiała się nieustannie wobec najbardziej potrzebujących: ubogich, więźniów, chorych i umierających. Widziano, jak z ulgą oczekiwali jej przyjścia, ponieważ przynosiła im wsparcie i pociechę w doświadczeniu próby. Niech ci spośród was, którzy poświęcają się tej służbie, odnajdą dzisiaj moją wdzięczność oraz wdzięczność całego Kościoła! Niech wytrwale nadal łagodzą cierpienia ciała i duszy!
Poprzez przykład swojego życia, wykonywanie swojego zawodu, ducha modlitwy i ofiarną służbę bliźniemu Katarzyna Jarrige oddała się całkowicie Panu. Niech będzie ona pośród was, drodzy Bracia i drogie Siostry, prawdziwą przyjaciółką, inspiracją i przewodniczką ku Chrystusowi Zbawicielowi! Jej powierzam wasze życie chrześcijańskie i wasze apostolstwo oraz proszę ją, podobnie jak błogosławionych Otto Neururera i Jakuba Gappa, aby towarzyszyli wam na drogach Królestwa.
Każdemu z was, waszym rodzinom oraz wszystkim, którzy łączą się z wami myślą, z całego serca udzielam mojego Błogosławieństwa Apostolskiego.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
