Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE PODCZAS SPOTKANIA Z MNISZKAMI KLAUZUROWYMI WE FLORENCJI
Florencja, Kaplica San Salvatore, 19 października 1986 r.
Najdroższe Siostry
1. Opuściłyście na kilka godzin surowe, a zarazem słodkie zacisze waszej klauzury, kierowane pragnieniem, aby okazać Papieżowi wasze nieustanne przywiązanie do jego nauczania i wasze szczególne współdziałanie z jego posługą apostolską. Z serca was pozdrawiam: wy jesteście sercem Florencji.
Powiedziano mi, że wasze klasztory – pod rozmaitymi tytułami – niemal wszystkie poświęcone są Najświętszej Maryi Pannie, a jeden nosi wezwanie Świętego Krzyża. Czerpię z tego motyw, aby was zachęcić do nieustannego przeżywania wielkiej tajemnicy Ukrzyżowanego, „Odkupiciela człowieka – każdego człowieka, całego człowieka” (por. Redemptor Hominis, 13), w duchu i uczuciach Jego Matki. Tego właśnie świadectwa oczekuje od was współczesna ludzkość.
2. Należycie do Zakonów, które w swych świętych założycielach dały wam wzniosłe wzory tej skutecznej ewangelicznej postawy: świętego Benedykta, świętego Dominika, świętego Franciszka, świętą Klarę, świętą Teresę od Jezusa i świętą Marię Magdalenę de’Pazzi. Czerpcie z ich ducha, aby z radością i hojnością wypełniać to powołanie, poświęcając całe swoje życie modlitwie i kontemplacji.
Dawajcie to świadectwo – otwarte z samej swej natury na cały Kościół i na świat – w obrębie Kościoła diecezjalnego, do którego jesteście włączone. Niech wasza miłość do Pana, wasza ofiara i wasza nieustanna modlitwa obejmują troski, potrzeby i apostolskie dążenia tej diecezji, na której terenie znajduje się tak wiele klasztorów. Niech wasza obecność będzie dla wszystkich wiernych znakiem światła i nadziei, promieniujących pokojem i zaufaniem.
Pragnę polecić waszym żarliwym i nieustannym modlitwom trzy szczególne intencje. Pierwsza: autentyczna formacja doktrynalna i ascetyczna w seminariach, o której mówiłem ostatnio w Ars, podczas mojej wizyty duszpasterskiej w parafii św. Jana Marii Vianneya – aby przyszli kapłani wzrastali w mądrości, pokorze i duchowej dojrzałości, zdolni prowadzić lud Boży drogami świętości. Druga: niewzruszona wierność i wytrwałość kapłanów w ich obowiązkach osobistego uświęcenia i gorliwej posługi pasterskiej – aby z ufnością i odwagą przyjmowali trudności naszych czasów, nie zniechęcając się w wierności Chrystusowi i Kościołowi. Trzecia: dzieło ewangelizacji i ponownej ewangelizacji świata, by wszyscy ludzie mogli poznać Jezusa Chrystusa, który objawia Ojca i jest Odkupicielem ludzkości, a poznawszy Go – by potrafili pójść za Nim, umiłować Go i dawać o Nim świadectwo w codziennym życiu.
Z serca wam błogosławię, kierując moją myśl również ku waszym współsiostrom, które pozostały w klauzurze.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
