Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO WSPÓLNOTY ZAKONNEJ KAMILIANÓW
Rzym, Kościół św. Marii Magdaleny, 08 lutego 1987 r.
Z radością oddaję cześć w tym kościele św. Magdaleny relikwiom św. Kamila de Lellis, niebieskiego patrona szpitali i wszystkich, którzy posługują chorym.
Pozdrawiam Ojca Generała Zakonu Kleryków Regularnych Posługujących Chorym, wszystkich członków rodziny zakonnej założonej przez św. Kamila, a wraz z nimi również wszystkie wspólnoty zakonne, które powstały, czerpiąc inspirację z formy życia, jaką on zapoczątkował.
Przybyłem tutaj, aby się modlić, ale także, by przypomnieć niezwykły przykład, wzór życia i naukę miłości, jaką św. Kamil pozostawił całemu Kościołowi. W arcyszpitalu Ducha Świętego, gdzie przez wiele lat z pokorą i gorliwością oddawał się osobiście posłudze chorym i umierającym, znajduje się tablica, która wychwala jego dzieło słowami: «spectaculum angelis et exemplar hominibus» — „widowisko dla aniołów i wzór dla ludzi”. Powinniśmy pamiętać o podstawowej zasadzie, jaką św. Kamil przekazał wam, swoim duchowym synom i wszystkim, którzy w duchu chrześcijańskim pragną służyć cierpiącym: „Niech każdy widzi w biednym człowieku osobę samego Pana”. Dlatego św. Kamil wymagał od swoich braci, by poświęcali się chorym „jedynie z miłości do Boga” i z naciskiem zalecał, jako zasadę podstawową tej posługi, okazywanie czułości wobec chorego, „z wszelką możliwą troską, z łagodnością i miłością, pocieszając go i z dobrocią udzielając mu wszystkiego, czego potrzebuje”.
Doświadczamy dziś głębokiej aktualności tego przesłania, które z mocą ukazuje niezastąpioną wartość miłości i braterskiego współczucia, także w kontekście rozwiniętej technicznie współczesnej medycyny. Święty Kamil uczy nas, by każdego chorego słuchać z braterską uwagą, dzielić jego lęki i cierpienia, ocierać każdą łzę, trwać przy umierającym z pragnieniem uchwycenia jego ostatniego uczucia i ostatniego tchnienia — nawet wtedy, gdy nauka zrezygnowała już z nadziei w ramach swoich środków pomocy.
Składam rodzinie ojców kamilianów szczere życzenia, aby charyzmat ich Założyciela trwał i rozwijał się z coraz większym żarem gorliwości oraz przejrzystym świadectwem wiary i miłości. Wszystkim tu obecnym, waszym bliskim, a w sposób szczególny wszystkim chorym i tym, którzy im posługują, z serca udzielam mojego apostolskiego błogosławieństwa.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
