Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNIKÓW KONGRESU PRZEŁOŻONYCH GENERALNYCH INSTYTUTÓW ZAKONNYCHZWIĄZANYCH Z ZAKONEM AUGUSTIANÓW
Rzym, Sala Klementyńska, 14 listopada 1987 r.
Najmilsi Bracia i Siostry
1. Z wielką radością witam was z okazji uroczystych obchodów zakończeniaXVI stulecia nawrócenia świętego Augustyna. Pozdrawiam z serca Przeora Generalnego Zakonu Augustianów oraz was wszystkich, którzy wzięliście udział w tym szczególnym sympozjum Rodziny Augustiańskiej. Przybyliście tu z wielu narodów, aby wspólnie uczcić pamięć tego niezrównanego człowieka, którego jesteście duchowymi dziedzicami.
Pragnę wyrazić wam moje głębokie uznanie dla tej pięknej inicjatywy. W liście apostolskim Augustinum Hipponensem napisałem, że wszyscy w Kościele, zwłaszcza na Zachodzie, czujemy się uczniami i dziećmi świętego Augustyna, z powodu głębokiego wpływu, jaki wywarł na kolejne pokolenia w ciągu wieków. Z tej właśnie racji zachęciłem instytuty zakonne, męskie i żeńskie, które noszą jego imię, pozostają pod jego patronatem lub w jakikolwiek sposób żyją według jego Reguły, aby pogłębiały jego naukę, szerzyły jej znajomość i rozwijały nabożeństwo ku niemu.
2. Dziedzictwo duchowe, które święty Augustyn nam pozostawił, jestogromne i niezwykle głębokie. Jest to duchowość, którą sam przeżywał w całej pełni i którą przekazał niezliczonym braciom poprzez swoje pisma, odznaczające się niezrównaną jasnością myśli. Był on człowiekiem nieustannej, gorliwej działalności apostolskiej w służbie Chrystusa obecnego w potrzebujących (por. S. Augustini, In Io. Ev. 57,4: PL 35,1791). Z własnego doświadczenia zrozumiał, że „żaden ruch życia religijnego nie ma wartości, jeśli nie jest zarazem ruchem skierowanym do wnętrza, ku najgłębszemu centrum bytu, gdzie mieszka Chrystus.” (Jan Paweł II, Przemówienie do Kardynałów i Biskupów uczestniczących w sesji plenarnej Świętej Kongregacji ds. Zakonników i Instytutów Świeckich, 7 marca 1980: Insegnamenti di Giovanni Paolo II, III/1 [1980], s. 530).
W swojej Regule Augustyn nakreślił fundamenty życia prawdziwie apostolskiego, całkowicie skoncentrowanego na miłości Boga i bliźniego, przeżywanego nie w duchu niewolników związanych prawem, lecz jako ludzi wolnych pod działaniem łaski, których pobudza żywe pragnienie piękna duchowego (por. S. Augustini, Regula, VIII,1).
3. Święci Założyciele, teologowie i mistrzowie życia duchowego przez całe wiekiczerpali obficie z nauki świętego Augustyna. Także człowiek współczesny może w nim odnaleźć pewnego przewodnika, który nie tylko zgłębił teoretycznie tajemnicę życia w komunii z Bogiem, lecz także uczynił z niej osobiste i najwyższej miary doświadczenie.
Dlatego prawdziwie oddają cześć temu Świętemu ci, którzy nie poprzestają na wspominaniu jego życia, ale starają się naśladować jego cnoty, przyswajając sobie z pomocą łaski jego miłość do Boga, do braci i do Kościoła. Do życia i świętości Kościoła należy bowiem nierozdzielnie charyzmat stanu zakonnego (por. Lumen Gentium, 44).
Z wdzięcznością i błogosławieństwem towarzyszyłem różnym inicjatywom i obchodom Roku Nawrócenia świętego Augustyna, a teraz nad tym sympozjum Rodziny Augustiańskiej i nad każdym członkiem waszych instytutów z serca przyzywam niebiańskiej opieki i skutecznej pomocy Najświętszej Maryi Panny, którą Augustyn wysławiał jako Matkę Kościoła (por. S. Augustini, De Sancta Virginitate, 6,6: PL 40,339).
Na potwierdzenie mojej miłości i duchowej bliskości udzielam wam oraz wszystkim członkom waszych Instytutów mojego błogosławieństwa apostolskiego, życząc, aby to spotkanie przyniosło obfite owoce dla całej Rodziny Augustiańskiej.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
