Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO ZGROMADZENIA UBOGICH SŁUG BOŻEJ OPATRZNOŚCI
Negrar, 17 kwietnia 1988 r.
1. Drodzy Bracia, do was, którzy – jak podkreśla już sama nazwa zgromadzenia, do którego należycie – służycie cierpiącym z pokornym sercem i niezachwianą ufnością w Bożą Opatrzność, kieruję moje serdeczne pozdrowienie, prosząc Pana, aby przemienił je w błogosławieństwo niosące łaskę i pokój.
Dziękując wam za uprzejme słowa, które zostały do mnie skierowane w imieniu wszystkich, pragnę was gorąco zachęcić, byście coraz głębiej uświadamiali sobie, jak wielką miłością darzy was Chrystus, który powołał was do swojej służby. Ta diakonia, do której zostaliście wezwani, jest bowiem najwznioślejszym sposobem przeżywania wolności — ponieważ urzeczywistnia wolność miłości. Zachęcam was również, byście z nowym zapałem trwali w służbie chorym, starając się ofiarować każdemu z nich nie tylko konieczną opiekę, lecz także wszystko, co może stać się dla ducha źródłem pociechy i pokrzepienia. Dobrze wiecie, jak wielki pokój przynosi człowiekowi poznanie prawdy o własnym życiu i jego wartości, zwłaszcza w chwilach, gdy zdaje się ono być już bezużyteczne, a nawet nie do zniesienia.
2. Posługa, którą pełnicie w tym „szpitalu zakonnym”, winna mieć na celu głoszenie ożywiającej prawdy Odkupiciela — przez pochylenie się, na wzór dobrego Samarytanina, nad chorymi, którzy dzięki temu doznają pełnego ukojenia, jakiego potrzebują.
Trwajcie więc w pomaganiu ludziom, by otwierali się na Chrystusa Zmartwychwstałego. Niech ich dusze, podobnie jak niebo rozświetlone słońcem po burzy, zostaną przeniknięte światłem chwalebnego Krzyża — Krzyża, który przez sprawiedliwość, pojednanie i świętość objawia mądrą wiedzę o Bogu. Chorzy umocnieni w wierze, będą potrafili powierzyć się w ramiona Boga i odkryć w tajemnych zamysłach Jego Opatrzności plan miłości, który otworzy przed nimi nowe horyzonty nadziei.
Najdrożsi, przez waszą pełną miłości i wytrwałą służbę ukazujecie cierpiącym, że Wszechmocny nie jest Bogiem dalekim ani obojętnym, lecz Bogiem troskliwym i miłosiernym, który trwa przy nich również poprzez waszą ewangeliczną miłość.
Na koniec pragnę was zapewnić o mojej serdecznej pamięci oraz modlitwie za was i za całą waszą duchową rodzinę. A powierzając Najświętszej Maryi Pannie wasze intencje i wszystkich tych, którym pragniecie służyć, z serca wam błogosławię.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
