Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNIKÓW KAPITUŁY GENERALNEJ ZAKONU NAJŚWIĘTSZEJ TRÓJCY
Rzym, 29 maja 1989 r.
Najdrożsi bracia z Zakonu Najświętszej Trójcy!
Przyjmuję was i pozdrawiam z wielką radością; podczas prac waszej kapituły generalnej zechcieliście przybyć do tego domu, aby otrzymać potwierdzenie i zachętę od Papieża.
Przede wszystkim dziękuję ministrowi generalnemu, ojcu José Gamarra, za słowa, które do mnie skierował, i życzę mu wszelkiego powodzenia w wypełnianiu delikatnego zadania, które zostało mu ponownie powierzone dzięki zaufaniu braci. To samo serdeczne pozdrowienie kieruję do nowych radnych, powołanych do współpracy z przełożonym generalnym w kierowaniu zakonem.
1. Dla każdego instytutu zakonnego kapituła generalna, oprócz tego, że jest spotkaniem braterskim, stanowi zawsze ważny moment refleksji i odnowy duchowej. Wy, zgromadzeni na kapitule, przeżyliście swój moment łaski i działania Ducha Świętego, który prowadził was przy wyborze przełożonych na najbliższe sześć lat oraz w opracowaniu programu, oferującego wam wszystkim — a także waszym duchowym współpracownikom — odpowiednie narzędzia do pogłębienia wymogów i dyrektyw waszego charyzmatu trynitarno-odkupieńczego, abyście byli zdolni coraz lepiej odpowiadać na oczekiwania Kościoła i współczesnego świata.
Jestem pewien, że z tego ważnego zgromadzenia wypłynęły wnioski pozytywne, które — przełożone na konkretne decyzje — stanowić będą niezbędny i zobowiązujący punkt odniesienia dla wszystkich trynitarzy, aż do następnej kapituły. Nie wątpię, że to właśnie wy będziecie pierwszymi świadkami tej koniecznej wierności uchwałom kapitulnym, aby kapituła nie pozostała jedynie wydarzeniem zapisanym w historii, lecz stała się źródłem trwałych owoców duchowych.
2. Jednakże, w chwili, gdy zamierzacie powrócić do waszych krajów, aby kontynuować apostolat, pozwólcie, że przypomnę ten pierwotny cel Zakonu Trynitarzy — który przez pięć stuleci zapisywał chlubne karty przez dzieło wykupu niewolników. Nie jest już aktualny w swej historycznej formie, ale nigdy nie wygaśnie wasza szczególna misjaświadków tajemnicy Trójcy Świętej wobec osób, które niestety mogą stawać się niewolnikami grzechu.
Podejmujecie różne formy apostolatu kapłańskiego, zarówno w waszych ojczyznach, jak i na misjach, lecz nade wszystko angażujecie się w szerzenie kultu Najświętszej Trójcy — podstawowej prawdy objawienia Chrystusa. Całe bowiem istnienie chrześcijańskie polega na uczestnictwie w życiu trynitarnym Boga: Ojciec posyła Syna, aby odkupił człowieka z grzechu i uświęcił go w Duchu Świętym. Ponadto Najświętsza Trójca stanowi centrum liturgii Kościoła, jak również centrum modlitwy prywatnej wiernych.
3. Dlatego wasza misja jest tożsama z misją samego Kościoła — wybawienia dusz z niewoli grzechu, prowadzenia ludzi do poznania Boga w Trójcy Jedynego i do zachowania Jego prawa. A wasza obecność wśród ludzi będzie tym skuteczniejsza, im bardziej zdołacie ożywić w naszych czasach ducha waszych założycieli — św. Jana de Matha i św. Feliksa de Valois — którzy w heroicznej bezinteresowności nie cofnęli się przed największymi ofiarami i umartwieniami, aby prowadzić dusze do Boga.
Istotnie, w waszym zakonie ta pieczęć bezgranicznej miłości przetrwała, co potwierdza niedawne wyniesienie na ołtarze młodego zakonnika ojca Domingo Iturrate oraz kanonizacja błogosławionego Szymona de Rojas, którego z radością zaliczyłem do grona świętych. Taka święta i owocna misja musi trwać — dla dobra Kościoła i zbawienia dusz.
Bądźcie dumni z waszego powołania misjonarzy Najświętszej Trójcy, posłanych, aby słowem i przykładem świętego życia przypominać ludziom o najwyższej wartości, która wypływa z niewypowiedzianej Tajemnicy — Tajemnicy, która napełnia chrześcijańską egzystencję pełnią światła i życia.
4. Prawda o Najświętszej Trójcy, jak już wspomniałem, jest ściśle związana z objawieniem dokonanym przez Chrystusa w Jego dziele odkupienia: to Jezus Chrystus odsłonił nam jedność Boga w trzech Boskich Osobach. Istnienie Pierwszej Przyczyny — Bytu absolutnego, przyczyny wszystkich bytów — może i powinno być poznane rozumem ludzkim, refleksją nad prawami rządzącymi światem. Jednak poznanie życia wewnętrznego Boga, czyli Jego „komunii Miłości”, jest możliwe tylko przez przyjęcie objawienia Chrystusa — Słowa Wcielonego, które przyszło między ludzi, aby mówić do nas o Bogu jako „Ojcu” i objawić wzajemną miłość Ojca i Syna, którą On nazywa „Duchem Pocieszycielem”.
Nie można zatem poznać, kochać i adorować Najświętszej Trójcy inaczej, jak przyjmując całe objawienie przyniesione przez Chrystusa. Stąd konieczność katechezy jasnej, pełnej, przekonującej — kształtującej umysły i wolę — która pozwoli poznać „całą prawdę” (J 16,13), pełne znaczenie życia w świetle Boga oraz Jego wolę w dziedzinie kultu i moralności; katechezy zakorzenionej w trwałym i nieomylnym Magisterium Kościoła. Człowiek naszych czasów musi na nowo odkryć Boga — nie Boga filozofów, lecz Boga chrześcijan: Boga bliskiego, mieszkającego w nas i miłującego nas. Ale jak ma Go odkryć, jeśli zabraknie tych, którzy umieją głosić Jego miłosierną miłość poprzez wierne, gorliwe i ofiarne świadectwo życia?
Wielka jest odpowiedzialność całego Kościoła w tym dziele ewangelizacji — a więc i wasza odpowiedzialność, drodzy trynitarze, szczególnie w czasach, które przeżywamy, naznaczonych sprzecznościami ideologicznymi.
W tym właśnie wyraża się godność chrześcijanina, a więc i wasza chwała i radość: głosić dzieła Boga, który poprzez łaskę chrztu zamieszkał w nas i będzie naszą wieczną radością w niebie!
Wasi święci Założyciele, w trudnościach i zmaganiach apostolatu, zawsze wzywali Najświętszą Maryję Pannę i szli naprzód z niewzruszonym męstwem, doświadczając Jej macierzyńskiej opieki. Niech tak będzie i z wami! Idźcie dalej w waszej posłudze prawdy i miłości w imię Maryi — Dziewicy całkowicie oddanej Bogu Trójjedynemu — i głoście miłość Ojca, Odkupienie Chrystusa, pociechę Ducha Świętego: Trójcę Błogosławioną, która nas stworzyła, oczekuje nas i przebacza nam!
Niech towarzyszy wam również moje błogosławieństwo, którego z serca udzielam wam, członkom kapituły i rozciągam na wszystkich współbraci.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
