Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNIKÓW KAPITUŁY TRZECIEGO ZAKONU REGULARNEGO ŚWIĘTEGO FRANCISZKA
Rzym, 15 czerwca 1989 r.
Najdrożsi bracia!
1. Ogarnia mnie franciszkańska radość na widok was, członków kapituły generalnej, zwołanej w celu zaktualizowania Konstytucji oraz odnowienia urzędów wyborczych. W was pragnę pozdrowić wszystkich waszych współbraci, obecnych i działających w różnych częściach świata, z całą bogatą i oryginalną treścią waszego charyzmatu pokutnego.
Pozdrawiam przede wszystkim ministra generalnego wraz z jego definitorium, życząc słusznej satysfakcji i pomyślnych owoców w służbie zakonowi, obfitych dzieł dobra i owoców świętości.
2. Celebracja kapituły generalnej jest wydarzeniem łaski, którego reżyserem jest Duch Święty: On oświeca, przygotowuje serca, kształtuje umysły i udziela koniecznej siły do działania. Kapituła generalna jako znak jedności w miłości (por.Codex Iuris Canonici, kan. 631 §1), ma zadanie rozpoznawać i pogłębiać wartości charakterystyczne dla zakonu, strzec jego duchowo-historycznego dziedzictwa i wspierać stosowną odnowę zgodne ze zmieniającymi się potrzebami czasów i miejsc.
Wasze Konstytucje, zaktualizowane w duchu „Reguły i życia braci i sióstr Trzeciego Zakonu św. Franciszka”, zatwierdzonej przeze mnie 8 grudnia 1982 r. zgodnie z nowym Kodeksem Prawa Kanonicznego, mają strzec dynamicznej wierności waszemu charyzmatowi, bez nostalgicznych żalów i bez kompromisów, w pełnym zaufaniu Duchowi.
3. Tożsamość ewangeliczna i misja kościelna waszego zakonu wymagają wrażliwości i roztropnego rozeznania, tak aby zagwarantować prymat życia duchowego i umieć dokonywać wyborów podstawowych w sferze wewnętrznego życia i działania.
Kościół czuwa, aby instytuty wzrastały i rozkwitały zgodnie z duchem założycieli (por. Lumen Gentium, 45) oraz zdrowymi tradycjami (por. Codex Iuris Canonici, kan. 578).
4. Jesteście świadomi, że wasz Założyciel i Ojciec, święty Franciszek z Asyżu, był człowiekiem Ewangelii i apostołem pokuty wskazanej przez Chrystusa. Czerpiąc inspiracje z poprzednich i współczesnych doświadczeń kościelnych, Biedaczyna lubił nazywać siebie „pokutnikiem z Asyżu” (por.Trzej Towarzysze, 37) i z entuzjazmem głosił pokutę (por. 1 Celano, 23).
Z jego inspiracji, pod wyraźnym poruszeniem Ducha, zrodził się franciszkański Zakon Pokuty, zwany później „Trzecim Zakonem św. Franciszka” i stopniowo ukształtowany w formy świecką i regularną. Do tej ostatniej należycie wy, a w późniejszych czasach weszły w nią setki instytutów, męskich i żeńskich.
Święty Franciszek w latach 1215 i 1221 zaproponował swym naśladowcom w „Zakonie Pokuty” formę życia ewangelicznego skoncentrowaną na metanoia, czyli przemianie serca. „Błogosławieni i szczęśliwi — woła święty — którzy przynoszą owoce godne pokuty” (1 List do wiernych, 1,4).
Wy, drodzy bracia, jesteście szczęśliwymi dziedzicami tej duchowości pokutnej, która w każdym czasie rodziła w Kościele tak wiele owoców świętości.
5. Właściwym waszemu charyzmatowi jest także zaangażowanie w dzieła miłosierdzia przez ewangeliczną służbę duszy i ciału braci, czyli całej osobie. Dziś, jak wczoraj, jesteście poruszeni przez nowe formy ubóstwa i marginalizacji. Bądźcie uważni na wołanie ubogich i angażujcie całą waszą ofiarność, nawracając się coraz bardziej ku Bogu żyjącemu i ku bliźniemu. „Dzieła nawrócenia” są bowiem nierozerwalne od szczerej pokuty.
6. Wasze „życie pokuty”, w swoim nierozerwalnym związku wewnętrznego nawrócenia i konkretu czynów, jest dziś wezwane, by stać się głosem także tych, którzy — jak skarży się prorok (por. Oz 11,7) — nie podnoszą wzroku ku Bogu i pozostają zamknięci w wąskim kręgu egocentryzmu, zanurzeni w troskach doczesnych. „Wy bowiem — napomina św. Franciszek — jesteście zobowiązani czynić więcej i rzeczy większe” (por.2 List do wiernych, 36).
7. W tym świetle wyrażam szczere uznanie za wasze zaangażowanie misyjne i za ewangeliczny dynamizm, który ożywia wasz zakon, działający w pokorze i szczerej wierze. Zawsze i wszędzie służcie „wszystkim wonnym słowom naszego Pana Jezusa Chrystusa” (por. 2 List do wiernych, 2). Uprzywilejowujcie ubogich i słabych, chorych i żebraków przy drodze (por. Reguła i życie, nr 21). Dawajcie nieustannie świadectwo nawrócenia ewangelicznego i głoście przede wszystkim czynami, jak upomina święty Franciszek.
8. Nie zapominajcie jednak, że św. Franciszek, przedstawiając swoim synom rysy życia pokutnego, położył u podstaw całej budowli duchowej ewangeliczne przykazanie miłości (por.1 List do wiernych, 1,1). Nie ma prawdziwego nawrócenia, jeśli miłość nie kształtuje najpierw waszych serc, zanim promieniuje ku braciom. Nawet bogata działalność, któej się poświęcacie, nie sjest naprawdę apostolska ani wasze dzieła społeczno-charytatywne nie mogą być nazwane „uczynkami miłosierdzia”, jeśli nie wypływają z serca kochającego po Bożemu. Kochajcie więc „czynem i prawdą” (1 J 3,18), czujcie się nieustannie braćmi i ukazujcie czynem miłość, jaka jest między wami, jak zachęcał wasz seraficki Ojciec.
9. Nie mogę zakończyć bez przypomnienia wydarzenia szczególnej wagi dla waszego zakonu i całego franciszkanizmu. Siedem wieków temu, 18 sierpnia 1289 r., mój poprzednik i pierwszy papież franciszkański, Mikołaj IV, ogłosił bullęSupra Montemdotyczącą „Reguły i stylu życia braci i sióstr Zakonu Pokuty”, zatwierdzając tym samym oficjalnie franciszkański ruch pokutny.
Rozmaite celebracje tej radosnej rocznicy pomogą lepiej określić wasze wiekowe korzenie historyczne i duchowe, pobudzając równocześnie nowe projekty świadectwa i działalności apostolskiej w duchu zdrowych tradycji.
10. Wielu z was przygotowuje się do powrotu do oaz własnych wspólnot zakonnych i do podjęcia na nowo zadań wyznaczonych im przez Opatrzność przez pośrednictwo woli przełożonych. Członkowie nowej kurii generalnej będą zaś zobowiązani do wprowadzania w życie decyzji kapitulnych z żywym poczuciem wierności i odpowiedzialności.
Niech zawsze wspiera was Duch prawdy i miłości, a także szczególne wstawiennictwo św. Franciszka oraz macierzyńska opieka Madonna della salute, która od wieków czuwa nad waszym domem generalnym.
Niech towarzyszy wam moje błogosławieństwo apostolskie, które rozciągam na wszystkich i każdego z osobna współbraci zakonu.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
