Jan Paweł II
AUDIENCJA DLA BENEDYKTYNÓW Z OPACTWA SAINTE-MADELEINE DU BARROUX
Rzym, 28 września 1990 r.
Z radością spotykam się dziś z wami, synowie świętego Benedykta z opactwa Sainte-Madeleine du Barroux, którzy pragnęliście poprzez tę wspólnotową pielgrzymkę dać wyraz waszej wierności Panu i waszego przywiązania do Jego Kościoła. Razem z wami dziękuję Bożej Opatrzności, która wam dopomogła, podczas bolesnych wydarzeń czerwca 1988 roku, powrócić do komunii ze Stolicą Apostolską. Od tamtego czasu wasze przywiązanie do następcy Piotra stale się umacnia i z radością przyjmuję wiadomość, że wasze relacje z Kościołem diecezjalnym stają się z dnia na dzień coraz bardziej lojalne i braterskie.
Byliście również dla benedyktynek Zwiastowania, które budują swój klasztor niedaleko waszego, cenną zachętą i stałym wsparciem na ich drodze ku komunii, a także w szczególnie szczęśliwy i skuteczny sposób przyczyniliście się do umocnienia ich więzi z diecezją.
Stolica Apostolska udzieliła waszemu klasztorowi pozwolenia na używanie ksiąg liturgicznych obowiązujących w 1962 roku, aby odpowiedzieć na oczekiwania tych, „którzy czują się związani z niektórymi wcześniejszymi formami liturgicznymi i dyscyplinarnymi tradycji łacińskiej” (Ecclesia Dei, 5c), potwierdzając tym samym postanowienia soborowej konstytucji o liturgii świętej, która przypomina, że „Kościół, gdy nie chodzi o wiarę lub dobro wspólne ogółu, nie zamierza narzucać nawet w liturgii sztywnej jednolitości; lecz raczej szanuje i popiera uzdolnienia umysłu i charakter poszczególnych ras i ludów” (Sacrosanctum Concilium, 37).
Jest oczywiste, że to zezwolenie, dalekie od zamiaru hamowania realizacji reformy rozpoczętej po Soborze, ma na celu ułatwienie komunii kościelnej osobom, które czują się związane z tymi formami liturgicznymi (Ecclesia Dei, 5c).
Wyrażam życzenie, aby „dzieło Boże”, a zwłaszcza Eucharystia, celebrowane w ten sposób w waszym klasztorze, skutecznie przyczyniały się do realizacji waszego ideału monastycznego, który z pewnością czerpie swój duchowy pokarm również z pracy, z milczenia sprzyjającego kontemplacji oraz z zaangażowania w poszukiwanie Boga wszędzie — abyście jako wspólnota młoda i żarliwa byli zdolni dawać świadectwo o rzeczywistościach niewidzialnych w świecie współczesnym. W ten sposób, wraz z innymi klasztorami benedyktyńskimi, będziecie nadal miejscami odosobnienia dla odnowy duchowej, gdzie słusznie zachowując pierwsze miejsce dla Boga, „to, co ludzkie, zostaje uporządkowane i podporządkowane Bożemu, widzialne — niewidzialnemu, działanie — kontemplacji, rzeczy teraźniejsze — przyszłemu miastu, ku któremu zdążamy” (Sacrosanctum Concilium, 2).
Korzystając z okazji tego spotkania, kieruję słowo zachęty do tych, którzy nadal pozostają związani z Bractwem świętego Piusa X. Zapraszam ich, aby natychmiast poddali się przewodnictwu następcy Piotra i by nawiązali kontakt z Komisją „Ecclesia Dei”, ustanowioną po to, aby ułatwić ponowne włączenie do pełnej komunii kościelnej. Opactwo Sainte-Madeleine du Barroux powinno być dla nich zachętą do odnalezienia życiodajnej jedności Kościoła wokół biskupa Rzymu. Powierzam waszej modlitwie wielką intencję pojednania wszystkich synów i córek Kościoła w tej samej komunii.
Aby pomóc wam w waszym życiu monastycznym w sercu Kościoła, naszej Matki, z całego serca udzielam wam błogosławieństwa.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
