Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNICZEK IV KONGRESU GENERALNEGO SIÓSTR MARYI
Z SCHÖNSTATT
Rzym, 23 października 1990 r.
Drogie Siostry Maryi z Schönstatt
Postanowiłyście zakończyć wasz IV Kongres Generalny pielgrzymką do Rzymu, aby nawiedzić grób Księcia Apostołów i aby ponownie dać świadectwo waszej wierności następcy świętego Piotra. Z serca was witam. Szczególną radość sprawia mi fakt, że wśród waszej wielkiej wspólnoty po raz pierwszy znajdują się także siostry z Polski, z Czechosłowacji i ze wschodniej części zjednoczonych Niemiec.
Wasza wiara — wystawiona na ograniczenie wolności, a częściowo także na prześladowanie — kazała wam niejako z dnia na dzień doświadczać warunków niemal wojennych. W konsekwencji wasza odwaga w okresie dominacji ateizmu państwowego może przynieść owoce dla pracy misyjnej całej wspólnoty.
Reprezentujecie wszystkie prowincje, a tym samym stanowicie wymowne świadectwo waszej międzynarodowej służby na rzecz królestwa Bożego. Musicie zatem zdawać sobie sprawę, że ewangelizacja wspólnoty, w której żyjecie i pracujecie, może dokonać się jedynie poprzez osoby. Świat może pozostać chrześcijański tylko wtedy, gdy jesteśmy gotowi kształtować od wewnątrz społeczeństwo i kulturę. Możecie ukazać człowiekowi, że poza wartościami materialnymi istnieje jeszcze coś innego, co naprawdę czyni życie szczęśliwym. Mury w Europie wprawdzie runęły, lecz musimy zapobiec budowaniu nowych murów duchowych w Europie i w świecie. Wymaga to jednak waszej gotowości współodpowiedzialności w Kościele, również zgodnie z myślą maryjnej misji waszego założyciela, ojca Josefa Kentenicha.
Wczoraj uroczyście zainaugurowałyście pierwszy święte miejsce Schönstatt na terytorium Rzymu; otrzymało ono nazwę „Cor Ecclesiae”. Tym pragniecie zaświadczyć, że Matka Boża jest sercem Kościoła i działa jako serce Kościoła. Matka Kościoła chce wydobyć na światło siłę miłości, chce działać jako wychowawczyni i w ten sposób formować nowego człowieka i nową wspólnotę. Przez niezłomną wierność Kościołowi wasz Założyciel dawał świadectwo swojego posłuszeństwa. Wyrażenie „Dilexit Ecclesiam”, które naznaczyło jego życie, jego miłość i jego posłuszeństwo, zostało przez niego wybrane także jako napis na własnym nagrobku. Stało się ono duchowym testamentem dla członkiń Instytutu. Wy dzisiaj przyjęłyście „dilexit Ecclesiam” Założyciela i pragniecie, tak jak on, zaangażować się dla Kościoła. Czyńcie to w maryjnym duchu więzi i postawy, który wyróżniał Założyciela i który przekazał Instytutowi.
Dwadzieścia pięć lat temu Założyciel wobec następcy świętego Piotra zaświadczył swoją wierność. Obiecał, że za pośrednictwem swojego dzieła przyczyni się do rozkwitu instytutów świeckich w Kościele. Instytut Sióstr Maryi ze Schönstatt jest najstarszy i największy spośród sześciu instytutów świeckich, a równocześnie podstawowy i uważany za duszę całego dzieła Schönstatt. Swoją odmienną formą życia macie być ogniwem łączącym zakony i świeckich w świecie. Dzięki waszemu przyrzeczeniu wierności odnawiacie się w służbie Maryi i ponownie zobowiązujecie się do „dilexit Ecclesiae” Założyciela.
Dla codziennej, a jednak zawsze nowej realizacji waszych celów, zapewniając was o mojej modlitwie w intencji waszego zadania zmierzającego do wypełnienia posoborowej misji Kościoła, z serca udzielam wam oraz wszystkim członkom dzieła Schönstatt mojego apostolskiego błogosławieństwa.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
