Jan Paweł II
SPOTKANIE Z SIOSTRAMI ZAKONNYMI Z CENTRUM REHABILITACJI ZAŁOŻONEGO PRZEZ KS. CARLA GNOCCHIEGO
Rzym, 23 grudnia 1990 r.
Drogi Siostry
1. Najpierw dziękuję Matce Generalnej za słowa powitania i synowskiego oddania, które zechciała skierować do mnie w imieniu całego Zgromadzenia Sióstr Salezjanek oraz szczególnie miejscowej wspólnoty, zaangażowanej w pielęgniarską obsługę i w pomoc podopiecznym tego Centrum „Pro Juventute” ks. Carla Gnocchiego.
Wasz Instytut, według nauki i przykładu św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła, ma jako zadanie szczególne „ewangelizację i promocję ludzką młodzieży, ze szczególną uwagą zwróconą na tę najbardziej ubogą i opuszczoną” (Konstytucje, art. 2). Realizując tę misję, pragniecie kształtować swój sposób myślenia i działania na sposób Maryi, Dziewicy i Matki, która całkowicie poświęciła się osobie i dziełu Syna (por. tamże, art. 6).
Liturgia Adwentu i Bożego Narodzenia powraca i ponownie ukazuje z naciskiem postać i rolę Maryi w misterium wcielenia, Jej wewnętrzna postawa wiary i miłości, Jej słowa wyrażające gotowość służby Bogu i człowiekowi, Jej macierzyńskie gesty miłości wobec Syna, a więc wobec całego Jego Ciała, którym jest Kościół.
Chciałbym zwrócić uwagę na niektóre z tych gestów, które Dziewica Matka podejmuje w chwili narodzin Jezusa. Ewangelia mówi nie tylko, że Maryja „porodziła Go”, lecz także że „owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie” (Łk 2, 7). Jest w tym całe bogactwo wyrazu i skuteczność miłości macierzyńskiej, która otacza troską i z wielkim staraniem opiekuje się owocem swojego łona.
Wezwane do dziewictwa poprzez profesję rad ewangelicznych, wy, drogie Siostry, otrzymałyście od Ducha Świętego dar i zadanie przedłużania — w Kościele i w świecie — macierzyństwa Maryi wobec Chrystusa i tych, w których On się utożsamia, to znaczy: ubogich, małych, odrzuconych i niepełnosprawnych, jak to ma właśnie miejsce w tym Centrum. Macierzyństwa ujawniającego się poprzez słowa wiary i gesty miłości oraz przez integralny rozwój młodzieży chorej lub opuszczonej.
Pozostańcie wierne temu charyzmatowi, który upodabnia was do Maryi i wyznacza wam miejsce zaszczytne w różnorodności darów i posług, jakie Duch wzbudza i podtrzymuje w Kościele, czyniąc go „sakramentem miłości Boga” wobec człowieka.
2. Wy, Siostry, chcecie ponadto zobowiązać się uczynić z Ewangelii miłości stałą regułę waszego życia. Pragniecie ją realizować, według waszego specyficznego powołania, w duchu św. Franciszka Salezego, którego uznajecie poniekąd jako waszego ojca i założyciela. Jest to duch miłości i łagodności, głębokiej i szczerej pokory, wielkiej prostoty, miłosierdzia, cierpliwości, radości i pokoju (por. Konstytucje, art. 4).
To są właśnie cechy autentycznej miłości macierzyńskiej, która obejmuje ciało i ducha i której słusznie ludzie oczekują od tych, które — jak Maryja wobec Jezusa — pragną podejmować macierzyństwo duchowe wobec chorych i cierpiących.
Jeśli posługa zakonnicy w świecie zdrowia i choroby utraciłaby te cechy, nie miałaby już niemal żadnego sensu; stałaby się jak sól zwietrzała i jak światło postawione pod korcem (por. Mt 5, 12-15).
W sytuacji takiej jak obecna, w której niepokój wywołuje dehumanizacja struktur służby zdrowia, lekceważenie wartości etycznych, powszechna obojętność religijna, brak wiernego wykonywania zawodu, jak również wykorzystywanie pracowników służby zdrowia przez różne środowiska, miłość realizowana przez zakonnicę staje się żywym świadectwem aktualności Ewangelii, a więc także „prowokacją” wobec tych, którzy są kuszeni do działania według logiki egoizmu, interesu i zysku.
3. Drogie Siostry, także pod tym względem synod duszpasterski diecezji wiele oczekuje od was i od wszystkich zakonnic zaangażowanych w złożony sektor promocji ludzkiej; i to właśnie w perspektywie nowego głoszenia Ewangelii miłości ludziom tego miasta, którzy często spotykają się z Kościołem tylko poprzez was.
Niech Pan, który przychodzi, by pocieszyć swój lud, będzie także dla was źródłem pocieszenia i radości w trudnym, lecz owocnym sektorze, w którym pracujecie. Z moim apostolskim błogosławieństwem.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
