Jan Paweł II

PRZEMÓWIENIE DO SIÓSTR ZAKONNYCH POSŁUGUJĄCYCH W SZPITALU OKULISTYCZNYM W RZYMIE

Rzym, 10 marca 1991 r.

Drogie siostry, „Bóg wszelkiej pociechy niech was napełni radością i pokojem w Duchu Świętym” (por. 2 Kor 1,3)!

1. Pozdrawiam was z serdecznym uczuciem i poprzez was pragnę pozdrowić oraz podziękować wszystkim siostrom zakonnym, które w Mieście Rzymie pełnią swoją posługę w świecie cierpienia, dając świadectwo miłości uprzedzającej, jaką Bóg darzy chorych, wykluczonych i ubogich.

Do tego bowiem jesteście powołane — dzięki szczególnemu „charyzmatowi miłosierdzia”, który otrzymałyście od Pana w konsekracji zakonnej, a także na mocy posłuszeństwa względem przełożonych, którzy powierzyli wam tak wrażliwe zadanie, jakim jest opieka nad chorymi.

Poprzez waszą pracę i świadectwo życia Jezus Chrystus pragnie nadal „stawać się bliźnim” każdego człowieka zranionego na ciele i duchu, aby go pocieszyć, uleczyć i podźwignąć.

Miłość Chrystusa (por. 2 Kor 5,14) pobudza was, byście troszczyły się o fizyczne i duchowe dobro człowieka poprzez kompetentną i ofiarną służbę, ukierunkowaną na promocję i obronę życia, na szacunek dla godności i podstawowych praw osoby ludzkiej.

Dzięki takim cechom wasza miłość stanie się „doskonała”, będzie odblaskiem i promieniowaniem miłości Pana, objawionej w całym Jego życiu, a przede wszystkim w najwyższym i całkowitym darze z siebie, w śmierci krzyżowej; nie jest więc jedynie wyrazem humanitaryzmu, lecz również urzeczywistnieniem ewangelizacyjnej misji Kościoła.

W świecie choroby i wykluczenia istnieje dziś szczególna potrzeba tej miłości z powodu niezliczonych tendencji przeciwnych, jakie obserwujemy w wyniku rozprzestrzeniania się mentalności i stylów życia inspirowanych konsumpcjonizmem, interesem osobistym i natychmiastowym, obojętnością — tendencji, które podważają wielkie wartości ludzkie i chrześcijańskie kształtujące kulturę przeszłości.

W tej perspektywie sektor duszpasterstwa zdrowia należy uznać za prawdziwą granicę i jedno z najważniejszych pól, na którym rozstrzyga się nie tylko teraźniejszość i przyszłość człowieka, lecz także wiarygodność świadectwa chrześcijańskiego oraz samej „Ewangelii miłości”.

Tego właśnie wkładu, w sposób szczególny, oczekuje się od was, drogie siostry, w ramach synodu duszpasterskiego diecezji, który pragnie skierować cały Kościół Rzymu na drogi „nowej ewangelizacji”.

2. W dniu waszej profesji zakonnej został wam przekazany krucyfiks — znak waszego całkowitego oddania się Bogu i Jego zbawczemu planowi oraz waszego zobowiązania do „pójścia za Chrystusem”. Ma on być dla was również „księgą otwartą”, z której będziecie mogły uczyć się „mądrości krzyża” oraz oryginalności waszego całkowitego oddania się cierpiącym braciom.

W kontemplacji Krzyża — której nie zabraknie w waszym codziennym życiu dzięki modlitwie osobistej i wspólnotowej — Jezus Chrystus będzie wam przekazywał moc Ducha, abyście kochały tak, jak On kochał, aż do całkowitego daru z życia.

Na drodze postępującego upodobnienia się do Niego będą was wspierać: komunia braterska, wzajemna pomoc, duchowy dialog i wymiana — rzeczywistości pozostające fundamentalnymi filarami życia zakonnego i uprzywilejowanymi drogami bardziej wyrazistego i skutecznego świadectwa; jak również liczne inicjatywy formacyjne proponowane wam przez Biskupa na szczeblu diecezjalnym.

3. Jako osoby konsekrowane musicie również umieć odczytywać w Krzyżu cierpienie wszystkich tych, którzy cierpią, w których jednocześnie objawia się i ukrywa oblicze Chrystusa, a ku którym kieruje się wasza praca i wasze apostolstwo.

Na „drodze krzyżowej” pobożność ludowa umieściła kobietę dobrą i współczującą: Weronikę, która otarła twarz Chrystusa, pocieszając Go prostym, lecz wymownym gestem współczucia — gestem uznanym i nagrodzonym przez Jezusa.

W wierności otrzymanemu powołaniu czyńcie i wy to samo, mając pełną świadomość, że w służbie cierpiącym o wiele więcej otrzymujecie, niż jesteście w stanie dać.

Bóg wszelkiej pociechy i pokoju niech zawsze będzie z wami!

Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va

Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana