Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO XIX KAPITUŁY GENERALNEJ ZGROMADZENIA KSIĘŻY NAJŚWIĘTSZEGO SERCA JEZUSA (SERCANÓW)
Rzym, Sala Klementyńska, 31 maja 1991 r.
Najdrożsi bracia!
1. Pragnęliście, aby podczas obrad XIX Kapituły Generalnej waszego Instytutu nie zabrakło spotkania z Następcą Piotra. Cieszę się, że dziś mogę was przyjąć i skierować do was moje pozdrowienie. Zwracam najpierw serdeczną myśl ku Czcigodnemu Ojcu Antonio Giovanni Panteghiniemu, który wraz z Radą Generalną kierował waszą rodziną zakonną w ostatnich latach. Pozdrawiam w sposób szczególny nowego Przełożonego Generalnego, Ojca Virgilio Bressanellego oraz jego Radę; kieruję szczere życzenia z okazji powierzonej im misji i z serca zapewniam o szczególnej pamięci w modlitwie.
Wasza obecność przypomina mi o miłości i czci, jakimi wasz Założyciel, Ojciec Leon Dehon, darzył nieprzerwanie Kościół i Stolicę Apostolską.
Przypomina mi ona również o ofiarnej działalności wielu waszych Współbraci, którzy w domach Zgromadzenia, rozsianych obecnie na różnych kontynentach, wnoszą cenny wkład w szerzenie Ewangelii w szczerym duchu misyjnym.
Dziękuję Panu i błogosławię Go za całe dobro, jakie czynicie; dziękuję Mu za rozwój waszego Instytutu, który od odległego roku 1878, daty założenia, aż po dzień dzisiejszy coraz mocniej rozszerza zasięg zakonnej obecności. Proszę Pana, który jest stały w swej miłości, aby zachował was wiernymi szczególnemu charyzmatowi apostolskiemu, który skłonił Ojca Dehona do założenia Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca.
2. Kapituła, którą obecnie przeżywacie, oprócz wyboru nowego Przełożonego Generalnego i jego Rady, zmierza do konkretnego w naszych czasach ukazania „wartości dehoniańskich” poprzez skuteczne dzieło duchowej odnowy.
Waszą główną troską jest złożenie w harmonijną jedność życia duchowego i zaangażowania apostolsko-społecznego, w świetle waszego właściwego charyzmatu, którym jest „Miłość-Ofiara-Wynagrodzenie” Najświętszemu Sercu Jezusa, według nauczania Kościoła.
Chcąc zakorzenić wszelką działalność w cichym słuchaniu Boga, a jednocześnie pragnąc dostosować waszą pracę do współczesnych potrzeb, szukacie sposobu, aby rozwinąć wasz apostolat, nie odrywając go od niezbędnego ducha kontemplacji. Nakreślacie dla całej waszej rodziny zakonnej pewne wzorcowe perspektywy, ku którym pragniecie wiernie zmierzać dziś i w przyszłości. Odwołujecie się — co zrozumiałe — zwłaszcza do „serca” charyzmatycznej intuicji Ojca Dehona, a więc do „głębokiej i nadprzyrodzonej intymności jego przesłania oraz do odwagi jego dzieła społecznego”.
Przyjmując z zapałem wskazania Rerum novarum Leona XIII, podkreślał: „Aby rozwiązać kwestię społeczną, potrzeba świętych. Bez świętości człowiek jest człowiekowi wilkiem”.
W jednym ze swoich pism, opublikowanym w założonym przez niego czasopiśmie zatytułowanym Królestwo Serca Jezusa w duszach i w społeczeństwie, czytamy: „Ten wiek będzie demokratyczny. Narody chcą wielkiej wolności obywatelskiej, politycznej i komunalnej. Robotnicy chcą rozsądnej części owocu swego trudu. Ale ta demokracja albo będzie chrześcijańska, albo nie będzie demokracją… Tylko Ewangelia może sprawić, że zapanują sprawiedliwość i miłość. Każda próba reformy społecznej poza chrześcijaństwem pogrąży się w egoizmie i panowaniu siły. Narody będą się wahać między tyranią jednego a tyranią oligarchii…”.
3. Jako odpowiedź na wyzwania epoki nowożytnej Ojciec Dehon popierał — jak pozostawił zapisane w swoich Wspomnieniach-Testamencie — dwa wielkie dzieła: prowadzić kapłanów i wiernych do Serca Jezusa, aby nieśli Mu codziennie hołd adoracji i miłości; przyczyniać się do podniesienia mas ludowych, działając na rzecz nadejścia sprawiedliwości i chrześcijańskiej miłości. Jest to apostolat, który należy kontynuować, rozszerzać i pogłębiać.
4. Najdrożsi Zakonnicy Dehonianie!
„Stanowczość i łagodność”: niech ta metoda apostolska, która była właściwa waszemu Założycielowi, będzie waszą metodą. Niech będzie nią szczególnie dzisiaj, w społeczeństwie niespokojnym i poszukującym pewności i autentyzmu. Bądźcie wierni waszemu Ojcu Duchowemu! To mistrz, który cierpiał i kochał! Niech w każdym z was żyje „miłość pokutująca, dziękczynna, ufna i oddana”, którą Ojciec Dehon obiecał Najświętszemu Sercu Jezusa.
W zjednoczeniu z Maryją bądźcie apostołami miłości Chrystusa, idąc za przykładem i wciąż aktualnym nauczaniem waszego czcigodnego Mistrza i Założyciela!
Niech towarzyszy wam również moje błogosławieństwo, którego teraz z całego serca udzielam wam, uczestnikom Kapituły i które chętnie rozszerzam na całe Zgromadzenie.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
