Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO SIÓSTR NIEPOKALANEGO POCZĘCIA – MISJONAREK NAUCZANIA
Rzym, 11 kwietnia 1992 r.
Drodzy bracia i siostry,
1. Jest mi bardzo miło spotkać się dziś z tak liczną grupą Sióstr Niepokalanego Poczęcia – Misjonarek Nauczania, którym towarzyszą uczennice i uczniowie, absolwentki i absolwenci, rodzice, nauczyciele i przyjaciele Instytutu, przybyli z pielgrzymką do Rzymu z okazji pierwszego stulecia założenia waszej wspólnoty, aby odnowić swoją jedność z Następcą Piotra. To zgromadzenie pozwala mi złączyć się z wami w dziękczynieniu Panu za wszystkie dobrodziejstwa otrzymane w ciągu tych stu lat.
Wydarzenie, które obchodzicie, jest bowiem sprzyjającą okazją, by wraz z Maryją Niepokalaną zaintonować „Magnificat” Bogu Wszechmogącemu, a jednocześnie z radością i czcią wspomnieć niezwykłą postać waszej Założycielki, Matki Carmen de Jesús Sallés y Barangueras. Jej uległość wobec łaski Bożej i gotowość posłuszeństwa natchnieniom Ducha zaowocowały bogatą rzeczywistością waszego Instytutu, obdarzonego szczególnym charyzmatem integralnego wychowania dzieci i młodzieży.
Również pamięć o licznych Siostrach Niepokalanego Poczęcia – Misjonarkach Nauczania, które z wielką wiernością i wzorową gorliwością potrafiły uczynić ze swego życia kontemplację w działaniu, na wzór Najświętszej Maryi, domaga się naszego wspólnego dziękczynienia. W imieniu Kościoła i wszystkich, którzy korzystają z waszej posługi apostolskiej, pragniemy wyrazić wam szczerą wdzięczność i uznanie.
2. Równocześnie jubileusz wzywa nas, by uświadomić sobie wymogi chwili obecnej. Wy, siostry naszych czasów, wraz z członkami różnych wspólnot edukacyjnych — nauczycielami, rodzicami, uczennicami i uczniami, a także absolwentkami i absolwentami — jesteście depozytariuszkami charyzmatu założycielskiego. Zachęcam was zatem, abyście kontynuowały waszą pracę pedagogiczną, misyjną, katechetyczną i społeczną, troszcząc się o to, by ideały waszych ośrodków wychowawczych były oparte na wymaganiach Ewangelii i wiernej jedności z Magisterium Kościoła.
Siostry zakonne powinny codziennie znajdować w miłości do Pana — realizowanej przez rady ewangeliczne — niewyczerpane źródło dla swojej działalności apostolskiej. Jak mówiła Matka Carmen: „czyń to, co czynisz, i czyń to dobrze — dla Boga”; nie traćcie więc świadomości, że każde zadanie, którego się podejmujecie, jest głoszeniem Dobrej Nowiny. Wasza codzienna wierność staje się znakiem prorockim dla ludzi, z którymi pracujecie i drogą przygotowującą nadzieję na przyszłość.
Chciałbym także dodać słowo zachęty dla was, rodzice, abyście, czyniąc z każdego domu prawdziwy dom Maryi, byli pierwszymi i głównymi wychowawcami waszych dzieci w wierze — nie tylko przekazując im życie, lecz prowadząc je ku Bogu. Jednocześnie kieruję wyrazy wdzięczności — mojej i Kościoła — do nauczycieli i współpracowników waszych ośrodków. Przypominam słowa Soboru, że „wielkiej doniosłości jest powołanie tych wszystkich, którzy pomagając rodzicom w wypełnianiu ich obowiązku i zastępując społeczność ludzką, podejmują we szkołach zadania wychowawcze; powołanie wymaga szczególnych przymiotów umysłu i serca, jak najstaranniejszego przygotowania i ciągłej gotowości do odnowy i dostosowania się” (Gravissimum educationis, 5).
3. Chciałbym zwrócić się również do członków ruchu Domus Mariae, który narodził się jako owoc mojej pierwszej wizyty duszpasterskiej w Hiszpanii oraz do wszystkich absolwentek i absolwentów, abyście byli aktywnymi uczestnikami nowej ewangelizacji w waszym środowisku społecznym i zawodowym.
W szczególny sposób kieruję na koniec moje słowo do młodych tu obecnych. Jesteście nadzieją Kościoła, reprezentujecie przyszłość. Dziś rano pragnę ponowić moje zaufanie wobec was i ponownie zachęcić was, abyście byli prawdziwymi apostołami wśród waszych rówieśników. A także, abyście nie zamykali się na głos Ducha, jeśli wzywa was do życia zakonnego lub do kapłaństwa.
Z tymi życzeniami, wzywając stałej opieki naszej Matki, Niepokalanego Poczęcia, nad każdym z was tutaj obecnych, nad wszystkimi siostrami Instytutu, uczennicami, uczniami, nauczycielami oraz członkami świeckiego ruchu Concepcjonistów, z serca udzielam wam apostolskiego błogosławieństwa.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
