Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO CZŁONKÓW ZAKONU RYCERSKIEGO ŚWIĘTEGO GROBU
W JEROZOLIMIE
Rzym, 24 kwietnia 1993 r.
Eminencjo,
Czcigodni Bracia w Episkopacie,
Szanowni Członkowie Wielkiego Magisterium i Zwierzchnicy,
Szanowne Panie!
1. Cieszę się, mogąc skierować do wszystkich serdeczne powitanie, a zarazem ponowić wyrazy mojej szacunku i wdzięczności wobec Kawalerów, Dam i Duchownych, którzy tworzą Zakon Rycerski Świętego Grobu w Jerozolimie i których dzisiaj w godny sposób reprezentujecie. Pragnę serdecznie podziękować Jego Eminencji Kardynałowi Giuseppe Caprio, Wielkiemu Mistrzowi tego Stowarzyszenia, za uprzejme słowa hołdu, które przed chwilą, także w waszym imieniu, do mnie skierował. Pragnę nade wszystko przekazać każdemu z was tu obecnych moje szczere uznanie za ofiarne zaangażowanie duchowe oraz za nieustanną działalność charytatywną, jaką Zakon Świętego Grobu w Jerozolimie od wielu lat prowadzi na rzecz Miejsc Świętych i Patriarchatu Łacińskiego, wiernie wypełniając misję powierzoną mu w tym zakresie przez Najwyższych Pasterzy Kościoła w ciągu jego historii.
2. Podobnie jak w czasach ustanowienia Zakonu jako „korpusu honorowego” strzegącego Świętego Grobu, po tylu stuleciach ta błogosławiona Ziemia niestety ponownie pozbawiona jest trwałego pokoju. Braterskie współistnienie narodów, które się tam spotykają, by modlić się do Boga, jedynego Stwórcy i Pana, jest bowiem wciąż dalekie od urzeczywistnienia, pomimo wysiłków podejmowanych ciągle w tym kierunku.
Wam, najmilsi, składam moje podziękowanie za trud włożony w sprzyjanie tej upragnionej solidarności. Trzeba uczynić wszelki możliwy wysiłek, aby logika przemocy nie zawładnęła ludzkim sercem. Dlatego zachęcam was, abyście z oddaniem wspierali wszelkie inicjatywy pojednania między osobami i narodami oraz byście wszelkimi środkami umacniali służbę, która jest właściwa waszemu Zakonowi wobec kościelnej i cywilnej wspólnoty Miejsc Świętych.
Jestem wdzięczny za wyrażone życzenie dotyczące mojej przyszłej wizyty w Ziemi uświęconej obecnością Chrystusa, Najświętszej Dziewicy i Apostołów. Oczekując, by móc odbyć tę pielgrzymkę, gdy Pan zechce, pragnę zachęcić każdego z was – każdego Kawalera, Damę i Duchownego Zakonu – abyście wspierali modlitwą moją posługę pasterską. Ze swej strony powierzam was wszystkich macierzyńskiej opiece Dziewicy z Nazaretu, aby wspomagała was w szczególnym zadaniu czuwania z miłością nad tymi Miejscami, które widziały Boskiego Odkupiciela przechodzącego „dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich, którzy byli pod władzą diabła, bo Bóg był z Nim” (Dz 10, 38).
Z tymi uczuciami chętnie udzielam wam wszystkim mojego błogosławieństwa.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
