Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNIKÓW KAPITUŁY GENERALNEJ BRACI SZKÓŁ CHRZEŚCIJAŃSKICH
Rzym, 14 maja 1993 r.
Drodzy Bracia Szkół Chrześcijańskich,
1. Serdecznie Was witam! Na zakończenie czterdziestej drugiej kapituły generalnej waszego Instytutu zechcieliście spotkać się z Papieżem, aby zaświadczyć o waszej wierności Stolicy Apostolskiej. Bardzo wam dziękuję za ten gest, który wysoko cenię, i wszystkich was serdecznie pozdrawiam. W sposób szczególny kieruję moje gratulacje i życzenia do brata Johna Johnstona, wybranego na Przełożonego generalnego na drugą kadencję; doceniając jego ofiarną dyspozycyjność, zapewniam go o mojej modlitwie za niego samego oraz za członków nowej Rady Generalnej. Jestem mu również wdzięczny za serdeczne słowa, które przed chwilą skierował do mnie w waszym imieniu.
2. Wasz Założyciel, św. Jan Chrzciciel de La Salle, pragnął, aby członkowie waszej rodziny zakonnej nie przyjmowali święceń kapłańskich, ponieważ uważał, że misja wychowawcza jest tak wymagająca, iż uzasadnia autentyczną „konsekrację”, angażując cały czas i wszystkie siły braci. Instytut, który założył w Reims w 1680 roku, wzrastał na przestrzeni wieków: dziś jest was około ośmiu tysięcy zakonników, zaangażowanych w nauczanie około dziewięciuset tysięcy uczniów w ponad osiemdziesięciu krajach.
Braciom Szkół chrześcijańskich towarzyszą w ich działalności świeccy, którzy otrzymali formację nauczycieli, katechetów i pracowników duszpasterskich i którzy pragną podążać za metodami oraz celami wypływającymi z charyzmatu „lasaliańskiego”. Niektórzy wykwalifikowani przedstawiciele tych świeckich po raz pierwszy uczestniczyli w waszej kapitule generalnej.
W trakcie obrad kapitulnych uważnie analizowaliście zdobyte doświadczenie, podejmując z odwagą i roztropnością obecne i przyszłe wyzwania. Cel waszego apostolatu pozostaje niezmienny: głosić Ewangelię w świecie szkoły. W tej perspektywie wnikliwie zastanawialiście się nad waszym powołaniem, nad waszą tożsamością braci — tożsamością, którą trzeba na nowo odkrywać w świetle nauczania Kościoła, a także „znaków czasu”, aby być gotowymi odpowiedzieć na oczekiwania współczesnego społeczeństwa. W ten sposób ujawniło się wasze wspólne pragnienie nowego zapału misyjnego i gorliwego zaangażowania apostolskiego w służbie Kościoła.
Wasza misja, drodzy bracia, jest ważna i trudna; musicie ją pełnić w epoce znaczących przemian społecznych. Pozostańcie wierni charyzmatowi waszego Założyciela. Całkowicie poświęceni Panu, oddajcie się bez zastrzeżeń chrześcijańskiemu wychowaniu młodzieży. Niech to pozostanie zasadniczą cechą waszego dzieła. Wcielajcie w życie wzniosły ideał, przeżywany — według śladów waszego Założyciela — przez tak wiele wielkich postaci waszego Instytutu, niezapomnianych wychowawców, jak Brat Bénilde, Brat Scubilion, Brat Arnould, czy ośmiu Braci Męczenników z Turón w Asturii, których dane mi było beatyfikować.
Idąc za przykładem św. Jana Chrzciciela de La Salle, bądźcie również wy czujni i dyspozycyjni wobec Bożego zamysłu; w każdej okoliczności bądźcie nauczycielami, świadkami Chrystusa, wychowawcami chrześcijańskimi przez przykład i słowo.
3. Drodzy bracia, wasz apostolat czyni was w Kościele pierwszymi świadkami nadziei wobec niepewności, wątpliwości i problemów, których młodzi ludzie doświadczają dziś z niepokojem.
Każdy wychowawca chrześcijański jest powołany, w imię Pana, do zaszczepiania w swoich uczniach szacunku dla prawdy, zaufania i optymizmu w stawianiu czoła przyszłości, a także chrześcijańskiej cnoty nadziei. Wasz Założyciel lubił zachęcać swoich braci, aby odnosili się do uczniów z ojcowską stanowczością, a zarazem z czułością, by — na ile to możliwe — prowadzić ich ku dobru. Drodzy bracia przyjmując te postawy za swoje, będziecie prawdziwymi apostołami młodzieży.
Zawsze stawiajcie Chrystusa i Jego zbawczą Ewangelię w centrum waszej refleksji, waszych pragnień i waszych działań, aby wszystko, co czynicie, było dla Jego chwały i dla dobra dusz.
Św. Jan Chrzciciel de La Salle gorliwie miłował Najświętszą Maryję Pannę. Niech Ona towarzyszy w waszym dziele wychowawczym! Pamiętajcie, że wasz Założyciel miał zwyczaj mówić swoim braciom, by prawdziwe nabożeństwo do Najświętszej Dziewicy dawało im ufność i pomagało kroczyć drogą zbawienia; w szczególności nalegał na codzienne odmawianie Różańca, dzięki któremu umiłowaliście rozważanie tajemnic wraz z Matką Jezusa.
Aby was umocnić i wesprzeć w waszej misji ewangelizacji oraz w dążeniu do świętości, udzielam wam mojego błogosławieństwa apostolskiego, które rozszerzam na waszych współbraci, waszych współpracowników i współpracownice, waszych uczniów oraz ich rodziny.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
