Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO KONGREGACJI TEATYŃSKICH MĘSKIEJ I ŻEŃSKIEJ
Rzym, 23 października 1993 r.
Najmilsi Bracia i Siostry
1. Bardzo się cieszę z tego spotkania z wami, którzy tworzycie Rodzinę Teatyńską w jej dwóch gałęziach: Kleryków Regularnych oraz Sióstr Niepokalanego Poczęcia.
Dwieście lat temu – jak przypomniał Przełożony Generalny, ojciec Gabriele Darida, któremu dziękuję za jego pełne zaangażowania słowa – Pius VI ogłosił heroiczność cnót Urszuli Benincasa. Ta radosna rocznica oraz dzisiejsze spotkanie wzywają wasze Kongregacje do zbawiennego pogłębienia własnej tożsamości, aby charyzmat czcigodnych Założycieli mógł być przeżywany z odnowionym zaangażowaniem w „dzisiaj” Kościoła i społeczeństwa.
2. Święty Kajetan z Thiene głosił swoim życiem, że główną drogą wszelkiej autentycznej odnowy w Kościele jest droga świętości. Jak wspaniale owoce charyzmatu otrzymanego od Pana potrafił wydać, realizując ducha prawdziwej reformy, który znalazł swój najbardziej autorytatywny kształt na Soborze Trydenckim. Ten sam charyzmat wzywa dziś was do zaangażowania się w nową ewangelizację – zadanie jak najbardziej odpowiadające głębokim intencjom Soboru Watykańskiego II.
Wyrażam moje uznanie, drodzy Klerycy Regularni, za potwierdzony przez was zamiar pełnej wierności waszemu Założycielowi, którego ideały pragniecie ożywiać w naszych czasach, szczególnie potrzebujących mistrzów duchowych będących przede wszystkim świadkami. „Niech świat naszych czasów – pisał z mądrością Paweł VI – przyjmie dobrą nowinę nie od ewangelizatorów smutnych i zniechęconych, niecierpliwych i zalęknionych, lecz od sług Ewangelii, których życie promieniuje zapałem, którzy jako pierwsi przyjęli radość Chrystusa i gotowi są postawić na szali własne życie, aby Królestwo było głoszone, a Kościół zapuszczał korzenie w sercu świata” (Evangelii nuntiandi, 80).
3. Charyzmat waszej Założycielki, umiłowane Siostry Teatynki Niepokalanego Poczęcia, pozostaje w was żywy. Obchody tej radosnej rocznicy są zaproszeniem, które Pan kieruje do was, abyście kontynuowały waszą owocną służbę kościelną, wypływającą ze świętości życia i apostolskiego zaangażowania. Obecny jubileusz zachęca was do głębszego uświadomienia sobie wyzwań, przed jakimi stoi dziś Kościół. Jesteście obecnie depozytariuszkami tego duchowego impulsu, jaki siostra Urszula Benincasa potrafiła przekazać wszystkim, którzy zbliżali się do niej w poszukiwaniu światła i umocnienia. Zachęcam was zatem do kontynuowania waszej działalności pedagogicznej, misyjnej, katechetycznej i społecznej oraz dbałości,by ideał waszych ośrodków i domów rozsianych po świecie był zawsze inspirowany wymaganiami Ewangelii i wiernością Magisterium Kościoła.
Wierności temu duchowi dałyście wyraz w waszych Konstytucjach, ujmując w nich to, co było mottem życia waszej Założycielki i co pragniecie uczynić także waszym: „Skoro Maryja jest naszym wzorem całkowitego oddania się Bogu, chcemy – na Jej wzór – przeżywać konsekrację jako radosną służbę, aby być w świecie świadkami miłości Ojca oraz zaczynem odnowy w życiu Kościoła”.
4. Najmilsi, wzywajmy teraz wspólnie wstawiennictwa świętego Kajetana oraz czcigodnej Urszuli, aby na wasze dobre postanowienia obficie spłynęły łaski Pana. Niech towarzyszy wam i niech was zawsze umacnia także błogosławieństwo apostolskie, którego z serca udzielam wam tu obecnym oraz całej Rodzinie Teatyńskiej.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
