Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNIKÓW KAPITUŁY GENERALNEJ OBLATÓW ŚWIĘTEGO JÓZEFA
Rzym, Sala Papieska, 03 lutego 1994 r.
Najdrożsi Ojcowie Oblaci Świętego Józefa!
1. Z radością wspominam postój w waszym Domu Macierzystym w Asti podczas wizyty duszpasterskiej w diecezji astyjskiej w dniu 25 września ubiegłego roku. Miałem wówczas sposobność modlić się przy grobie biskupa Józefa Marello, którego następnego dnia sam ogłosiłem Błogosławionym podczas uroczystej celebracji liturgicznej na historycznym placu „Palio”.
To spotkanie głęboko zapadło mi w serce i z tymi samymi uczuciami serdeczności i wdzięczności pragnę dziś skierować do was wszystkich moje serdeczne pozdrowienie. Pozdrawiam waszego Przełożonego Generalnego i dziękuję mu za uprzejme słowa, które zechciał skierować do mnie w waszym imieniu. Pozdrawiam członków Kapituły i, za ich pośrednictwem, wszystkich Oblatów Świętego Józefa, którzy nadal ofiarnie kontynuują chwalebne dzieło apostolskie zapoczątkowane przez ich Ojca Założyciela, w pełnej wierności — podobnie jak on — Wikariuszowi Chrystusa i Stolicy Apostolskiej.
2. Potrzebujemy świętych! Świętych potrzebują Kościół i społeczeństwo, dziś tak samo jak w ubiegłym stuleciu, gdy żył wasz Założyciel. Błogosławiony Marello był nieustannie ożywiany wewnętrzną troską: wiernie iść za Chrystusem. Jego codziennym zadaniem było głoszenie prawdy ewangelicznej i formowanie chrześcijan prowadzących spójne życie i odważnych. Tę misję, realizowaną pośród ubogich i młodych, zgromadzenie przez niego założone pragnie kontynuować w naszych czasach z takim samym zapałem. Czyż bowiem od tej Kapituły Generalnej nie oczekujecie impulsu w duchu nowej ewangelizacji?
Drodzy Oblaci Świętego Józefa, miejcie zawsze przed oczyma przykład waszego Błogosławionego Założyciela! On, który tak bardzo ufał stałemu działaniu Bożej Opatrzności oraz wstawiennictwu Opiekuna Odkupiciela, staje przed wami z porywającą mocą swego oddania. Bądźcie całkowicie oddani służbie Kościoła, zdecydowani — jak on — ofiarować za niego swoje życie i dla dobra dusz.
3. Krótkie, lecz intensywne życie biskupa Marello wyraźnie ukazuje zasadnicze kierunki jego posługi. Cechowały ją trzy zobowiązania: oddanie w posłudze sakramentu pokuty i kierownictwa duchowego, gorliwość w katechezie oraz troska o ludzi starszych i chorych.
Jako przewodnik dusz w seminarium i w katedrze, a także jako kanonik katedralny, stał się punktem odniesienia dla całego miasta Asti, przede wszystkim dzięki swojej nieustannej obecności w konfesjonale.
Pragnął następnie, aby Oblaci poświęcali się przede wszystkim katechezie, wspomagając proboszczów; do tego stopnia, że można powiedzieć, iż głównymi troskami jego biskupiej posługi były właśnie nauczanie wiary oraz głęboka i powszechna ewangelizacja, zmierzająca do wychowania sumień chrześcijańskich autentycznych, gotowych i mocnych w stawianiu czoła oraz przezwyciężaniu licznych ideologicznych zagrożeń epoki. W tym celu ogłosił „Krucjatę Katechezy” i na ten temat skierował w 1894 r. do duchowieństwa i wiernych list pasterski, do dziś aktualny i cenny. Nowoczesność jego posługi i słowa łączyła się z doskonałą ortodoksją doktryny, wyrażanej z odwagą i otwartością ducha. Tak mówił: „Społeczeństwo nie zostanie ocalone inaczej, jak tylko przez zbliżenie się do tych skarbów mądrości i życia, które zawarte są w nauce katechizmu — będącej głosem Tego, który naucza z mocą i najwyższym autorytetem i który jedynie ma słowa życia wiecznego”.
Najdrożsi bracia! Weźcie sobie do serca, jak on, zadanie katechezy, zwłaszcza wobec młodych. Niech wasza wierność prawdziwej nauce będzie niezachwiana, niech nie ustaje gorliwość w łamaniu chleba prawdy chrześcijańskiej młodzieży w oratoriach, szkołach i parafiach. Ponadto, ta sama miłość waszego Założyciela do cierpiących, do ludzi starszych i chorych, jego serdeczność i uprzejmość, jego głęboka wrażliwość — niech staną się również cechami waszego codziennego życia oraz wysiłkiem całej waszej Rodziny zakonnej, na wzór i pod niebieską opieką Świętego Józefa, któremu on was poświęcił.
4. Gdy został mianowany biskupem Acqui, biskup Marello zaprojektował swój herb: nad wzburzonym morzem widnieje monogram Maryi oraz napis: „Iter para tutum”.
Do zawsze żywej ufności wobec przybranego ojca Jezusa dołączał on głęboką i synowską pobożność wobec Maryi Dziewicy, zawierzając się Jej macierzyńskiej opiece. Słynny dominikański teolog ojciec Garrigou-Lagrange napisał o nim: „Ten Założyciel Oblatów Świętego Józefa był umiłowanym synem Najświętszej Dziewicy. W jego życiu widać spełnienie tego, co święty Ludwik Grignion de Montfort mówi o postępowaniu Maryi wobec przeznaczonych do zbawienia. Ona ich miłuje, prowadzi, chroni i broni oraz skutecznie wstawia się za nimi . . .”.
Najdrożsi bracia, spoglądajcie na Maryję, Gwiazdę ewangelizacji! Jako pobożny syn Matki Odkupiciela, Błogosławiony Marello również dziś wskazuje swoim duchowym synom drogę, którą mają iść — drogę pokornego i ufnego zawierzenia się w ręce Boga, aby być narzędziami autentycznej odnowy w Kościele i w społeczeństwie, poczynając od rodzin.
Z okazji tej Kapituły Generalnej, która stanowi ważny etap w życiu Instytutu, zachęcam was, abyście powierzyli samych siebie i wasze apostolskie projekty Matce niebieskiej, tak jak zawsze czynił to wasz Błogosławiony Założyciel. Niech Maryja towarzyszy wam na drogach licznych inicjatyw apostolskich i prowadzi was ku świętości.
Towarzyszę tym zachętom moją modlitwą i z serca udzielam wam apostolskiego błogosławieństwa, chętnie rozszerzając je na całą waszą Rodzinę zakonną.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
