Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNIKÓW KAPITUŁY ZGROMADZENIA MĘKI JEZUSA CHRYSTUSA (PASJONISTÓW)
Rzym, Sala Klementyńska, 28 października 1994 r.
Najdrożsi Zakonnicy Zgromadzenia Męki Pańskiej!
1. Bardzo się cieszę, że mogę się z wami spotkać z okazji waszej Kapituły Generalnej, obchodzonej równocześnie z trzechsetną rocznicą urodzin waszego Założyciela, Pawła Danei, znanego w zakonie jako Paweł od Krzyża. Pozdrawiam serdecznie wszystkich obecnych, kierując szczególne myśli do Przełożonego Generalnego, ojca José Augustína Orbegozo Jáuregui, któremu dziękuję za pełne czci słowa, jakie przed chwilą do mnie skierował.
Święty Paweł od Krzyża był przede wszystkim człowiekiem Bożym, głęboko poruszonym faktem, że Męka Jezusa — z której pochodzi wszelkie dobro — była tak bardzo zapomniana. Zrozumiał on, że w Męce znajduje się wieczne zbawienie człowieka, a także tajemnica przezwyciężenia egoizmu, rywalizacji i zatwardziałości serca, które przynoszą ludzkości tyle zła.
2. Wielki mistyk, był zarazem człowiekiem niezwykle zrównoważonym. Dzięki głębokiej intuicji duchowej starał się uczynić wiarę i praktykę chrześcijańską zrozumiałymi i pociągającymi dla człowieka nowoczesnego i potrafił zaangażować w swoje apostolstwo nie tylko duchowieństwo i dusze bardziej wrażliwe, lecz także prostych ludzi. Spalał się w gorliwości i miłości, szczęśliwy, że może ofiarować Bogu całe swoje życie. Jest on z pewnością człowiekiem, z którego życia i nauczania także dzisiaj można się uczyć, jak chodzić drogami Boga i jak służyć Jego Królestwu. Dlatego cieszę się z licznych inicjatyw podjętych w tym roku jubileuszowym, aby przypomnieć jego postać i pogłębić jego nauczanie.
Wasz Założyciel dobrze rozumiał, że mechanizmy władzy, chciwości i żądzy pierwszeństwa są nie do pogodzenia z uczuciami Ukrzyżowanego. Dlatego głosił i promował oderwanie oraz wewnętrzną wolność: „Starajcie się — pisał — być prostymi i pokornymi jak dzieci; nie traćcie z oczu straszliwej nicości, jaką jesteście; nie zapominajcie o waszym nic-nie-posiadaniu, nic-nie-wiedzeniu, nic-nie-móc… A pokój, który jest owocem Ducha Świętego, sprawi, że będziecie wzrastać w miłości jedni ku drugim, będąc jednym sercem w Jezusie Chrystusie” (św. Paweł od Krzyża, Listy, IV, 226).
3. Kapituła Generalna, którą celebrujecie, podejmuje interesujący temat: Męka Jezusa i męka człowieka — jakie jest przesłanie św. Pawła od Krzyża i odpowiedź pasjonistów dzisiaj? Obraduje ona w czasie, gdy dobiega końca Zgromadzenie Synodu Biskupów poświęcone życiu konsekrowanemu i jego misji w Kościele i świecie. Zachęcam was, abyście byli świadkami wartości Ducha pośród ludzi naszych czasów, idąc za inspiracją waszego szczególnego charyzmatu pasjonistów. W liście, który skierowałem do całego waszego Zgromadzenia, podkreśliłem cenną wartość waszego charyzmatu oraz jego wielką aktualność dla Kościoła i dla ludzkości naszych czasów.
Umiejcie, najdrożsi, ukazywać także człowiekowi współczesnemu nauczanie, które z taką gorliwością i mądrością przekazał wam Założyciel. Jest to wasz specyficzny wkład w wielkie zaangażowanie Kościoła na rzecz nowej ewangelizacji. Kontynuujcie ofiarnie apostolstwo w bezpośrednim kontakcie z licznymi narodami i kulturami, zwłaszcza z wieloma ubogimi i cierpiącymi.
Pragnę was umocnić w tym wysiłku, który na Kapitule jest podejmowany na poziomie międzynarodowym, zachęcając was, abyście nie tracili ducha wobec trudności i abyście każdego dnia odnawiali ufność i nadzieję w pomoc łaski Bożej. Męka Jezusa, do której się odwołujecie, niech będzie źródłem waszej siły i wytrwałości, ponieważ wpatrując się w Ukrzyżowanego, wszystko jest nam ukazane w nowym świetle — w świetle nieskończonej miłości Boga.
4. Nasze czasy noszą rysy głębokiego niepokoju duchowego, wynikającego z zagubienia dających pewność i pocieszających elementów płynących z wiary. Jakże wielkiej potrzeby doświadcza dziś ludzkość, by być przyjętą, wysłuchaną i oświeconą miłością! I jak wielką tradycję macie wy, pasjoniści, w dziedzinie rozmowy duchowej, kierownictwa duchowego i sprawowania sakramentu pojednania! Nie jest to apostolstwo małej wagi, jak ktoś mógłby sądzić, ponieważ przejście do cywilizacji miłości może dokonać się jedynie wówczas, gdy przekazuje się innym moc Odkupienia.
Radykalizm mistyki Pawła od Krzyża nie należy wyłącznie do przeszłości, lecz stanowi dobro, którego współczesny świat bardzo potrzebuje. Zachęcam was zatem, abyście pogłębiali jego wartość, umiejąc ją tłumaczyć, dostosowywać i wcielać w dzisiejszy kontekst kulturowy. Wierni tradycji, która chce, abyście wy, pasjoniści, byli mistrzami modlitwy, a wasze wspólnoty szkołami modlitwy (Konst. 37), nadal pielęgnujcie mocną duchowość, przekazując całemu Kościołowi, a zwłaszcza osobom konsekrowanym, pragnienie uczestnictwa w Męce Chrystusa, aby każdego dnia odradzać się do życia głębszego.
5. U progu trzeciego tysiąclecia chrześcijaństwa świat wciąż potrzebuje spoglądać z wiarą na wizerunek Ukrzyżowanego. Głoście Krzyż. Ofiarujcie świeckim, zwłaszcza cierpiącym i uciśnionym, wielkie przesłanie, które on w sobie zawiera. Wiem, że wiele osób oraz różne ruchy i grupy kościelne odczuwa dziś żywą potrzebę pogłębiania tego centralnego misterium wiary, uczestnicząc czynnie w waszej modlitwie i apostolstwie. Jest to „znak czasu”, którego nie wolno lekceważyć.
Kończąc to nasze krótkie, lecz intensywne spotkanie, pragnę ponowić wyrazy szacunku i przyjaźni, jakimi papieże i Stolica Apostolska darzyli waszego Założyciela i wasze Zgromadzenie. Powierzając wstawiennictwu Matki Bożej Bolesnej, świętego Pawła od Krzyża oraz Świętych i Błogosławionych pasjonistów owoce prac kapitulnych i wysiłek ewangelizacyjny całego Zgromadzenia, z serdecznością udzielam każdemu z was apostolskiego błogosławieństwa, chętnie rozszerzając je na wszystkie osoby, które inspirują się charyzmatem i duchowością pasyjną.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
