Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNIKÓW KAPITUŁY GENERALNEJ SŁUG MIŁOŚCI (GUANELLIANÓW)
Rzym, 29 stycznia 2000 r.
Najdrożsi Guanellianie,
Bracia i Siostry w Panu!
1. Kieruję moje serdeczne pozdrowienie do was wszystkich, którzy w tych dniach celebrujecie Kapitułę Generalną Zgromadzenia Sług Miłości. Szczególną gratulacje i życzenia kieruję do księdza Nino Minettiego, który został przez was potwierdzony na urzędzie Przełożonego Generalnego. Życzenia te obejmują również księdza Protógenesa José Lufta, obecnego na tym spotkaniu kapitulnym, którego w tych dniach mianowałem biskupem koadiutorem Barra do Garças w Brazylii. Niech Pan wspiera ich w powierzonych im zadaniach, aby umieli odpowiedzieć na zamysły, jakie On ma wobec Zgromadzenia i swojego Kościoła u progu nowego tysiąclecia. Moje pozdrowienie pragnę następnie skierować — za waszym pośrednictwem — do wszystkich członków Dzieła ks. Guanelli, rozsianych po Europie, Afryce, Azji i obu Amerykach.
Podczas prac kapitulnych zatrzymaliście się na refleksji i modlitwie nad inspirującym tematem, który sformułowaliście następująco: „Tożsamość charyzmatyczna i świadectwo prorockie Sług Miłości w Kościele i świecie trzeciego tysiąclecia chrześcijańskiego”. Jest to rzeczywiście okazja szczególnie stosowna, by odkryć na nowo bogactwo i żywotność charyzmatu powierzonego przez Pana waszemu Założycielowi, błogosławionemu Alojzemu Guanelli, w dzisiejszym świecie.
2. Powrót do autentycznych źródeł duchowości i ewangelicznego świadectwa Zgromadzenia pomoże wam dokonać pogłębionego rozeznania, aby uchwycić, jaka jest wola Boża i jakie są wezwania Ducha w tym historycznym przejściu do trzeciego tysiąclecia chrześcijańskiego. Zaangażowanie to będzie podsycać w każdym z was odnowiony zapał, by stawać się wiarygodnym objawieniem miłości i czułości Boga wobec oczekiwań ubogich i potrzeb osób żyjących na marginesach społeczeństwa.
Świadectwo miłości jest wielkim proroctwem czasów obecnych. W tym Jubileuszu Roku Dwutysięcznego, w którym „Drzwi Święte” są symbolicznie szerzej otwarte, aby ukazać ogrom miłosiernej miłości Boga, także w całym Kościele winien być rozpostarty namiot miłości, by mógł przyjąć rzesze ubogich obecnych w dzisiejszym społeczeństwie. Jest to pierwsze wyzwanie, jakie staje przed guanelliańską Rodziną zakonną.
Wiem, że pielęgnujecie pragnienie rozszerzenia waszej obecności i świadectwa miłości również na kraje Afryki i Dalekiego Wschodu, poprzez konkretne wsparcie osób znajdujących się w trudnej sytuacji lub zepchniętych na margines. Zachęcam was, abyście podążali tą drogą, czerpiąc z waszego doświadczenia pedagogicznego i oddając do dyspozycji potrzebujących wasze zasoby duchowe oraz waszą kompetencję.
3. Do tego podstawowego zaangażowania, będącego odpowiedzią na bezpośrednie i konkretne potrzeby ubogich, należy jednak dołączyć prorockie głoszenie, zdolne dotknąć podstaw struktur społecznych, które leżą u źródeł tak wielu niesprawiedliwości i form ucisku wobec najsłabszych. Jest to drugie, bardziej wymagające wyzwanie dla tych, którzy wybrali pójście za Chrystusem, dobrym Samarytaninem, pochylającym się nad ranami fizycznymi i duchowymi człowieka. Chodzi o to, by mocą Ewangelii oddziaływać na procesy kulturowe i społeczne, czyniąc ludzkie serce zdolnym do zmiany sposobu ocen i modeli życia sprzecznych z zamysłami Boga.
Wobec tak wymagających wyzwań świetlany przykład błogosławionego Alojzego Guanelli poprowadzi was do obrania za fundamentalne kryterium waszego bycia i działania przykazania miłości, przełożonego na konkretne wybory posług oraz form promocji najuboższych. Pozwoli to wam na dotarcie do granic miłości, z pełnym zaufaniem do Opatrzności.
Podobnie jak w przeszłości, wasza Rodzina zakonna może liczyć na czynny wkład licznych współpracowników i współpracownic świeckich. Zafascynowani charyzmatem guanelliańskim, hojnie dzielą oni waszą misję „dobrych samarytan” u boku osób wykluczonych, przeżywając w ten sposób fundamentalne ewangeliczne powołanie do miłości.
Obecność na Zgromadzeniu Kapitulnym przedstawicielstwa Sióstr guanellianek oraz grupy świeckich jest pod tym względem szczególnie wymowna. Pomoże ona pogłębić jedność i umocnić współpracę pomiędzy duchowymi dziećmi księdza Guanelli, aby uczynić bardziej skutecznym świadectwo miłości oraz zaangażowanie na rzecz świata bardziej sprawiedliwego i braterskiego.
4. W duchu błogosławionego Założyciela, wobec świata nazbyt często naznaczonego napięciami i indywidualizmami, bądźcie coraz bardziej widzialnym znakiem dialogu i braterskiej komunii oraz wiarygodnymi świadkami pojednania i pokoju.
Przede wszystkim umiejcie każdego dnia na nowo odkrywać głębokie duchowe korzenie życia wspólnotowego i posługi miłości, aby nadal dostrzegać w bracie — zwłaszcza jeśli jest samotny lub znajduje się w trudnej sytuacji — autentyczny dar Opatrzności. W waszej codziennej działalności, jak i w relacjach wzajemnych, niech zawsze pozostaje żywy ideał jedności, wskazany przez Jezusa w „testamencie” pozostawionym uczniom podczas Ostatniej Wieczerzy: Ojcze, aby byli jedno, aby świat uwierzył (por. J 17,21).
Życząc wam, aby wskazania wypływające z Kapituły Generalnej, którą celebrujecie w kontekście Wielkiego Jubileuszu Roku Dwutysięcznego, przyniosły waszemu Instytutowi odnowiony zapał i żywotność w zaangażowaniu duchowym, w życiu braterskim oraz w służbie ubogim i wykluczonym, wzywam niebieskiej opieki Matki Bożej i błogosławionego Alojzego Guanelli oraz z serca wam błogosławię oraz wszystkim wspólnotom guanelliańskim rozsianym po świecie.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
