Jan Paweł II
AUDIENCJA DO UCZESTNIKÓW PIELGRZYMEK JUBILEUSZOWYCH CZCICIELI ŚWIĘTEJ RITY Z CASCII ORAZ KAWALERÓW PRACY
Rzym, 20 maja 2000 r.
Najdrożsi Bracia i Siostry!
1. Z radością witam was serdecznie i wyrażam swoją radość z wyjątkowego wydarzenia, które nas tu dziś zgromadziło. Przybyliście licznie, aby odbyć pielgrzymkę do Rzymu i przejść przez Drzwi Święte Wielkiego Jubileuszu. Pozdrawiam drogiego księdza arcybiskupa Riccarda Fontanę, Arcybiskupa Spoleto-Norcia, i dziękuję mu za słowa oraz życzenia, które w waszym imieniu do mnie skierował. Pozdrawiam Ojców Generałów, zakonników i mniszki Zakonu św. Augustyna, jak również obecne władze wszelkiego szczebla. Wasza obecność przywołuje mi na pamięć chwilowy pobyt, jaki dwadzieścia lat temu uczyniłem w gminie Cascia, aby odwiedzić ludność dotkniętą trzęsieniem ziemi w 1979 roku.
Jest dziś wśród nas szczególny pielgrzym, który z nieba łączy się z naszą modlitwą. Jest nią św. Rita z Cascii, której doczesne szczątki, przewiezione do Rzymu przez Policję Włoską, towarzyszą rzeszom czcicieli wzywających ją z serdeczną poufałością i powierzających jej z ufnością problemy i udręki ciążące w ich sercach.
Sanktuarium w Cascii zdaje się dziś przeniesione na Plac św. Piotra. To wy, drodzy pielgrzymi, przybyliście z całego świata, aby ją uczcić. Wraz z nią pragniecie odnowić wobec Wikariusza Chrystusa — jak ona uczyniła to za życia — najgłębsze uczucia wierności i wspólnoty.
Doczesne szczątki świętej Rity, które dziś tu czcimy, stanowią wymowne świadectwo dzieła, jakiego Pan dokonuje w historii, gdy znajduje serca pokorne i otwarte na Jego miłość. Widzimy delikatne ciało kobiety drobnej postury, lecz wielkiej w świętości, która żyła w pokorze, a dziś znana jest na całym świecie ze swego heroicznego chrześcijańskiego życia jako żona, matka, wdowa i mniszka. Głęboko zakorzeniona w miłości Chrystusa, Rita znajdowała w swej niezachwianej wierze siłę, by w każdych okolicznościach być kobietą pokoju.
W jej przykładzie całkowitego zawierzenia Bogu, w jej przejrzystej prostocie i granitowej wierności Ewangelii także i my możemy odnaleźć wskazania potrzebne, by być autentycznymi chrześcijanami u progu trzeciego tysiąclecia.
2. Jakie zatem przesłanie przekazuje nam ta Święta? Jest to przesłanie wypływające z jej życia: pokora i posłuszeństwo były drogą, którą Rita szła ku coraz doskonalszemu upodobnieniu do Ukrzyżowanego. Stygmat jaśniejący na jej czole jest potwierdzeniem jej dojrzałości chrześcijańskiej. Na krzyżu wraz z Jezusem w pewnym sensie uzyskała dyplom z miłości, którą już znała i heroicznie wyrażała w murach swojego domu oraz uczestnicząc w wydarzeniach swojego miasta.
Podążając za duchowością św. Augustyna, stała się uczennicą Ukrzyżowanego i — „stając się ekspertką w cierpieniu” — nauczyła się rozumieć bóle ludzkiego serca. W ten sposób Rita stała się orędowniczką ubogich i zrozpaczonych, wypraszając tym, którzy ją wzywali w najrozmaitszych sytuacjach, niezliczone łaski pociechy i umocnienia.
Rita z Cascii była pierwszą kobietą kanonizowaną w Wielkim Jubileuszu na początku XX wieku, 24 maja 1900 roku. Ogłaszając jej świętość, mój Poprzednik Leon XIII zauważył, że spodobała się Chrystusowi do tego stopnia, iż zechciał ją naznaczyć pieczęcią swojej miłości i swojej męki. Taki przywilej został jej udzielony ze względu na jej wyjątkową pokorę, wewnętrzne oderwanie od ziemskich pragnień oraz godny podziwu duch pokuty, który towarzyszył każdej chwili jej życia (por. List ap. Umbria gloriosa sanctorum parens, Acta Leonis XX, s. 152–153).
3. Dziś, sto lat po jej kanonizacji, pragnę ponownie wskazać ją jako znak nadziei, zwłaszcza dla rodzin. Drogie rodziny chrześcijańskie, naśladując jej przykład, umiejcie i wy odnaleźć w przylgnięciu do Chrystusa siłę do wypełnienia waszej misji w służbie cywilizacji miłości!
Jeśli zapytamy świętą Ritę, jaka jest tajemnica tego niezwykłego dzieła odnowy społecznej i duchowej, odpowie nam: wierność Miłości Ukrzyżowanej. Rita z Chrystusem i podobnie jak Chrystus przychodzi do Krzyża zawsze i wyłącznie z miłości. Jak ona, skierujmy więc wzrok i serce ku Jezusowi umarłemu na krzyżu i zmartwychwstałemu dla naszego zbawienia. To On, nasz Odkupiciel, czyni możliwą — jak uczynił to w życiu tej drogiej Świętej — misję jedności i wierności właściwą rodzinie, także w chwilach kryzysu i trudności. To On sprawia, że konkretne staje się zaangażowanie chrześcijan w budowanie pokoju, pomagając im przezwyciężać konflikty i napięcia, niestety tak częste w codziennym życiu.
4. Święta z Cascii należy do wielkiej rzeszy kobiet chrześcijańskich, które „wywarły znaczący wpływ na życie Kościoła, a także na życie społeczeństwa” (List ap.Mulieris dignitatem, 27). Rita trafnie odczytała „geniusz kobiecy”: przeżywała go intensywnie zarówno w macierzyństwie fizycznym, jak i duchowym.
Przypominałem, w sześćsetną rocznicę jej urodzin, że jej nauczanie „koncentruje się na tych charakterystycznych elementach duchowości: ofiarowaniu przebaczenia i przyjęciu cierpienia — nie jako formy biernej rezygnacji […], lecz z mocy tej miłości do Chrystusa, który właśnie w epizodzie ukoronowania cierniem doznał, wraz z innymi upokorzeniami, okrutnego poniżenia swojej królewskości” (Insegnamenti V/1 [1982], 874).
Najdrożsi Bracia i Siostry, na świecie nabożeństwo do świętej Rity symbolizuje róża. Oby także życie wszystkich jej czcicieli było jak róża zerwana w ogrodzie Roccaporena w zimie poprzedzającej śmierć Świętej: życiem podtrzymywanym żarliwą miłością do Pana Jezusa; istnieniem zdolnym odpowiadać na cierpienie i ciernie przebaczeniem oraz całkowitym darem z siebie, by wszędzie rozsiewać miłą woń Chrystusa (por. 2 Kor 2,15) dzięki spójnemu głoszeniu wcześniej przyjętej Ewangelii. Każdemu z was, drodzy czciciele i pielgrzymi, Rita oddaje na nowo swoją różę: przyjmując ją duchowo, zobowiążcie się żyć jako świadkowie nadziei, która nie zawodzi i misjonarze życia, które zwycięża śmierć.
5. Kieruję teraz serdeczną myśl do członków Włoskiej Krajowej Federacji Kawalerów Pracy, którzy przybyli do Rzymu, aby obchodzić swój Jubileusz. Wszystkich was serdecznie witam. Najdrożsi, wasza działalność służy ekonomicznemu i społecznemu wzrostowi ludzi pracy. Życzę wam, abyście dzięki waszemu wysiłkowi nieustannie przyczyniali się do dobra wspólnego, do formacji młodych wchodzących w świat produkcji, do stopniowego usuwania niesprawiedliwych nierówności oraz do rozwiązania niepokojącego problemu bezrobocia.
Wobec szybkich przemian dotykających współczesne społeczeństwo bądźcie gotowi stawiać czoła aktualnym wyzwaniom ekonomii i globalizacji, nie tracąc nigdy z oczu podstawowych wartości: godności człowieka, solidarności z najsłabszymi, humanizacji trudu pracy oraz społecznego wymiaru pracy.
6. Najdrożsi Bracia i Siostry, wzywam nad wami opieki Maryi w tym miesiącu Jej szczególnie poświęconym. Za Jej wstawiennictwem, a także za wstawiennictwem świętej Rity i świętego Benedykta, niech zostaną wam i waszym bliskim udzielone wszelkie potrzebne łaski. Zapewniam was o mojej modlitwie, z serca wszystkim wam błogosławiąc.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
