Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO SIÓSTR FRANCISZKANEK NIEPOKALANEJ Z OKAZJI PIERWSZEJ KAPITUŁY GENERALNEJ
Rzym, 15 czerwca 2000 r.
Najdroższe Siostry Franciszkanki Niepokalanej!
1. Z radością was przyjmuję i dziękuję za tę wizytę, przez którą — z okazji pierwszej Kapituły Generalnej — zechciałyście wyrazić Następcy Piotra wasze uczucia dziecięcej komunii. Pozdrawiam waszą Przełożoną Generalną, siostrę Marię Francescę Perillo, a wraz z nią Czcigodnych Ojców Stefana Marię Manelliego i Gabriela Marię Pellettieriego, założycieli waszego Instytutu. Pozdrawiam również każdą z was. Wasza obecność daje mi miłą sposobność skierowania serdecznej myśli do wszystkich waszych Sióstr, obecnych w różnych częściach świata, gdzie podejmują dzieła ewangelizacji i pomocy osobom dotkniętym różnymi formami ubóstwa.
Zgromadzenie kapitulne odbywa się w roku Wielkiego Jubileuszu. Jest to szczęśliwy zbieg okoliczności, który z pewnością pomoże wam ze szczególną intensywnością zastanowić się nad waszą misją, idąc za nauczaniem św. Franciszka z Asyżu oraz tego, który potrafił skutecznie uaktualnić jego ducha w naszych czasach — św. Maksymiliana Marii Kolbego. Jego heroiczne świadectwo ślubów czystości, ubóstwa i posłuszeństwa zostało uwieńczone męczeństwem, najwyższą ofiarą życia z miłości do Chrystusa i braci.
Zachowując wzrok utkwiony w Chrystusie, wspierane pomocą św. Franciszka i św. Maksymiliana, będziecie mogły w pełni urzeczywistniać waszą misję w Kościele i w świecie.
2. Inspiracją całego życia św. Maksymiliana Kolbego była Niepokalana. Niepokalanej poświęcony jest wasz Instytut, który — obok trzech tradycyjnych ślubów zakonnych — przewiduje także ślub „maryjny”, przez który każda osoba konsekrowana całkowicie oddaje się Maryi dla nadejścia Królestwa Chrystusa w świecie.
Niech kontemplacja cudów, których Ojciec niebieski dokonał w pokornej Dziewczynie z Nazaretu, zawsze ukierunkowuje wasze życie konsekrowane na wymagającą drogę uświęcenia, śladami Tej, która całkowicie oddana służbie Bogu, została ustanowiona naszą Matką, Matką Kościoła i całej ludzkości.
Naśladujcie w Maryi troskliwość w służbie bliźnim, starając się być zawsze pilne w pracy i gorliwe w apostolstwie. Niech to będzie styl waszego działania w Kościele; niech to będzie znak rozpoznawczy waszej działalności ewangelizacyjnej i misyjnej, przy zachowaniu serca wrażliwego na potrzeby każdego człowieka. Jako osoby konsekrowane, a w sposób szczególny jako Franciszkanki Misjonarki Niepokalanej, jesteście wezwane, aby poprzez radosną wierność waszej Regule być „znakiem czułej dobroci Boga dla ludzkości oraz szczególnym świadectwem tajemnicy Kościoła, który jest dziewicą, oblubienicą i matką” (Vita consecrata, 57).
Dlatego też waszym wzorem niech będzie Maryja, która na Boże zamysły odpowiedziała niezwłocznie: „Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa” (Łk 1,38). Jej „fiat” było centrum napędowym Jej misji. Także wasze „fiat” wypowiedziane Bogu będzie tajemnicą skuteczności waszej misji. Aby być owocnymi świadkami Ewangelii, zwłaszcza pośród ubogich i osób znajdujących się w trudnej sytuacji, konieczne jest, abyście całkowicie oddały się w ręce Pana i zachowały serce otwarte na Jego Boże zamysły.
3. Tych, którzy odwiedzając „Niepokalanów” pozostawali zdumieni zrealizowanymi dziełami, św. Maksymilian Kolbe, wskazując na Najświętszy Sakrament, wyjaśniał: „Cała rzeczywistość Niepokalanowa pochodzi stąd”. Do Jezusa obecnego w Eucharystii zwracał się słowami głębokiej wiary: „Twoja Krew płynie w mojej krwi, Twoja dusza, o Boże Wcielony, przenika moją duszę, daje jej moc i ją karmi”. Oto sekret jego świętości. Z Eucharystii promieniują łaski, które podtrzymują misjonarzy w codziennej działalności ewangelizacyjnej. Aby wasze apostolstwo przynosiło upragnione owoce dobra, czerpcie z tego niewyczerpanego źródła miłości przez intensywną modlitwę i życie wewnętrzne.
Z radością dowiedziałem się, że wasz Instytut nie cierpi na brak powołań. Dziękuję za to Panu razem z wami i zachęcam, abyście nadal — z roztropnością — proponowały tym, których spotykacie, radykalizm świadectwa ewangelicznego. Otaczajcie troską formację ludzką i duchową tych, które aspirują do życia konsekrowanego.
Świadome, że chrześcijanie są „na świecie, ale nie ze świata” (por. J 17,14–16), bądźcie dobrym zaczynem, który zakwasza ciasto (por. Ga 5,9), bądźcie solą, która nadaje smak, i światłem, które oświeca (por. Mt 5,13–14). Nigdy nie traćcie z oczu przykładu Słowa Wcielonego, które z miłości stało się sługą i oddało za nas samo siebie. Idąc za Nim, kroczcie bez znużenia. Z Maryją, Dziewicą Niepokalaną, której poświęcona jest wasza Rodzina zakonna, trwajcie u stóp Krzyża!
Ze swej strony zapewniam was o pamięci w modlitwie, udzielając wam z serca specjalnego Błogosławieństwa, które rozciągam także na Czcigodnego Brata, Kardynała Agostina Mayera, który będzie przewodniczył waszej Kapitule, jak również na wszystkie wasze Siostry oraz na wszystkich należących do waszej Rodziny duchowej.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
