Home DokumentyDokumenty Kościoła o życiu konsekrowanymJan Paweł IIJan Paweł II - Przemówienia i homilieJan Paweł II - Przemówienia i homilie - poświęcone życiu konsekrowanemu 2001.01.22 – Rzym – Jan Paweł II, Przemówienie do Sióstr Augustianek Sług Jezusa i Maryi z okazji 150. rocznicy śmierci Założycielki Matki Marii Teresy Spinelli

2001.01.22 – Rzym – Jan Paweł II, Przemówienie do Sióstr Augustianek Sług Jezusa i Maryi z okazji 150. rocznicy śmierci Założycielki Matki Marii Teresy Spinelli

Redakcja

 

Jan Paweł II

PRZEMÓWIENIE DO SIÓSTR AUGUSTIANEK SŁUG JEZUSA I MARYI Z OKAZJI 150. ROCZNICY ŚMIERCI ZAŁOŻYCIELKI MATKI MARII TERESY SPINELLI

Rzym, 22 stycznia 2001 r.

 

 

Najdroższe Siostry!

1. Cieszę się, że mogę was dziś przyjąć i serdecznie was powitać na zakończenie obchodów 150. rocznicy śmierci Matki Marii Teresy Spinelli, Założycielki waszego Zgromadzenia zakonnego. Pozdrawiam was wszystkie z miłością. Szczególne słowo pragnę skierować do Przełożonej Generalnej, Matki Atanasii Buhagiar, do jej Radnych oraz do wszystkich, którzy na różne sposoby tworzą Komitet organizacyjny obchodów rocznicowych. Poprzez tę wizytę pragniecie potwierdzić szczery szacunek wobec Wikariusza Chrystusa i pełną jedność z jego nauczaniem, w duchu waszej Założycielki, która pozostawiła wam w dziedzictwie zobowiązanie do bezwarunkowej wierności Następcy Piotra.

Na tę niezwykłą kobietę słusznie spoglądacie z głębokim podziwem. Urodzona w Rzymie w 1789 roku, a w 1827 oddana życiu zakonnemu, potrafiła stać się pokorną i wielkoduszną naśladowczynią świętej Rity z Cascii. Jestem pewien, że dokonane przez was w tym roku ponowne odczytanie źródeł jej duchowości i działalności wzbudzi w każdej z was, jej duchowych córkach, żywą świadomość wartości i aktualności jej metody apostolskiej. Będziecie mogły w ten sposób wnieść znaczący wkład w dzieło nowej ewangelizacji, które dotyczy całej wspólnoty Kościoła.

2. Z okazji tej znaczącej rocznicy zamierzacie podjąć refleksję nad intuicjami charyzmatycznymi, które towarzyszyły narodzinom waszej Rodziny zakonne. Ten powrót do korzeni, do którego Kościół z naciskiem wzywa instytuty zakonne, nie jest nostalgicznym spoglądaniem w przeszłość. Jest raczej podjęciem na nowo, w teraźniejszości i z odnowionym entuzjazmem, pierwotnego zaangażowania, przy zachowaniu niezmienionego ducha Założycieli, choć z koniecznymi dostosowaniami, jakich wymagają zmieniające się czasy.

Dopiero co zakończył się Rok Święty i w Liście apostolskim Novo millennio ineunte pragnąłem wezwać Kościół, aby „wypłynął na głębię”. To samo powtarzam wam, najdroższe Siostry: trzeba na nowo rozpocząć od Chrystusa! Tak, także dla was jest to zadanie pierwszorzędne. Nie odrywajcie wzroku od oblicza Pana: kontemplujcie je w nieustannej modlitwie i służcie Mu poprzez czynną miłość pośród najmniejszych i potrzebujących.

Waszym wysiłkiem niech będzie harmonijne połączenie wymiaru kontemplacyjnego i dynamizmu misyjnego, które stanowią dwa zasadnicze filary waszej tożsamości zakonnej, według porywającego przykładu Matki Spinelli.

3. Ten, kto trwa w nieustannym zjednoczeniu z Panem, potrafi lepiej odpowiadać na oczekiwania ludzi, zwłaszcza tych, którzy znajdują się w potrzebie. „Chrystus spotkany w kontemplacji jest tym samym, który żyje i cierpi w ubogich” (Vita consecrata, 82). Dobrze rozumiała to wasza Założycielka, czerpiąc stąd impuls do ofiarowania ciepła rodzinnego wielu osobom pozbawionym naturalnego domu. Tylko ten, kto osobiście spotkał Chrystusa, może skutecznie mówić o Nim do serc braci i prowadzić ich do tak głębokiego doświadczenia Jego przyjaźni, że czują się wewnętrznie poruszeni i przemienieni.

Wasza Matka Założycielka i jej pierwsze towarzyszki, przeniknięte duchowością augustiańską, potrafiły urzeczywistnić model komunii na wzór pierwszej wspólnoty apostolskiej. Tą drogą macie podążać także wy, dobrze pamiętając, że centralne miejsce życia wspólnego, wyrażone w Regule Augustyna z Hippony, streszcza się w rzeczywistym byciu „jednym sercem i jedną duszą skierowanymi ku Bogu”.

4. Najdroższe Siostry! Jesteście żywą częścią Kościoła, a wasza Matka Założycielka zwykła powtarzać: „Z serca ofiaruję Bogu moje życie, aby spaliło się dla dobra Kościoła i biednych grzeszników”. Idźcie za jej przykładem; kroczcie jej śladami, modląc się wspólnotowo każdego dnia za tych, którzy troszczą się o zachowanie wiary i szerzenie orędzia Ewangelii.

Upraszam dla każdej z was nieustanną opiekę Najświętszej Dziewicy, abyście z Jej pomocą — jako Matki i wzoru wszelkiej konsekracji — mogły pozostać wierne waszemu powołaniu.

Z takimi życzeniami z serca udzielam szczególnego Błogosławieństwa Apostolskiego wam, Radzie Generalnej, członkom waszej Rodziny zakonnej oraz wszystkim, którzy jednoczą się z wami w tej znaczącej rocznicy jubileuszowej.

 

Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va


Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana

 

 

 

SERWIS INFORMACYJNY KONFERENCJI WYŻSZYCH PRZEŁOŻONYCH ZAKONÓW MĘSKICH W POLSCE

Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie. Zgoda