Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNICZEK KAPITUŁY GENERALNEJ SIÓSTR ŚW. PAWŁA
Z CHARTRES
Rzym, 15 września 2001 r.
Cieszę się, że mogę was przyjąć i serdecznie powitać. Z okazji waszej czterdziestej piątej Kapituły Generalnej, gdy przygotowujecie się do wyboru nowej rady generalnej, zechciałyście spotkać się z Następcą Piotra, ukazując w ten sposób wasze przywiązanie do jego osoby oraz żywe poczucie więzi z Kościołem. Zapewniając was o mojej duchowej bliskości w czasie waszych obrad, chętnie przyzywam Ducha Świętego, aby pozwolił wam naśladować zapał Apostoła Pawła, waszego świętego Patrona i uczestniczyć w tej nowej wyobraźni miłosierdzia, o którą z serca prosiłem u początku nowego tysiąclecia. Niech kontemplacja oblicza Chrystusa, źródła wszelkiej płodności apostolskiej, pobudza wierność waszemu charyzmatowi założycielskiemu i ożywia wasze zaangażowanie misyjne, szczególnie wobec najbardziej potrzebujących!
Od czasu waszego powstania w roku 1696, z inicjatywy księdza Louisa Chauveta, zawsze pragnęłyście zachować wierność waszemu charyzmatowi, poświęcając się w szczególny sposób służbie młodym i najuboższym. Wasze pragnienie całkowitego upodobnienia się do Pana skłaniało do szukania Jego oblicza w tych, z którymi On sam zechciał się utożsamić. Również dziś, na pięciu kontynentach, wasza obecność w dziedzinie edukacji, opieki zdrowotnej oraz pośród ludzi wykluczonych pozostaje wymownym znakiem „szaleństwa” miłości Chrystusa do wszystkich ludzi oraz odważnym wezwaniem do pracy na rzecz nadejścia Królestwa Bożego.
Współczesna młodzież na wszystkich kontynentach przeżywa trudne sytuacje związane z materializmem, przemianami kulturowymi, podziałami w rodzinach, przemocą w każdej jej formie oraz brakiem moralnych i duchowych punktów odniesienia. Ważne jest, abyście w waszych misjach edukacyjnych, wraz ze świeckimi współpracującymi w waszych dziełach, oferowały formację naukową, ludzką, moralną i religijną wysokiej jakości, dając młodym możliwość budowania i kształtowania własnej osobowości oraz przezwyciężania napotykanych trudności, a tym samym umożliwiając im kształtowanie spokojniejszej przyszłości. Nie lękajcie się proponować drogi wiary i z radością przekazywać wezwanie Pana do kapłaństwa lub życia konsekrowanego. Jednocześnie ważne jest, aby dorośli pomagali im odkrywać piękno szczególnego powołania, jakim jest małżeństwo chrześcijańskie. Młodzi oczekują, że dorośli ukażą im drogi świętości.
Podczas gdy wasza Kapituła Generalna daje wam możliwość odnalezienia nowego zapału, by na nowo wyruszyć z nadzieją, zachęcam was do zakorzenienia waszej konsekracji w Chrystusie, Konsekrowanym Ojca, przez którego jesteście zaproszone, by ukazywać Go jako obecność miłującą i zbawczą, świadcząc całym swoim życiem o szczęściu płynącym z całkowitego oddania się naśladowaniu Chrystusa. W tajemnicy Jego śmierci i zmartwychwstania objawił On całej ludzkości prawdę o Bogu i o człowieku, zapraszając każdego wierzącego do wejścia w dynamikę paschalną, aby nieść Ewangelię światu. Otwarte na odpowiadanie z ufnością na nowe wyzwania, które będziecie musiały podjąć, umocnione modlitwą sióstr starszych, uczcie się każdego dnia przechodzić z Chrystusem ze śmierci do życia! Pozwólcie się odnawiać przez Niego, „abyście budowali braterskie wspólnoty, abyście z Nim umywali stopy ubogim i wnosili swój niezastąpiony wkład w przemienianie świata” (Vita consecrata, 110)!
Powierzając was wstawiennictwu Najświętszej Maryi Panny Bolesnej, którą Kościół dziś czci, udzielam wam szczególnego Apostolskiego Błogosławieństwa, które rozciągam na wszystkie Siostry waszego Zgromadzenia, na świeckich współpracujących z wami oraz na wszystkie osoby korzystające z waszego apostolatu.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
