Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO SIÓSTR KAPUCYNEK MATKI RUBATTO Z OKAZJI KAPITUŁY GENERALNEJ
Rzym, 07 lutego 2002 r.
Najdroższe Siostry Kapucynki Matki Rubatto!
1. Cieszę się, że mogę się z wami spotkać na zakończenie waszej Kapituły Generalnej. Pozdrawiam was serdecznie, kierując szczególną myśl do Matki Generalnej oraz do Sióstr, które wspierają ją w wymagającej posłudze rządzenia i animacji Instytutu. Rozszerzam moje serdeczne pozdrowienie na wszystkie Siostry, które działają w różnych częściach świata, rozsiewając poprzez liczne dzieła apostolskie, formacyjne i solidarnościowe dobre ziarno Ewangelii, zgodnie ze specyficznym franciszkańskim i kapucyńskim charyzmatem Instytutu.
W tych dniach zastanawiałyście się nad waszą tożsamością i waszą misją, aby ukierunkować cały Instytut ku nowym przedsięwzięciom apostolskim. Z serca życzę, aby ze wskazań wypływających z prac kapitulnych zrodził się odnowiony zapał duchowy i apostolski, oparty na mocnych fundamentach pierwotnej intuicji waszej Założycielki.
2. Życie Matki Franciszki Rubatto, którą miałem radość ogłosić Błogosławioną 10 października 1993 roku, opiera się na dwóch wielkich filarach: żarliwej miłości do Boga, postrzeganego jako „najwyższe dobro” (por. San Francesco d’Assisi,Lodi di Dio altissimo, 5:Fonti Francescane, 261), oraz niestrudzonej służbie braciom, zwłaszcza najbardziej potrzebującym i opuszczonym. Pod kierunkiem oświeconych mistrzów ducha wasza Matka poszła za przykładem św. Franciszka i św. Klary, aby być w Kościele i w społeczeństwie znakiem pokornym, lecz wymownym, Ewangelii przeżywanej sine glossa (por. Legenda perugina, 69.113: Fonti Francescane, 1622.1672).
Jako jej duchowe córki potrafcie i wy stawać się ubogimi w osobistym życiu i w codziennej działalności, wybierając ostatnie miejsce w prostocie i w duchu mniejszości oraz służąc braciom z franciszkańską radością. W ten sposób będziecie siostrami misjonarkami ludu, zaangażowanymi w głoszenie i świadczenie Ewangelii wszystkim, których spotykacie na swojej drodze.
Działalność apostolska i służba braciom staną się wówczas pełne szczególnej miłości, czerpiąc swoją żywotność z głębokiego zjednoczenia z Bogiem, podtrzymywanego modlitwą, a zwłaszcza zażyłością z Jezusem Eucharystycznym. Matka Franciszka miała żywą i gorącą wiarę w Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie i pragnęła, aby Eucharystia była sercem założonej przez nią Rodziny zakonnej. Zjednoczona z Chrystusem w ofierze własnego życia, wyrażała swój udział w Misterium paschalnym poprzez całkowity dar z siebie dla bliźniego.
Na wzór Błogosławionej Założycielki także wy łamcie chleb waszego życia osób konsekrowanych na różnych polach waszej służby bliźniemu: od katechezy po wychowanie szkolne, od opieki nad chorymi po solidarność z potrzebującymi, od współpracy w duszpasterstwie parafialnym po misję ad gentes.
Wobec wyzwań nowych czasów ożywiajcie podstawową inspirację Matki Franciszki, przekładając ją na nowe obszary apostolskie, które się przed wami otwierają, umacniane tą samą gorliwością wobec Boga i tą samą gotowością wobec potrzeb bliźniego.
3. Starajcie się nade wszystko zachować nienaruszony styl waszego życia, wielokrotnie podkreślany przez Założycielkę. Na temat ducha, który powinien ożywiać Siostrę Kapucynkę, pisała ona do grupy nowicjuszek: „Służy Panu z radością, z miłością wypełnia powierzone jej obowiązki, pracuje bez zmęczenia, ponieważ wie, że praca jest cenna w oczach Pana. A po trudzie podjętym dla chwały Boga, którego tak bardzo kocha, nazywa siebie nieużyteczną służebnicą swego Pana i jest o tym przekonana, bo wie, że niczego nie potrafi bez pomocy Bożej” (Alle Novizie di Montevideo e di Rosario:Lettere, Genova 1995, p. 550).
Służyć braciom bez zastrzeżeń i bez granic: oto co skłoniło błogosławioną Franciszkę Rubatto do otwarcia własnego serca i życia Instytutu na wymiar misyjny, który sama uznała za „szczególną łaskę daną naszej wspólnocie” (A Suor Felicita: Op. cit., p. 129). Ten sam duch ożywiał siostry misjonarki, które 13 marca 1901 roku, które przez najwyższą ofiarę życia dały świadectwo wierności Chrystusowi i miłości wobec bliźniego w misji Alto Alegre w Brazylii.
Niech ich przykład będzie dla was zachętą do wzmożenia wszelkich wysiłków, aby coraz pełniej przekładać wasz charyzmat na nowe wybory życia i działalności apostolskiej. Ze swej strony chętnie zapewniam was o mojej duchowej bliskości, wyrażonej w serdeczności i modlitwie.
Niech wspiera was niebieskie wstawiennictwo Franciszka i Klary z Asyżu. Niech was chroni wielka rzesza świętych kapucyńskiej rodziny zakonnej, w której szczególnym blaskiem jaśnieje Błogosławiona Franciszka Rubatto. Niech towarzyszy wam także moje Błogosławieństwo, którego z serca udzielam wam i waszym wspólnotom zakonnym rozsianym we Włoszech i na całym świecie.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
