Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNIKÓW KAPITUŁY GENERALNEJ ZGROMADZENIA NAJŚWIĘTSZEGO SERCA JEZUSA (SERCANÓW)
Rzym, 10 czerwca 2003 r.
Drodzy Kapłani Najświętszego Serca Jezusa
i Członkowie dehoniańskiej Rodziny zakonnej!
1. Z radością przyjmuję was na tej szczególnej audiencji, gdy prace waszej Kapituły generalnej zbliżają się do etapu końcowego. Dziękuję za waszą wizytę!
Wszystkim przekazuję serdeczne pozdrowienie, zwłaszcza nowo wybranemu Przełożonemu Generalnemu, ojcu José Ornelasowi Carvalho. Z serca dziękuję mu za uprzejme słowa skierowane do mnie w imieniu obecnych oraz całego waszego Instytutu, obecnego w trzydziestu siedmiu krajach. Jemu i członkom Rady generalnej składam najgorętsze życzenia owocnej posługi przewodzenia i animacji, która będzie sprzyjać autentycznemu rozwojowi Kongregacji, zachowując nienaruszoną jej pierwotną tożsamość, zamierzoną przez Założyciela.
2. W tym roku przypada 125. rocznica życia zakonnego Czcigodnego Leona Dehona. Chcieliście upamiętnić to znaczące wydarzenie specjalnym Rokiem Dehoniańskim, który osiągnie swój szczyt 28 czerwca, w dniu upamiętniającym złożenie przez niego pierwszych ślubów zakonnych, a zarazem dniu, który on sam uznawał za początek waszego Zgromadzenia. Żywię nadzieję, że stanie się to dla was zachętą do powrotu do źródeł, z tą „twórczą wiernością” (por.Vita consecrata, 37), która zachowuje nienaruszony wasz charyzmat, naznaczony nieustanną kontemplacją Serca Chrystusa, świadomym uczestnictwem w Jego ofierze wynagradzającej oraz gorliwym oddaniem szerzeniu Królestwa Pana w duszach i w społeczeństwie, ponieważ właśnie odrzucenie miłości Boga stanowi najgłębszą przyczynę zła w świecie (por. Konstytucje, 4).
Taka była pierwotna inspiracja, która w drugiej połowie XIX wieku skłoniła Leona Dehona do zapoczątkowania w Saint-Quentin we Francji oryginalnego doświadczenia duchowego i misyjnego. Ten sam zapał Założyciela powinien prowadzić was, najdrożsi Bracia, w rozeznawaniu i odnowie obszarów waszej działalności apostolskiej, angażując w „projekt dehoniański” także ludzi świeckich.
3. Kapituła, która dobiega końca, pozwoliła wam „na nowo odwiedzić” fundamenty waszego charyzmatu, podejmując zobowiązanie przełożenia ich na dzisiejszą rzeczywistość, świadomi cennej aktualności waszej misji. Życzę wam, abyście umieli zachować w sercu wskazania, które zrodziły się podczas tych dni pracy, tak aby przez ich wierne wprowadzanie w życie rozwój Zgromadzenia postępował pewnie i przynosił obfite owoce dla Kościoła i świata. Aby jednak tak się stało, konieczne jest przede wszystkim, by Chrystus pozostawał w centrum waszego życia i waszych dzieł. Ojciec Dehon pragnął, aby jego uczniowie, wiernie idąc za Boskim Mistrzem, byli prorokami Miłości i sługami pojednania. Ludźmi całkowicie ukierunkowanymi na świętość i zdolnymi przekazywać pojednanie oraz miłość, które Najświętsze Serce Jezusa przez swoją śmierć wysłużyło ludzkości wszystkich czasów.
4. Najdrożsi Bracia, w waszej pracy jesteście wezwani do mierzenia się z wyzwaniami obecnej chwili dziejowej i z pewnością doświadczacie, jak ważną potrzebą każdego człowieka jest poznanie Boga i spotkanie z Nim. Jedynie z modlitwy osobistej i wspólnotowej można czerpać duchową energię niezbędną do wypełnienia tej wymagającej misji.
Jak sugeruje temat Kapituły, bądźcie „Dehonianami w misji: z sercem otwartym i solidarnym”, gotowi mierzyć się z potrzebami naszej epoki i odnawiać wasze apostolstwo w dziedzinach duchowości, misji ad gentes, obecności w życiu społecznym oraz szczególnej troski o kulturę (por. Konstytucje, 31).
Znana jest także wasza działalność w dziedzinie informacji i dokumentacji religijnej. Uważni na odczytywanie „znaków czasu”, nigdy nie osłabiajcie wierności doktrynie katolickiej i Magisterium Kościoła, abyście również poprzez wasze publikacje mogli dawać niezbędne świadectwo prawdzie, która jest pierwszą formą miłości.
5. Najdrożsi, historia waszego Instytutu osiągnęła już próg 125 lat życia i działalności; jest to droga bogata w zasługi i owoce apostolskie. Idźcie naprzód z odwagą i oddaniem!
Powierzam niebieskiemu wstawiennictwu Najświętszej Maryi Panny, Królowej Różańca oraz błogosławionego Juana Maríi de la Cruz, protomęczennika waszego Zgromadzenia, postanowienia i wybory duszpasterskie, które zrodziły się podczas prac kapitulnych.
Modlę się do Boga, abyście mogli iść naprzód z odnowionym zapałem drogą świętości i służby Królestwu Bożemu. Towarzyszę wam moją serdeczną myślą i z serca udzielam szczególnego błogosławieństwa wam tu obecnym, waszym współbraciom oraz wszystkim, którzy należą do waszej Rodziny duchowej rozsianej po świecie.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
