Leon XIV
PRZEMÓWIENIE DO SIÓSTR AUGUSTIANEK REKOLETEK Z FEDERACJI MEKSYKAŃSKIEJ
Rzym, 15 października 2025 r.
Ave Maria Purissima!
Dzień dobry wam wszystkim! Przybyłyście do Rzymu w tym Roku Świętym, aby przeżyć moment spotkania z Panem — i widzę, że On napełnił was radością. Święty Tomasz z Villanueva, komentując Solilokwia świętego Augustyna, wyjaśnia źródło tego szczęścia: „Ty [Panie] nie jesteś czymś, a Twoja nagroda czymś innym, lecz Ty sam jesteś nagrodą niezmierzoną” (Opera omnia, II, 89).
Aby spotkać Pana w życiu, które z radością przyjęliśmy, musimy — jak pielgrzymi — przemierzyć pewną drogę. Prawdą jest, że istnieje wiele ścieżek, lecz wszystkie sprowadzają się do dwóch: miłosierdzia i prawdy (por. Ps 24 [25], 10). Tymi dwiema drogami zdążamy ku Panu — służąc, jak Marta, w dziełach miłosierdzia lub spoczywając, jak Maria, u stóp Jezusa, by kontemplować prawdę (por. Łk 10, 38-41; Ibidem, VIII/2-3, 77).
Święty biskup Walencji uczy nas, że jest to właśnie ta droga, którą wskazują nam Ewangelia i apostoł Paweł — droga miłości: „O, rozkoszna droga miłości! — mówi święty — Czy istnieje coś łatwiejszego, coś milszego niż miłować? […] Oto więc droga miłości: łatwa zarówno wobec Boga, jak i wobec bliźniego! Jakże prosta to ścieżka! Jak piękna i pełna wdzięku jest ta droga!” I rzeczywiście — wszyscy, którzy osiągnęli cel, doszli tam właśnie tą drogą (Ibidem, II, 247).
Ta miłość nie jest czymś, co zdobywa się wysiłkiem, lecz darem, który się otrzymuje. Święty Tomasz powiada: „Cokolwiek by ci Bóg dał, jeśli nie obdarzy cię swoją miłością — odmówił ci samego siebie” (Ibidem, VIII/2-3, 107). Nasza pielgrzymka zaczyna się więc od serca: „Bóg bowiem nie patrzy na to, co czynisz ani ile czynisz, lecz na to, jak wzrastasz w pragnieniu i miłości ku Niemu; bo chociaż prawdą jest, że każdy będzie sądzony według swoich uczynków, to jednak wartość uczynków leży w miłości serca” (Ibidem, VI, 487). A jeśli zabraknie ognia miłości, trud traci swój sens i staje się „ciężarem dla duszy”; natomiast „tam, gdzie jest miłość, nie ma udręk” (Ibidem, II, 63).
Drogie siostry, wzywajmy opieki Matki Bożej Dobrej Rady i wstawiennictwa świętego Tomasza z Villanueva, który tak bardzo umiłował misje w Ameryce (por. Ibidem, III, 411), abyśmy z cierpliwością i odważnym sercem przemierzali tę drogę doskonałości, aby w końcu dojść do celu (por. Ibidem, VII, 331).
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
