Motu proprio «Pastorale munus». Wyjątki dotyczące zakonów

Wyjątki dotyczące zakonów

I. Uprawnienia, które na mocy prawa przysługują Biskupowi rezydencjalnemu, od chwili objęcia rządów w diecezji, a które można przekazać Biskupom: koadiutorowi i pomocniczym oraz Wikariuszowi generalnemu — nigdy zaś innym, chyba że jest o tym wyraźna wzmianka:

28. Zezwalania duchownym niższych święceń, osobom zakon­nym z Instytutów niekleryckich, jak również pobożnym niewiastom,. na pierwsze przepłukanie palek, korporałów i puryfikaterzy.

34. Wchodzenia, dla słusznej przyczyny, do klauzury papieskiej klasztoru mniszek, który się znajduje w jego diecezji i zezwalania dla słusznej i poważnej przyczyny na wpuszczanie innych do klau­zury oraz na wychodzenie z niej mniszek, jednak na czas’prawdzi­wie konieczny.

35. Dyspensowania, na prośbę kompetentnego Przełożonego, od przeszkody, zabraniającej przyjęcia do zakonu tych, którzy przyłą­czyli się do sekty akatolickiej.

36. Dyspensowania, na prośbę kompetentnego Przełożonego, od przeszkody nieprawego pochodzenia tych, którzy są przyjmowani do Zakonu z przeznaczeniem do kapłaństwa, a także innych, którzy na mocy przepisu konstytucji nie mogą być przyjmowani do zakonu. W obydwu jednak wypadkach nie można udzielać dyspensy tym, którzy pochodzą ze związku cudzołożnego lub świętokradzkiego.

37. Zwalniania w całości lub częściowo, na prośbę kompetent­nej Przełożonej, od posagu, jaki powinny wnieść postulantki, które mają być przyjęte do klasztoru mniszek albo do innego zakonu również na prawie papieskim.

38. Usunięcia z diecezji dla naglących a bardzo ważnych po­wodów pojedynczych zakonników, jeżeli ich wyższy przełożony uprzedzony o tym zaniedba podjęcia odpowiednich kroków; na­leży wszakże donieść o tym natychmiast do Stolicy Apostolskiej.

AAS 56 (1964) 5—12.

Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, dnia 30 listopada 1963 roku, pierwszego Naszego Pontyfikatu.

Papież Paweł VI