Paweł VI
«ORDO FRATRUM». LIST DO O. AUGUSTYNA TRAPÉ, PRZEORA GENERALNEGO ZAKONU BRACI ŚW. AUGUSTYNA, Z OKAZJI KAPITUŁY GENERALNEJ CAŁEJ WSPÓLNOTY ZAKONNEJ, KTÓRA ODBĘDZIE SIĘ W FILADELFII
Watykan, 08 sierpnia 1968 r.
Zakon Braci Świętego Augustyna, któremu, drogi synu, gorliwie przewodzisz, jak nas poinformowano, wkrótce odbędzie Kapitułę Generalną w Filadelfii, na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Łatwo zrozumieć, jak wielkiej będzie ona wagi, ponieważ będzie poświęcona wewnętrznej odnowie tej augustiańskiej rodziny zgodnie z normami i wskazaniami Soboru Watykańskiego II. Zostaną także rozważone nowe sposoby apostolskiej działalności, pełnionej z odnowionym zapałem oraz dostosowanie prawa i życia zakonnego do zmieniających się warunków i potrzeb czasów.
Najważniejszą kwestią – jak wiadomo – jest jednak uświęcenie każdego zakonnika i całej wspólnoty, ponieważ tylko prawdziwa świętość sprawi, że wasz Zakon osiągnie swój zamierzony cel i spełni powierzoną mu przez Kościół misję budowania wspólnoty wiernych i zbawienia ludzi. Ponadto każde przedsięwzięcie związane z rewizją, poprawą i dostosowaniem waszych norm do współczesnych warunków powinno czerpać moc i skuteczność właśnie z tego uświęcenia.
Kapituła Generalna została przygotowana z godnym pochwały zaangażowaniem. Dzięki twojej gorliwości podczas jej obrad szczególnie zostaną uwydatnione te cechy, które są istotne i charakterystyczne dla waszej wspólnoty: augustianizm, który, jak mówicie, stanowi mocny fundament waszego życia zakonnego – tego samego, które św. Augustyn, powróciwszy do Afryki, ustanowił w Tagaste; następnie braterstwo, które powinno umacniać waszą wspólnotę w miłości, „słodkiej i zbawiennej więzi dusz” (1), usuwać różnice i zagrożenia dla jedności, tak aby wszyscy zakonnicy byli zjednoczeni jedną wolą i stanowili – jak poucza Reguła – „jedno serce i jedną duszę”. W tym duchu powinni szukać Boga i pełnić posługę dla dobra wiernego ludu.
To właśnie miał na myśli biskup Hippony, wasz duchowy ojciec, gdy mówił do Kościoła: „Ty łączysz braci węzłem religijnym, który jest mocniejszy i ściślejszy niż więzy krwi” (2).
Dzięki tej miłości, „rozlanej w naszych sercach przez Ducha Świętego, który został nam dany” (3), cały Zakon i jego poszczególne wspólnoty są ze sobą zjednoczone, tworząc jedność – tak iż „stanowią jednego człowieka” (4). Wspólnota waszej rodziny zakonnej, ożywiana przez Ducha Świętego, powinna być także znakiem jedności Kościoła i niejako zaczynem jego wzrostu.
Wasza troska powinna również skupić się na harmonijnym i owocnym połączeniu życia kontemplacyjnego i czynnego, zgodnie z nauką św. Augustyna: „Święte odpoczywanie poszukuje miłości prawdy; słuszne działanie przyjmuje konieczność miłości” (5). Nie dajcie się więc porwać nadmiernej gorliwości w działaniu zewnętrznym, która mogłaby osłabić życie duchowe i zaszkodzić wspólnocie.
Apostolstwo, choć powierzone poszczególnym członkom, powinno być uważane za zadanie i obowiązek całej wspólnoty. Niech czerpie ono wzór z życia św. Augustyna, doskonałego pasterza, który powiedział: „Nie możecie pokazać, jak bardzo kochacie Boga, inaczej niż poprzez to, jak bardzo miłujecie Jego sprawy” (6).
Żyjąc w ten sposób, będziecie świadczyć o waszej wierności ideałom Zakonu, a także o szczególnym oddaniu dla Matki Kościoła. Niech wasza wierność Kościołowi, a zwłaszcza Stolicy Piotrowej, jaśnieje i szeroko promienieje w dzisiejszych czasach.
Modląc się do Boga, Dawcy wszelkiego dobra, aby łaskawie towarzyszył zgromadzonym na Kapitule Generalnej i aby przyniosła ona wzrost duchowych sił waszemu Zakonowi i całemu Kościołowi, udzielamy tobie, drogi synu, oraz wszystkim współbraciom powierzonym twojej trosce i kierownictwu, naszego Apostolskiego Błogosławieństwa, pełnego ojcowskiej miłości.
Watykan, 8 sierpnia 1968 r., w szóstym roku Naszego Pontyfikatu.
PAWEŁ PP. VI
Przypisy:
(1) Św. Augustyn, Kazanie 350, 3; PL 39, 1534.
(2) O obyczajach Kościoła katolickiego, I, 30, 63; PL 32, 1336.
(3) Rz 5, 5.
(4) Św. Augustyn, Komentarz do Psalmu 132, 6; PL 37, 1733.
(5) O Państwie Bożym, 19, 19; PL 41, 647.
(6) Kazanie 296, 10, 11; PL 38, 1358.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
