Paweł VI
«BONONIA, URBS». LIST Z OKAZJI OSIEMSETNEJ ROCZNICY NARODZIN
ŚWIĘTEGO DOMINIKA
Rzym, 25 października 1971 r.
Do Czcigodnego Naszego Brata Artura, Kardynała Świętego Kościoła Rzymskiego Tabera y Araoz, którego mianujemy Legatem, aby przewodniczył uroczystościom z okazji osiemsetnej rocznicy narodzin świętego Dominika, założyciela Zakonu Braci Kaznodziejów, odbywającym się w Bolonii.
Czcigodny Nasz Bracie, pozdrawiamy Cię i udzielamy Apostolskiego Błogosławieństwa.
Bolonia, miasto wyróżniające się blaskiem sztuki i znakomitym poziomem studiów, cieszy się także – i to w niemałym stopniu – szczególnym zaszczytem, ponieważ tam spoczywa w okazałym grobowcu święty Dominik, założyciel Zakonu Braci Kaznodziejów, który otaczany jest pobożnym kultem. W tym miejscu odbędą się uroczystości wieńczące obchody osiemsetnej rocznicy jego urodzin.
Chcąc podkreślić znaczenie i radość płynącą z tego świętego zgromadzenia w Bolonii, uznaliśmy za stosowne wyznaczyć kardynała, który będzie tam reprezentował Naszą osobę. Dlatego powierzamy to zadanie Tobie, Czcigodny Nasz Bracie, który pochodzisz z tej samej ziemi, co święty Dominik. Ufamy, że z gorliwością właściwą Twojej pobożności i głębokiej wiedzy zadbasz o to, by serca zapłonęły pragnieniem intensywnego przełożenia reguły zakonnej na codzienne życie, pobudzone przykładem tego Świętego.
Ta jubileuszowa rocznica dała Nam już sposobność nakreślenia duchowego portretu świętego Dominika i ukazania w pełnym świetle jego duchowego dziedzictwa w Liście, który w ubiegłym roku skierowaliśmy do Generała Zakonu Braci Kaznodziejów. Bez wątpienia jego synowie odczuwają wezwanie, by zachować i pomnażać ten drogocenny skarb, który otrzymali od swego Założyciela: życie kontemplacyjne złączone z liturgią, ścisłe przestrzeganie ślubów zakonnych, studium nauk teologicznych w wierności Magisterium Kościoła oraz działalność apostolską, której pierwszym i najważniejszym zadaniem jest głoszenie i obrona Wiary. Wiemy, że Zakon ten odbył w lipcu bieżącego roku Kapitułę Generalną w Tallaght w Irlandii, gdzie zgodnie z normami Soboru Watykańskiego II dokonano przeglądu jego życia i apostolstwa, dostosowując je do wymagań współczesności i otwierając na nowe perspektywy wzrostu.
Przy tej okazji chcemy także wspomnieć matkę tego Świętego, Joannę de Aza, której cześć jest oficjalnie potwierdzona tytułem Błogosławionej. Ta wyjątkowa kobieta, jak powiedziałby święty Augustyn o swojej matce Monice, „z większą troską rodziła go w duchu, niż zrodziła w ciele” (Confessiones 5, 9, 16; PL 32, 713).
Wpatrując się w Błogosławioną Joannę de Aza, pragniemy przypomnieć ojcom, a zwłaszcza matkom, jak ważną rolę odgrywają w kształtowaniu powołań kapłanskich i zakonnych swoich dzieci. Sobór Watykański II naucza bowiem: „Rodzice, ożywieni duchem wiary, miłości i pobożności, stają się jakby pierwszym seminarium” (Optatam totius, nr 2). Niech więc te uroczystości staną się także sposobnością do uświadomienia rodzicom ich obowiązku w tym zakresie i do szczodrej współpracy z Bogiem, który powołuje ich dzieci.
Modląc się do Boga, aby te obchody przyniosły obfite owoce duchowe, wszystkim uczestnikom tych świętych uroczystości – Tobie, Czcigodny Nasz Bracie, jak również Czcigodnemu Naszemu Bratu Antoniemu, Kardynałowi Poma, Arcybiskupowi Bolonii, biskupom, Generałowi Zakonu Braci Kaznodziejów i jego współbraciom, kapłanom oraz wszystkim wiernym – udzielamy z serca Apostolskiego Błogosławieństwa jako znaku niebiańskich darów i świadectwa Naszej życzliwości.
Dano w Rzymie, u Świętego Piotra, dnia 25 października roku 1971, w dziewiątym roku Naszego Pontyfikatu.
PAWEŁ PP. VI
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
