Paweł VI
«VIGENTE ADHUC». LIST DO LUCIA MIGLIACCIO, GENERAŁA ZAKONU KLERYKÓW REGULARNYCH MATKI BOŻEJ, Z OKAZJI CZTERECHSETNEJ ROCZNICY ZAŁOŻENIA ZAKONU
Watykan, 07 października 1974 r.
Z okazji wciąż aktualnej czterechsetnej rocznicy powstania Zakonu Kleryków Regularnych Matki Bożej, którym z prawa kierujesz, Umiłowany Synu, Ciebie oraz wszystkich członków tej rodziny zakonnej otaczamy wielką życzliwością i szczególną troską, jako godne uznania zgromadzenie w ogromnej wspólnocie Kościoła. Jednocześnie przesyłamy Ci ten bratni list, pragnąc umocnić wasze serca w podjętym powołaniu oraz skutecznie podtrzymać waszą gorliwość w podjętej posłudze.
Chociaż minęły już cztery wieki od założenia tej pierwszej wspólnoty reformatorskich kapłanów pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny przez waszego prawodawcę, św. Jana Leonardiego, to jednak nic nie ubyło ani z aktualności ludzkich potrzeb duszpasterskich, którym on usilnie starał się zaradzić, ani z wielkiej użyteczności różnych jego inicjatyw, które ostatecznie szczęśliwie zjednoczyły się w Zakon Kleryków Regularnych Matki Bożej.
Z tego powodu macie całkowicie uzasadniony powód, aby z odwagą i radością naśladować swojego Założyciela i niezachwianie nadal służyć Ludowi Bożemu w prowadzeniu go drogą zbawienia.
Jak doskonale wiecie, Jan Leonardi całe swoje myślenie i działanie skupił na prawowitym i integralnym przekazywaniu doktryny chrześcijańskiej. Co więcej – opublikował znane dzieło katechetyczne, przeznaczone dla parafii oraz nauczania dzieci. Dzisiaj również ta sama dziedzina działalności na was oczekuje, i to w jeszcze większym stopniu niż w jego czasach, ponieważ głoszenie Ewangelii staje się z każdym dniem coraz trudniejsze, bo coraz więcej ludzi – nawet nieświadomie – poszukuje światła i pocieszenia płynącego z orędzia Chrystusa.
Oczekiwana przez Kościół odnowa, podobnie jak niegdyś wynikała z Soboru Trydenckiego, tak teraz musi wypływać z Soboru Watykańskiego II. W tym dziele możecie i powinniście angażować się z takim samym zapałem, jak czynił to św. Jan. On ponadto całkowicie i bez reszty poświęcał się różnym misjom, które podejmował jako rozjemca i reformator obyczajów dla dobra Kościoła Bożego.
Podobnego zaangażowania słusznie oczekuje się dziś od was – abyście zawsze wiernie podążali za wskazaniami Kościoła oraz byli wśród wiernych jego prawdziwymi przedstawicielami i interpretatorami autentycznej woli Chrystusowego Wikariusza i jego braci biskupów.
Należy wyrazić wobec was radość z powodu życia zakonnego i apostolskiego trudu realizowanego przez was na przestrzeni czterech wieków. Jednocześnie zachęcamy was, abyście z jeszcze większym zaangażowaniem wypełniali to zadanie, małe czy wielkie, które w opatrznościowym planie Boga przypadło wam w Kościele. Wiedzcie, że wasze wysiłki są wysoko cenione przez władze kościelne, niezależnie od tego, czy podejmujecie je w Europie, czy w Ameryce. Także my zapewniamy was o naszej obecności – chwaląc, zachęcając i gratulując.
Życzymy wreszcie, aby ta rocznicowa uroczystość oraz zakończona niedawno 102. Kapituła Generalna przyczyniły się w wielkim stopniu do rozpalenia ducha tej umiłowanej, choć niewielkiej wspólnoty, do wzmożenia miłości wobec świętego Założyciela i Kościoła Bożego oraz do przyciągania nowych członków przez przykład waszego życia.
Takie są nasze odczucia i życzenia w tym radosnym czasie dla waszego Zakonu. Niech was wspiera swoim potężnym wstawiennictwem Maryja, Matka Boża, której w szczególny sposób jesteście poświęceni, oraz Jej Boski Syn, któremu oddaliście się na służbę. Ostatecznie niech wam nieustannie towarzyszy ich łaska i pomoc, o którą prosimy dla was w naszym Apostolskim Błogosławieństwie, które z wielką miłością przekazujemy Tobie, Umiłowany Synu, oraz wszystkim członkom Zakonu Kleryków Regularnych Matki Bożej.
Z Watykanu, dnia 7 października 1974 roku, w dwunastym roku naszego Pontyfikatu.
PAWEŁ PP. VI
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
