Home DokumentyDokumenty Kościoła o życiu konsekrowanymPaweł VIPaweł VI - Przemówienia i homilie 1967.08.20 – Rzym – Paweł VI, Przemówienie do Misjonarek Szkoły – Unii Świętej Katarzyny Sieneńskiej

1967.08.20 – Rzym – Paweł VI, Przemówienie do Misjonarek Szkoły – Unii Świętej Katarzyny Sieneńskiej

Redakcja
Paweł VI

PRZEMÓWIENIE DO MISJONAREK SZKOŁY – UNII ŚWIĘTEJ KATARZYNY SIENEŃSKIEJ

Rzym, 20 sierpnia 1967 r.

 

 

Ojciec Święty skierował serdeczne, ojcowskie pozdrowienie do Misjonarek Szkoły, gdyż jest od dawna znajomym i wielkim admiratorem Unii Świętej Katarzyny Sieneńskiej.

Pierwsze wspomnienia sięgają lat, gdy powstał Pensjonat przy Tor de’Specchi w Rzymie, prowadzony przez Oblatki Świętej Franciszki Rzymskiej. Papież zna więc dobre wyniki i rozwój, jakie Pan Bóg zechciał nadać dziełu Matki Tincani. Wszystkie Siostry Misjonarki mogą być pewne, że Papież z radością dzieli ich nadzieje i z serca błogosławi Instytucji, jak również każdej poszczególnej duszy, każdej osobie należącej do tej wybranej Rodziny.

Dzisiejsza wizyta oraz oddanie „pokorne i nieograniczone” stanowią doskonałe okazje do zgłębienia myśli Papieża na temat ich specjalnego powołania. Może Misjonarki zastanawiają się: „Czy możemy być pewne, że Papież nas zna, aprobuje, wspiera i chce pobłogosławić nasz ideał?” Papież natychmiast odpowiada twierdząco.

POTWIERDZENIE POWOŁANIA

Z radością możemy was zapewnić – już nie tylko z osobistego doświadczenia, lecz z autorytetu danego Nam przez Pana – o tym, co na pewno nosicie w sercach. A mianowicie: przyjęłyście zamiar Zbawiciela. W życiu trzeba dokonywać wyborów, odnaleźć wśród wielu rzeczy i możliwości to, co jest dla nas istotne, co Bóg wskazuje jako główny cel naszego istnienia.

Wy postanowiłyście zostać Misjonarkami Szkoły Świętej Katarzyny Sieneńskiej. Dokonałyście doskonałego wyboru. Być może zbędne jest dodawanie tego, co oczywiste i radosne: Papież podziela waszą satysfakcję i pewność.

Czy mogłyście wybrać cel lepszy niż ten, który angażuje wasze życie? Dróg Pańskich jest wiele, ale ta, którą wybrałyście, jest niewątpliwie piękna. Przede wszystkim dla was samych. Dlaczego? Ponieważ wymaga i sprzyja rozwojowi ducha, której inne sposoby zaangażowania mogłyby nie oferować.

WYBÓR NATCHNIONY WYSOKIM IDEAŁEM

Papież kontynuuje, podkreślając dobro tego powołania. Nie zmierza ono jedynie do doskonalenia indywidualnego, w którym już postąpiłyście, lecz również do celu, któremu się poświęcacie.

Misjonarki! Taki jest wasz tytuł. A ponieważ bycie misjonarzem oznacza dążenie ku innym, można zapytać: Misjonarki – gdzie? Dla kogo? Misjonarki Szkoły.

Nic nie jest bardziej godne, potrzebne, wybrane, a zarazem wymagające. Wasz wybór jest więc słuszny, ponieważ służy wzniosłemu ideałowi: nauczaniu. Jest to wybór godny wielkiej pochwały.

Jako Reprezentant Naszego Pana Papież mówi: „Córki, radujcie się w Panu, radujcie się!” Otrzymałyście łaskę zrozumienia i poświęcenia swojego życia tak ważnemu apostolatowi.

Oddałyście wszystko, co posiadacie: serce, imię, powołanie, lata, młodość, dom, wolność – wszystko z miłości do Naszego Pana Jezusa Chrystusa. W jakiej formie? Dla szkoły. Każda z was powinna powtarzać sobie: „Muszę studiować, rozumieć, być przygotowaną i zdolną do realizacji mojego wielkiego ideału nauczania.” Powinnyście dotrzeć do innych dusz, przekazując im bogactwo ducha, kultury, nauki i radości.

DWA KONIECZNE ELEMENTY: OFIARNOŚĆ I MIŁOŚĆ

Szkoła – co każdy, kto w niej pracuje, wie – wymaga ofiary. Dobrze uczyć to nie rozrywka. Można, oczywiście, prowadzić błyskotliwe rozmowy z uczniami, ale jeśli pozostaje się na powierzchni, to nie jest prawdziwa szkoła; to nie jest przekazywanie prawdy od duszy do duszy. Dobrze uczyć to przygotowywać ucznia do życia, a nie tylko do egzaminów.

Dlatego niezbędny jest gorący duch ofiarności. Gdy jesteście zmęczone, a znużenie sugeruje: „Och, jak trudna jest ta szkoła! Wielu uczniów nie odpowiada; młodzież jest niechętna i oporna…” – miejcie nieograniczoną cierpliwość. W takich momentach trzeba być jeszcze bardziej oddanym. Jeśli nie udało się osiągnąć sukcesu, każda powinna powiedzieć: „nie kochałam wystarczająco, nie cierpiałam wystarczająco.”

WIERNOŚĆ KOŚCIOŁOWI I WZAJEMNA MIŁOŚĆ

Papież wzywa was także do pełnej wierności Kościołowi – źródłu prawdy, a także do pielęgnowania w Instytucie prawdziwej miłości i jedności. Niech wasza wspólnota będzie przykładem dla innych, a miłość wzajemna stanie się fundamentem waszej posługi.

Tłumaczenie OKM

Za: www.vatican.va


Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana

SERWIS INFORMACYJNY KONFERENCJI WYŻSZYCH PRZEŁOŻONYCH ZAKONÓW MĘSKICH W POLSCE

Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie. Zgoda