Paweł VI
PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNIKÓW KAPITUŁY GENERALNEJ TOWARZYSTWA ŚWIĘTEGO PAWŁA (PAULISTÓW)
Rzym, 28 czerwca 1969 r.
Czcigodni Współbracia i najdrożsi Synowie!
Oto przed Nami Pia Società San Paolo (Towarzystwo Świętego Pawła) z Alby (Piemont), obecnie z Domem Generalnym w Rzymie. Jak dobrze wiemy, nie jest to prosta instytucja, lecz Rodzina, „Rodzina Świętego Pawła”, złożona z różnych instytutów zakonnych, które dzisiaj z radością przyjmujemy i niemalże przeglądamy. Obecni są tutaj: Towarzystwo Świętego Pawła, liczące już pięćdziesiąt pięć lat od rozpoczęcia swojej gorliwej działalności i szerokiej, różnorodnej ekspansji; są również Siostry Świętego Pawła (paulistki), a wraz z nimi Pobożne Uczennice Boskiego Mistrza, Siostry Pasjonistki, Siostry Apostolinki oraz przedstawiciele innych Instytutów stowarzyszonych: Instytutu Jezusa Najwyższego Kapłana, Instytutu Świętego Gabriela dla Młodzieży i Instytutu Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej dla Dziewcząt. Kwitnące drzewo z ośmioma gałęziami. Jakże się cieszymy, że możemy was dzisiaj gościć, zastanawiać się nad waszymi działaniami i wszystkim wam błogosławić!
CIĄGŁOŚĆ I ZASIĘG
Znamy wasze działania, wszystkie one charakteryzują się duchem i celem apostolskim: wasze jest apostolstwo wydawnictw, liturgiczne, parafialne, powołaniowe, a także apostolstwo na rzecz pogłębienia życia chrześcijańskiego w różnych grupach ludzi. Dobrze pamiętamy, jak wasze apostolstwo rozpoczęło się od nowoczesnego wykorzystania tych cudownych środków, które służą tzw. komunikacji społecznej, a dla was – apostolstwu: przede wszystkim prasy, a następnie radia, kina, a obecnie również płyt dźwiękowych… Każdy z tych środków ma zastosowanie do różnych celów: książki, czasopisma, wydawnictwa Pisma Świętego, publikacje liturgiczne, katechizmy, korespondencyjne kursy kultury religijnej, itd.
Tę różnorodność form szerzenia myśli i słowa chrześcijańskiego odzwierciedla geograficzny zasięg waszych inicjatyw: wasza działalność dotarła już na wszystkie kontynenty, do wielu krajów; nabrała charakteru misyjnego i wszędzie tworzy drogi apostolskiego oddziaływania. Jeśli Nasze spostrzeżenie jest trafne, dwie praktyczne cnoty wyróżniają i nadają skuteczność waszej metodzie rozwoju: mianowicie ciągłość różnych inicjatyw oraz ich szerokie rozpowszechnienie, co pozwala dostrzec, że inne cnoty – moralne i duchowe – wspierają tę pracę: mądrość zarządzania, czujność wobec potrzeb naszych czasów, troska o dostarczanie pokarmu duchowego i pociechy współczesnym ludziom, duch wierności i ofiary, aby środki techniczne skutecznie oddziaływały, oraz miłość do prawdy.
Z uznaniem i podziwem patrzymy na szybki i wielki rozwój waszej działalności: osoby i inicjatywy się mnożą, osiągnięto wielkie, pocieszające i niezwykłe wyniki. Stosowane techniki i treści zostały udoskonalone. Pia Società San Paolo, z różnymi odgałęzieniami, z ogromną produkcją i umiejętnością rozpowszechniania, stała się tak wielka i żywotna, że stanowi znaczące zjawisko w życiu Kościoła w tym stuleciu. Zrealizowała wiele postulatów Soboru Ekumenicznego w dziedzinie komunikacji społecznej, zarówno przed, jak i po jego ogłoszeniu. Z radością uznajemy, chwalimy i zachęcamy was w tej pracy.
NOWE ŚRODKI APOSTOLSTWA
Powstaje naturalne pytanie: jak udało się osiągnąć Towarzystwu tak znaczącą pozycję w tak krótkim czasie?
Odpowiedź wydaje się łatwa, chociaż zawsze pozostaje pełna tajemnic – tajemnic dzieł Królestwa Bożego. Dwa czynniki, jak się Nam wydaje, przyczyniły się do tego wspaniałego wyniku, który obiecuje jeszcze więcej: dwie wole – człowieka i Boga, pokornego i wiernego sługi oraz hojnego Ojca i Pana, który z pewnością w sposób wyjątkowy pobłogosławił wielkie dzieło Pia Società San Paolo. Zrozumiecie Nas dobrze: waszemu założycielowi, obecnemu tutaj, drogiemu i czcigodnemu ks. Jakubowi Alberionemu, zawdzięczamy stworzenie waszego monumentalnego Instytutu. W imieniu Chrystusa dziękujemy mu i błogosławimy go. Oto on: pokorny, milczący, niestrudzony, zawsze czujny, zawsze pogrążony w myślach, które biegną od modlitwy do pracy (zgodnie z tradycyjną formułą: „ora et labora”), zawsze skupiony na rozpoznawaniu „znaków czasu”, czyli najlepszych sposobów docierania do dusz. Nasz ks. Alberione dał Kościołowi nowe narzędzia do wyrażania siebie, nowe środki dla wzmacniania i poszerzania apostolstwa, nową zdolność i świadomość misji w świecie współczesnym przy użyciu nowoczesnych środków.
Drogi ks. Alberione Ojciec Święty cieszy się z twojego długiego, wiernego i niestrudzonego trudu oraz z owoców, jakie przyniosłeś na chwałę Boga i dla dobra Kościoła; pozwól, by twoje dzieci cieszyły się wraz z Nami i dzisiaj, jak może nigdy dotąd, wyraziły ci swoją miłość i obietnicę trwania w podjętej pracy.
REWIZJA KONSTYTUCJI
Na znak Naszej życzliwości i wdzięczności, dla pokrzepienia całej „Rodziny Świętego Pawła” i dla zachęty wszystkich, którzy poświęcają się sprawie katolickiego apostolstwa przez hojną promocję i właściwe wykorzystanie środków komunikacji społecznej, chcemy dzisiaj przyznać czcigodnemu ks. Jakubowi Alberionemu Nasz Krzyż „Pro Ecclesia et Pontifice”!
I pozwólcie, drodzy Synowie, abyśmy naszymi modlitwami wzmocnili wasze odważne zaangażowanie apostolskie. Wiemy, że różne Instytuty należące do Pobożnego Towarzystwa Świętego Pawła rozpoczęły lub wkrótce rozpoczną swoje specjalne Kapituły generalne w celu dostosowania ich konstytucji do norm niedawno zakończonego Soboru. Jest to dla was wszystkich doskonała okazja, aby lepiej uświadomić sobie waszą przynależność do świętego Kościoła, nie w roli zwykłych, wiernych, lecz biernych synów, ale jako synów pracowitych i poświęcających jego wewnętrznemu uświęceniu, jego duchowej i społecznej stabilności oraz jego nieustannie nowemu i dynamicznemu rozszerzaniu się dla włąsnego dobra oraz dla dobra całego współczesnego świata. Zawsze mieć jasną świadomość własnego powołania to rzecz bardzo ważna. Powinniście zatem odnawiać swoje postanowienia i programy; powinniście umacniać wasze serca przez przylgnięcie do Chrystusa Pana, którego święty Paweł, wasz i nasz inspirator oraz patron, był i jest mistrzem oraz wzorem.
WIERNOŚĆ PROFESJONALNA I KOŚCIELNA
Podjęliście wielką sprawę. A każda wielka sprawa, będąc źródłem duchowych energii i wymagając miłości, oddania oraz ofiary, niesie ze sobą również wielkie obowiązki i odpowiedzialność, a co za tym idzie – również ryzyko i niebezpieczeństwa. Tak, pomyślcie o swojej odpowiedzialności: kto obiera apostolstwo za cel swojego życia, potężne apostolstwo przez środki społecznego przekazu, powinien mieć zawsze przed oczami tę odpowiedzialność, a mianowicie obowiązek wywierania wpływu na dusze innych, na życie ludzi, zarówno bliskich, jak i dalekich, którzy są naszymi bliźnimi; tymi bliźnimi, których mamy kochać i służyć im tak, jak Chrystus nas umiłował i zbawił. To poczucie odpowiedzialności i ta chrześcijańska miłość będą zawsze kierować waszymi kryteriami doboru treści, które chcecie przekazać innym. Z pewnością znacie to, czego naucza Sobór na ten temat, zarówno w odniesieniu do informacji, jak i wolności prasy oraz komunikacji. Owszem, należy korzystać z prawa do poszukiwania i przekazywania informacji, ale nie wolno nigdy zapominać o związanych z tym obowiązkach. „Właściwe wykonywanie tego prawa – mówi Sobór – wymaga, aby komunikacja była zawsze zgodna z prawdą, pełna i przekazywana w duchu sprawiedliwości i miłości; ponadto, aby była uczciwa i odpowiednia w formie, z zachowaniem rygorystycznych zasad moralnych, praw i godności człowieka, zarówno w poszukiwaniu, jak i przekazywaniu informacji”. Należy także pamiętać o „pierwszeństwie obiektywnego porządku moralnego” oraz mieć na uwadze „formowanie i kształtowanie właściwych opinii publicznych” (Dekret Inter mirifica, nn. 5 i 6 oraz n. 8).
Wy, którzy wydajecie publikacje o tak szerokim i powszechnym zasięgu, powinniście być zawsze czujni w tej kwestii; musicie oceniać nie tylko zainteresowanie, jakie dana wiadomość może wzbudzić, ale także jej potencjalne dobre lub szkodliwe skutki, szczególnie w odniesieniu do życia katolickiego, które staracie się rozwijać. Wasza lojalność wobec wskazań kompetentnej władzy kościelnej nie tylko podniesie wiarygodność waszej pracy, lecz także zwiększy jej zasługi. Ani prywatne opinie sprzeczne z uczciwością zawodową i kościelną, ani interesy nie związane z apostolstwem, ani względy prestiżu czy inne nie mogą nigdy przeważać nad prawością waszej służby apostolskiej.
W tej ufności, drodzy Synowie, z życzeniem, aby każdy z was mógł powtórzyć za świętym Pawłem: „Wszystko czynię dla Ewangelii!” (1 Kor 9, 23), z całego serca błogosławimy was wszystkich.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
