Paweł VI
PRZEMÓWIENIE DO ZAKONNYCH PENITENCJARZY PATRIARCHALNYCH BAZYLIK RZYMSKICH
Rzym, 13 lutego 1976 r.
Eminencjo Księże Kardynale,
Drodzy Ojcowie Penitencjarze
Patriarchalnych Bazylik Rzymskich!
Jesteśmy bardzo szczęśliwi z tego spotkania z wami. Powiemy nawet, że na nie czekaliśmy. Pozwala nam ono bowiem publicznie wyrazić nasze podziękowanie za waszą naprawdę niezastąpioną współpracę, przez którą przyczyniliście się do pomyślnego przebiegu Roku Świętego. Dziękujemy za wasze zaangażowanie, dobroć, wiedzę moralną i ducha ofiary. W tym momencie nasze myśli kierują się także ku licznym, anonimowym kapłanom, którzy ochoczo, choćby tylko przejściowo i okazjonalnie, włączyli się w to wielkie, a zarazem ukryte „działanie łaski”, jakim było celebrowanie Jubileuszu.
Wy byliście jego dyskretnymi i skutecznymi bohaterami! Rzeczywiście, jeśli Rok Święty był przede wszystkim wielkim ruchem odnowy i pojednania, który nieustannie wskazywaliśmy wszystkim wiernym, wyznaczając jego główne kierunki już w Bulli ogłaszającej Rok Święty „Apostolorum Limina”, to urzeczywistnił się on w nienaruszalnym sekrecie sumień. Jeśli wielki płomień duchowości i miłości, z większą wrażliwością społeczną wobec braci, wzniósł się nad światem, aby na nowo rozbudzić może uśpione energie i ożywić te, które już były czujne i zdolne do daru, to stało się to głównie w spotkaniu z Bogiem, podczas celebrowania sakramentu pokuty, nawrócenia, doświadczenia metanoi, które wielu wiernych otworzyło na odkrycie przypowieści o Bożym miłosierdziu (por. Mt 18, 11-14, 21-35; Łk 15), przygotowując ich na spotkanie z Chrystusem przy stole eucharystycznym. Jeśli Rok Święty był powrotem do źródeł życia chrześcijańskiego, odnalezioną potrzebą modlitwy i służby Bogu oraz bliźniemu, to miał swoje wprowadzenie i kulminację w tajemniczej i błogosławionej posłudze pojednania (por. 2 Kor 5, 18).
Dlatego wyrażamy naszą wdzięczność za to, czego dokonaliście, dając przykład wierności kapłańskiemu obowiązkowi w tej wspaniałej posłudze, której byliście narzędziami. Bądźcie pewni, że wielka jest wasza nagroda w niebie! (por. Mt 5, 12)
Niech Apostolskie Błogosławieństwo będzie świadectwem naszej życzliwości oraz zachętą do jeszcze większej hojności w codziennej służbie Kościołowi i duszom.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
