Paweł VI
PRZEMÓWIENIE DO WŁOSKICH WSPÓŁPRACOWNIKÓW MISJONAREK MATKI TERESY Z KALKUTY
Rzym, 06 maja 1978 r.
Drogie córki i synowie!
Serdecznie witam was w domu Papieża!
Dowiedzieliśmy się, że w tych dniach spotykacie się w Rzymie na waszym zjeździe krajowym. Cieszymy się z waszej licznej obecności i godnego szacunku poświęcenia w podejmowanych przez was działaniach na rzecz potrzebujących braci. Są to znaki, że przesłanie miłości, głoszone przez Jezusa, wciąż głęboko przenika i przynosi owoce w duszach otwartych i gotowych do działania, mimo objawów, często okrutnej i gwałtownej, przemocy fizycznej i psychicznej, szerokiej propagandy ideologii nawołujących do nienawiści, pogardy i ucisku wobec innych oraz mimo częstej pokusy indywidualizmu, której czasem ulegają nawet naśladowcy Chrystusa.
Nazywając się „współpracownikami” Matki Teresy z Kalkuty, dajecie świadectwo, że rozważyliście i przyswoiliście sobie oświecające słowa Jezusa, zapisane przez ewangelistę Mateusza. Podczas sądu ostatecznego Chrystus-sędzia będzie nagradzał lub karał na podstawie tego, czy wierni w czasie ziemskiego życia otworzyli się na potrzebujących: głodnych, spragnionych, przybyszów, biednych, chorych, więźniów, czyli tych, którzy są ubodzy, wykluczeni i pogardzani. Jezus wręcz utożsamia się z nimi: „Zaprawdę powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, mnieście uczynili” (Mt 25, 40).
Zresztą Jezus stawia miłość wzajemną jako cechę szczególną swoich uczniów (por. J 15, 12 i nast.). To przykazanie jest jednocześnie stare i nowe, jak podkreśla ewangelista św. Jan, pisząc: „Kto miłuje brata, trwa w światłości” (1 J 2, 10).
Kontynuujcie, drogie córki i synowie, z wielkoduszną wytrwałością i rosnącym zaangażowaniem, pracę nad szerzeniem i promieniowaniem czynnej i bezinteresownej miłości, świadomi, że takie wasze zachowania są konkretnym wyrazem miłości do Boga (por. 1 J 4, 11-12. 16. 19-21) i że w oszpeconym i upokorzonym obliczu ubogiego możecie, dzięki wierze, dostrzec oblicze Chrystusa.
Chętnie przypominamy słowa św. Augustyna, który, komentując Pierwszy List św. Jana, pisze: „Jeśli miłujesz brata, czyż nie miłujesz Chrystusa? Jak to możliwe, skoro miłujesz członki Chrystusa? Jeśli więc miłujesz członki Chrystusa, miłujesz Chrystusa; jeśli miłujesz Chrystusa, miłujesz Syna Bożego; jeśli miłujesz Syna Bożego, miłujesz Ojca. Miłość nie może być podzielona… jeśli bowiem miłujesz Głowę, miłujesz także członki” (Św. Augustyn, In epistolam Ioannis tractatus, X, 3: PL 35, 2055-2056).
Życzymy, aby wszyscy nasi synowie potrafili usłyszeć szlochanie i lament, często ledwo słyszalne, tych, którzy cierpią, którzy są głodni, którzy są samotni, aby wszyscy mogli żyć w pokoju, zgodzie i solidarności, realizując swoją godność jako ludzie i dzieci Boże.
Z naszym Apostolskim Błogosławieństwem.
(po angielsku do sióstr Misjonarek Miłości)
Gdy witamy współpracowników Matki Teresy i tych, którym służą, nasze myśli kierują się również do samych Misjonarek Miłości, zwłaszcza nowicjuszek i sióstr przygotowujących się do ślubów wieczystych, zarówno w Rzymie, jak i w Kalkucie. Pamiętajcie zawsze, ukochane córki w Chrystusie, o wartości waszego zakonnego poświęcenia. Przez konsekrację dla Pana Jezusa odpowiadacie na Jego miłość i odkrywacie potrzeby Jego braci i sióstr na całym świecie. To poświęcenie, wyrażone przez wasze śluby, jest źródłem waszej radości i spełnienia. Jest tajemnicą waszego nadprzyrodzonego wkładu w Królestwo Boże. Jest miarą skuteczności waszej posługi ubogim i gwarancją, że będzie trwała. Tak, przynależność do Chrystusa Jezusa to wielki dar Bożej miłości. Niech świat zawsze dostrzega tę miłość w waszym uśmiechu.
Dla was wszystkich kierujemy nasze Apostolskie Błogosławieństwo.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
