Córki Bożej Miłości

Zgromadzenie Córek Bożej Miłości , Córki Bożej Miłości
Congregatio Filiarum Divinae Caritatis (FDC)

Dane teleadresowe

ul. Pędzichów 16
31-152 Kraków
tel. (0-12) 633-75-00
fax: (0-12) 632-86-21
e-mail: [email protected]
strona internetwoa: www.cbm-fdc.opoka.org.pl

Historia

Zgromadzenie Córek Bożej Miłości założyła 21 listopada 1868 r. we Wiedniu M. Franciszka Lechner. Założycielka postanowiła nadać założonemu przez siebie zgromadzeniu charakter międzynarodowy. W 1897 r. Córki Bożej Miłości uzyskały zatwierdzenie przez Stolicę Apostolską.

W XIX w. nie było ustawowo zorganizowanej opieki społecznej. Wiele kobiet i dziewcząt przybywało ze wsi do miast w poszukiwaniu pracy. Często stawały się ofiarami wyzysku. M. Franciszka Lechner wraz z siostrami starała się im pomóc. Zajmowała się nie tylko pośrednictwem pracy, udzielaniem schronienia i pomocy, ale dbała też o wykształcenie dziewcząt. W dużych miastach zakładała domy schronienia i kształcenia początkowego i zawodowego służących.

Do śmierci Założycielki w 1894 r. Zgromadzenie rozwijało swą działalność na terenie Europy Środkowej (Austro-Węgry). Domy Zgromadzenia powstawały na Węgrzech, w Austrii, Czechach, Słowacji, w Bośni oraz w Polsce (1885 r. – Bielsko Biała, 1886 – Kraków ). Od 1913 r. w USA i w Anglii, a od 1920 w Brazylii. W 1919 r. następuje pierwszy podział Zgromadzenia na prowincje (Europa Środkowa). W okresie międzywojennym, utworzono dalsze samodzielne prowincje w USA i Brazylii.

Obecnie Córki Bożej Miłości pracują: w Austrii, Albanii, Anglii, Boliwii, Bośni i Hercegowinie, Brazylii, Chorwacji, Czechach, Ekwadorze, Niemczech, Polsce, Słowacji, Stanach Zjednoczonych, Ugandzie, na Węgrzech i we Włoszech. Oprócz pracy charytatywno-wychowawczej Zgromadzenie prowadzi działalność pastoralną i misyjną. Siostry niosą pomoc wszystkim potrzebującym, niezależnie od pochodzenia społecznego, wyznania czy narodowości. Dom Macierzysty Zgromadzenia znajduje się we Wiedniu, dom Generalny w Grottaferrata, a główny dom Polskiej Prowincji mieści się w Krakowie.

Założycielka

Franciszka Lechner, Założycielka Zgromadzenia Córek Bożej Miłości, urodziła się 1 stycznia 1833 r. w Edling, w Bawarii. Zmarła 14 kwietnia 1894 r. w Breitenfurcie koło Wiednia. Wychowana w katolickiej rodzinie odkryła w sobie dość wcześnie powołanie zakonne i pragnienie służenia innym. Droga do założenia Zgromadzenia była trudna i wiodła Franciszkę przez różne etapy ku ostatecznemu rozpoznaniu woli Bożej.

W latach 1849-1861 przebywała w Zgromadzeniu Ubogich Sióstr Szkolnych De Notre Dame w Monachium. W 1865 r. podjęta współpracę z ks. Johannem Fidelem De Pozzo w Ilanz w Szwajcarii, przy tworzeniu Dobroczynnego Stowarzyszenia Bożej Miłości.
Ostatecznie w 1868 r. założyła w Wiedniu Zgromadzenie Córek Bożej Miłości, przyjmując, dla niego, jako podstawę duchowości Regułę św. Augustyna.

Zgromadzenie Córek Bożej Miłości ukierunkowane było na działalność charytatywno-wychowawczą Głównym celem Zgromadzenia była opieka nad służącymi, czyli troska o ratowanie zagrożonej młodzieży żeńskie wędrującej ze wsi do wielkich miast. Odpowiadając na ówczesne potrzeby społeczne i moralne, Założycielka otwierała w Zgromadzeniu tzw. Zakłady lub Instytuty Marii, w których bezpłatnie przygotowywała dziewczęta do zawodu służącej. Swą wielką gorliwością apostolską ogarniała także sieroty i ubogich

Drugim szczególnym celem było nauczanie i wychowywanie dzieci i młodzieży na poziomie elementarnym i średnim. Istotny kierunek swej działalności i życia wyraziła Matka Franciszka w haśle: Wszystko dla Boga, dla biednych, dla naszego Zgromadzenia. Głównym rysem duchowości Matki Franciszki Lechner był kult Najświętszego Serca Jezusowego i Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej. Zgromadzenie przez nią założone pragnie i dziś przez swą obecność i dzieła czynić widzialną w świecie miłość niewidzialnego Boga.