Na świecie: Dom Pokoju elżbietanek w Betlejem

Nowy sierociniec prowadzony przez polskie elżbietanki. "Home of Peace" (Dom Pokoju) w Betlejem poświęcił bp Wiktor Skworc. Jest to już czwarta placówka sióstr w Ziemi Świętej.

Po Eucharystii koncelebrowanej w kaplicy betlejemskiego sierocińca, w której wzięła udział grupa kapłanów i pielgrzymów z diecezji tarnowskiej, bp Skworc dokonał uroczystego poświęcenia domu. W powstaniu tego pięknego dzieła mają również diecezjanie tarnowscy ofiarnie wspomagający pracę sióstr elżbietanek.

 
Budowa nowego sierocińca w Betlejem rozpoczęła się w marcu 2008 roku. Inicjatorką budowy jest elżbietanka s. Rafała Włodarczyk, założycielka istniejącego od 1967 roku sierocińca "Home of Peace" na Górze Oliwnej w Jerozolimie.

W homilii ordynariusz diecezji tarnowskiej powiedział: "Dziękujemy siostrze Rafale, że nas uczy wrażliwości na dzieci żyjące tu w Ziemi Świętej, w Jerozolimie, w Betlejem. Z tą lekcją, z tym pouczeniem wyjeżdżamy także z tego miejsca, żebyśmy jeszcze bardziej byli wyczuleni na los dzieci w naszej Ojczyźnie i w całym świecie".

Diecezjalna pielgrzymka do Ziemi Świętej z Tarnowa z bp. Skworcem miała charakter dziękczynny za 225 lat istnienia diecezji.

Na uroczyste poświęcenie czwartej placówki polskich elżbietanek przybyła do Ziemi Świętej przełożona prowincjalna z Poznania s. Emerencja Pawłowska.

Pierwsze elżbietanki przybyły do Jerozolimy 25 marca 1931 roku. Przejęły wtedy opiekę nad pierwszym Domem Polskim na Starym Mieście blisko bazyliki Bożego Grobu. W latach drugiej wojny światowej powstał Nowy Dom Polski jako dom pielgrzyma dla naszych rodaków.

Po wojnie sześciodniowej (5-10 czerwca 1967 roku) został założony na Górze Oliwnej sierociniec Dom Pokoju. Czwarta placówka jest kontynuacją ofiarnej służby polskich elżbietanek pielgrzymom z Polski i różnych stron świata oraz lokalnej społeczności, a zwłaszcza najbiedniejszym dzieciom.

Chociaż dom wymaga jeszcze wiele pracy wykończeniowej, od kilku miesięcy mieszkają w nim dwie siostry i trójka dzieci. Siostry starają się o codzienne utrzymanie dzieci, dbają o ich wykształcenie, przygotowanie do życia.

Inicjatywa sióstr elżbietanek, to odpowiedź na trudny los dzieci palestyńskich – ofiar wojny, przemocy, nędzy materialnej i konfliktów rodzinnych.

Elżbietanki – zgromadzenia zakonne, których patronką jest św. Elżbieta Węgierska (1207-1231), córka króla węgierskiego Andrzeja II, żona hrabiego Turyngii Ludwika IV, znana z dzieł miłosierdzia, tercjarka franciszkańska kanonizowana 1235 przez papieża Grzegorza IX.

Obecnie działają w wielu krajach świata. W Polsce jako Zgromadzenie Sióstr św. Elżbiety (elżbietanki śląskie) oraz Zgromadzenie Sióstr św. Elżbiety Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka (elżbietanki cieszyńskie).

Zgromadzenie Sióstr św. Elżbiety (elżbietanki śląskie) zostało założone w połowie XIX wieku w Nysie na Ziemi Śląskiej. Załóżycielką zgromadzenie jest beatyfikowana w 2007 roku – Maria Luiza Merkert (1817-1872).

Działalność i praca elżbietanek to: służba chorym i samotnym, służba pielęgniarska w szpitalach i domach opieki dla dzieci i dorosłych, praca wychowawcza w domach i zakładach dla dzieci, praca duszpasterska i apostolska w parafiach, praca dla Kościoła (w kuriach biskupich i seminariach duchownych) i praca misyjna.

Obecnie Zgromadzenie Sióstr św. Elżbiety posiada liczne placówki w Polsce i za granicą: Brazylia, Czechy, Dania, Izrael, Niemcy, Norwegia, Rosja, Ukraina, Litwa, Szwecja i Włochy.

W Polsce istnieje 6 prowincji zgromadzenia elżbietanek śląskich: Nysa, Wrocław, Poznań, Katowice, Toruń i Warszawa.

o. Jerzy Kraj OFM, Betlejem / red.