Tablicę poświęconą gen. Andersowi odsłonięto u poznańskich dominikanów

090926a.jpg Tablicę poświęcona generałowi Władysławowi Andersowi, twórcy i dowódcy Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR oraz Naczelnemu Wodzowi, odsłonięto w czwartek 24 września w krużgankach kościoła Ojców Dominikanów w Poznaniu.
Odsłonięcie tablicy poprzedziła Msza św. w intencji twórców i członków powstałego 70 lat temu Polskiego Państwa Podziemnego i Armii Krajowej.

Uczestnicy obchodów złożyli też kwiaty pod stojącym naprzeciwko
kościoła Pomnikiem Polskiego Państwa Podziemnego. Monument ze znakiem
Polski Walczącej odsłonił dwa lata temu ostatni prezydent
Rzeczypospolitej Polskiej na Uchodźstwie, Ryszard Kaczorowski, a
poświęcił Prymas Polski, kard. Józef Glemp.

Urodzony w 1892 r.
Władysław Anders po agresji sowieckiej na Polskę był więziony w
Moskwie. Po nawiązaniu w 1941 r. stosunków dyplomatycznych między
Polską i Związkiem Radzieckim objął dowództwo Polskich Sił Zbrojnych w
ZSRR.

Utworzona przez niego 70-tysięczna Armia Polska, złożona z
Polaków osadzonych w sowieckich łagrach, ewakuowała się w 1942 r. na
Bliski Wschód. Jako dowódca 2. Korpusu Polskiego brał udział w kampanii
włoskiej, w tym w zwycięskiej bitwie pod Monte Cassino. W latach
1944-1945 był Naczelnym Wodzem Polskich Sił Zbrojnych.

Po wojnie
pozostał na emigracji i aktywnie uczestniczył w działalności
politycznej. Zmarł w 1970 r. w Londynie i zgodnie z ostatnią wolą
został pochowany wśród swoich żołnierzy na Polskim Cmentarzu Wojennym
pod Monte Cassino.

Polskie Państwo Podziemne to podlegające
rządowi na uchodźstwie tajne struktury, które istniały w czasie wojny
na ziemiach okupowanych przez Niemcy i Związek Radziecki. Oprócz
zakonspirowanych struktur cywilnych posiadało także największą w
okupowanej Europie podziemną armię, która w szczytowym okresie liczyła
300 tys. żołnierzy.

Za początek Państwa Podziemnego uważa się
powołanie w nocy z 26 na 27 września 1939 r. w oblężonej przez
hitlerowców stolicy Służby Zwycięstwu Polsce – konspiracyjnej
organizacji wojskowej. W listopadzie 1939 roku przekształcono ją w
Związek Walki Zbrojnej, zaś w lutym 1942 r. – w Armię Krajową.