W Warszawie rozpoczęło się we wtorek 13 października 157. zebranie plenarne KWPZM poświęcone odpowiedzialności przełożonych za formację ustawiczną braci. Warsztaty w tym zakresie przeprowadzi grupa osób pod przewodnictwem ks. Tomasza Trzaskawki, sekretarza Komisji Duchowieństwa KEP, która przygotowuje program formacji ustawicznej prezbiterów w Polsce.
Zebranie rozpoczęło się modlitwą Jutrzni we wspomnienie bł. Honorata Koźmińskiego oraz medytacją poświęconą św. Franciszkowi z Asyżu, którą przeprowadził o. Andrzej Zając OFMConv.
Rozpoczynając obrady, ks. Dariusz Wilk CSMA, przewodniczący KWPZM, przedstawił nowych przełożonych wyższych, którzy swoje obowiązki podjęli od maja 2026 r. Są to: o. Mateusz Janyga SJ, o. Noe Joao Moreno IMC, o. Marcin Perfikowski MAfr, ks. Jarosław Pizoń SDB i o. Tomasz M. Prajzendanc CCG. Następnie przedstawił relacje ze spotkania Komisji Mieszanej KEP oraz podjął temat funkcjonowania delegatów KWPZM ds. zakonów męskich w diecezjach. Poinformował także o rozmowach między przedstawicielami Kościoła i rządu o współpracy w okresie zagrożenia wojną. Jest przygotowywany specjalny przewodnik przygotowujący parafie i wspólnoty zakonne na sytuacje wojenne. Przełożeni wyżsi zgłaszali przypadki podejmowania przez władze samorządowe i wojewódzkie działań zmierzających do wykorzystania budynków zakonnych (m.in. szpitali) do celów militarnych.
Ojciec Kazimierz Malinowski OFMConv, sekretarz gen. KWPZM, przedstawił projekt listu skierowanego do wszystkich zakonników w Polsce, poświęcony 80-leciu aktu poświęcenia wspólnot zakonnych Niepokalanemu Sercu NMP, które z inicjatywy prymasa kard. Augusta Hlonda SDB odbyło się 19 sierpnia 1946 roku na Jasnej Górze. Oto treść tego listu:
List przełożonych wyższych zakonów męskich w Polsce w 80. rocznicę aktu poświęcenia się Wspólnot Zakonnych Niepokalanemu Sercu Maryi
Warszawa, 13 października 2026 r.
Drodzy Bracia,
18 sierpnia minęło 80 lat od doniosłego wydarzenia, jakim był akt poświęcenia się Wspólnot Zakonnych Niepokalanemu Sercu Maryi. Dziś pamięć o tamtym wydarzeniu zupełnie się zatarła, a jest ono godne przypomnienia, gdyż było znakiem aktywnego współudziału życia konsekrowanego w Polsce w powojennym wysiłku prymasa Polski kard. Augusta Hlonda i całego Episkopatu, by umocnić duchowe podstawy egzystencji narodu polskiego, poddanego narastającej presji komunizmu. „Nie postąpilibyśmy zgodnie z duchem naszych dziejów ani z ciążącym na nas długiem wdzięczności – czytamy w Liście Pasterskim Episkopatu, opublikowanym u progu Wielkiego Postu 1946 r. – gdybyśmy na progu nowych czasów nie odnowili przymierza Polski z Jej niebieską Królową, dla której Naród ma odwieczną, serdeczną i rodzimą cześć. Po szwedzkim potopie ślubował Jej «nową i gorącą służbę» król Jan Kazimierz. Teraz sam Naród i kraj cały poświęca się uroczystym aktem Matce Najświętszej i Jej Niepokalanemu Sercu, obierając Ją znowu za Patronkę swoją i państwa oraz oddając w Jej szczególną opiekę Kościół i przyszłość Rzeczypospolitej…”.
Inicjatywa Prymasa wiązała się z poświęceniem świata Niepokalanemu Sercu Maryi, jakiego dokonał papież Pius XII w szczytowym momencie II wojny światowej, dnia 31 października 1942 r., co było odpowiedzią Papieża na wezwanie Maryi, wypowiedziane w objawieniu z dnia 13 lipca 1917 r. w Fatimie. Pius XII wyraził wówczas pragnienie, aby wszystkie narody świata oddały się Niepokalanemu Sercu Maryi. Ponieważ Polska była w tym czasie okupowana, Episkopat dopiero po wojnie w październiku 1945 roku zdecydował o uroczystym akcie oddania, który dokonał się 8 września 1946 r. na Jasnej Górze w obecności około miliona pielgrzymów. Było to wydarzenie o ogromnym znaczeniu, które w powojennej rzeczywistości ukazało skalę przywiązania ówczesnego społeczeństwa do wartości religijnych oraz powszechne pragnienie powierzenia losów narodu opiece Maryi Niepokalanej.
Wcześniej Akt oddania Niepokalanemu Sercu Maryi został dokonany w poszczególnych parafiach (7 lipca) oraz diecezjach (15 sierpnia). Także zakony zarówno męskie, jak i żeńskie, włączyły się w tę inicjatywę prymasa Hlonda, zobowiązując się w specjalnym Akcie poświęcenia, wypowiedzianym na Jasnej Górze w dniu 19 sierpnia 1946 roku, do wspomagania nawracających się grzeszników, a także wynagrodzenia wszystkich zniewag i ran doznanych przez Maryję od ludzi. Zobowiązano się także do poświęcania pierwszych sobót miesiąca czci Jej Niepokalanego Serca według wskazówek, jakich udzieliła za pośrednictwem dzieci fatimskich.
Zobowiązania, które wówczas przyjęliśmy na siebie, jak chociażby i to, że będziemy każdego roku odnawiać swoje poświęcenie Niepokalanemu Sercu Maryi, pozostają aktualne także w obecnych, trudnych dla Kościoła czasach. Dlatego jako wyżsi przełożeni zdecydowaliśmy, aby w 80. rocznicę tego wiekopomnego, a zagubionego w meandrach historii wydarzenia, odnowić akt zawierzenia Sercu Maryi. Czynimy to także ze względu na osobę Sługi Bożego Augusta Hlonda SDB, inicjatora tego duchowego aktu, wypraszając u Boga jego rychłą beatyfikację.
Dlatego w 109. rocznicę ostatniego Objawienia Fatimskiego, 13 października 2026 r., w trakcie zebrania plenarnego KWPZM, podczas Mszy św. wspólnotowo odmówiliśmy Akt poświęcenia Wspólnot Zakonnych Niepokalanemu Sercu Maryi, wypowiedziany przez naszych poprzedników na Jasnej Górze 19 sierpnia 1946 r.
Drodzy Bracia,
Zwracamy się także do wszystkich wspólnot zakonnych w Polsce, aby w dniu 8 grudnia 2026 r., w uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP, w każdym klasztorze i domu zakonnym ten Akt poświęcenia został wspólnotowo odmówiony, także z myślą o tym, aby odnowić w naszych sercach i sumieniach zobowiązania, które z niego wynikają.
Serdecznie Was wszystkich pozdrawiamy, dziękując Bogu za osobę Sługi Bożego kard. Augusta Hlonda SDB oraz prosząc o odrodzenie w nas wszystkich postawy zawierzenia Niepokalanemu Sercu Maryi naszego życia i posługi.
W imieniu uczestników 157. Zebrania Plenarnego KWPZM
Ks. Dariusz Wilk CSMA, przewodniczący KWPZM
List powstał w oparciu o opracowanie ks. prof. Lucjana Baltera SAC.
Akt poświęcenia się Wspólnot Zakonnych Niepokalanemu Sercu Maryi
Jasna Góra, 19 sierpnia 1946 r.
Do stóp Twoich, o Maryjo, przyszliśmy dziś Twoi synowie i córki dobrowolnie związani świętymi ślubami zakonnymi, aby poświęcić się Twemu Niepokalanemu Sercu.
O Matko nasza ukochana – weź nasze serca, dusze i ciała, i kształtuj w nich Jezusa jak najpełniej, jak najdoskonalej.
Wiemy dobrze, że tylko wtedy będziesz mogła to uczynić, gdy znajdziesz w nas gotowość na wszystko bez zastrzeżeń, zupełne poddanie się Twemu kierownictwu i oddziaływaniu.
Zdajemy sobie sprawę, że naszym obecnym zadaniem i ścisłym obowiązkiem jest ratować świat lecący w przepaść zmysłowości, żądzy użycia za wszelką cenę – aby uchronić tysiące dusz od wiecznego potępienia. Bóg bardzo jest obrażany, Najświętsze Serce Jezusa znieważane, grzechy ciężkie ściągają kary na świat cały.
Ale oto z nieba zstąpiłaś, Królowo Różańcowa, w słodkim poselstwie miłosierdzia, które Ci Bóg powierzył. Na głos Twój stajemy w pierwszym szeregu, zrozumiawszy dogłębnie, że na nas spoczywa wielka odpowiedzialność. Wszak miarą łask spływających na ludzkość jest nasza wierność, gorliwość w stosunku do powołania.
Ażeby apostolska praca wydała obfite owoce i cuda ściągnęła na ziemię, trzeba nam wzorować się na niepokalanej czystości Twego Serca, iść śladami Twojego przykładu, wypełniając Twoje polecenia. Oto stoimy gotowi podjąć wezwanie do pokuty za grzechy własne i za grzechy świata, aby ratować grzeszników, wybłagać uświęcenie dla dusz dobrej woli i pokój dla całego świata. Pragniemy wynagradzać Najświętszemu Sercu Jezusa i Twemu Niepokalanemu Sercu za tych, którzy Go nie znają, nie czczą, nie kochają. Pragniemy składać ofiary naszych cierpień, trudów i spalać się całopalnie w zadośćuczynieniu, aby uprosić nawrócenie dla dusz zbłąkanych, aby wybłagać pokój dla całego świata. Przez umiłowanie woli Bożej, przez karność i posłuszeństwo władzy zakonnej i kościelnej, a przede wszystkim przez najgłębszą cześć i oddanie się Ojcu Świętemu.
Czystością życia, umartwieniem, męstwem, cierpliwością wobec wszelkich doświadczeń chcemy powstrzymać napór zła i zepsucia, chcemy odrodzić świat – rozpoczynając od odnowy własnych domów zakonnych. W tym celu ponawiamy dziś nasze przyrzeczenia na chrzcie świętym i w dniu I Komunii świętej złożone: że Bogu wiernie służyć będziemy, wyrzekając się wszelkiego zła dobrowolnego. Odnawiając przyrzeczenia naszych świętych ślubów, jakby z odskoczni zapoczątkowujemy nowy okres życia gorliwym dążeniem do doskonałości zakonnej.
Łącząc modlitwy z ofiarami, wspomagać będziemy biednych grzeszników, których los takim smutkiem przepełnia Twoje Niepokalane, Macierzyńskie Serce. Pragniemy wynagradzać Ci wszystkie zniewagi i rany doznane z winy naszej i naszych braci.
Aby pocieszyć Twoje Niepokalane Serce, spełniać będziemy Jego życzenia, poświęcając pierwsze soboty miesiąca czci Twego Niepokalanego Serca przez nabożeństwo według Twoich wskazówek.
Kochać będziemy tak drogi Ci różaniec święty. Opiece Twojej, Królowo nasza, polecamy Kościół święty i Ojca Świętego, naszą Ojczyznę, naszych braci Słowian i cały świat, nasze domy zakonne i Zgromadzenia, i prosimy, o Maryjo, wybłagaj nam łaskę niezłomnego, potężnego ducha wiary, nadzieję bezgraniczną i miłość ofiarną, heroiczną w apostolstwie, taką, która cuda ściąga na ziemię. Królowo Różańca świętego, uproś światu sprawiedliwy, trwały pokój! Prowadź nas, o Matko Najświętsza Jasnogórska, na trud, na krzyż, z imieniem Twoim na ustach, za świętą sprawę zwycięstwa KRÓLESTWA CHRYSTUSOWEGO. Amen.
Podczas Mszy świętej pod przewodnictwem bp. Damiana Muskusa OFM przełożeni wyżsi jako pierwsi odnowili Akt poświęcenia Niepokalanemu Sercu Maryi.
okm
